บทที่ 633 ได้ข้อมูลมาแล้ว

ไม่นาน สวี่วานก็แต่งหน้าเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาแล้ว

ภายใต้แสงไฟ สวี่วานสวมชุดกระโปรงยาวสีดำ ผมยาวดัดเป็นลอนเล็กน้อย ความเอ้อระเหยแพร่กระจายอยู่ที่ด้านหลัง

ผู้กำกับตะโกนออกมา: "มาๆๆ เตรียมพร้อมนะ เริ่มถ่ายเลย"

พนักงานทั้งหมดภายในสตูดิโอถ่ายทำพากันขยับตัวขึ้นมา

ผู้ช่วยของสวี่วานก็รีบวิ่งเข้าไปจัดกระโปรงให้เธอ

หร่วนเฉินถอยหลังไปเล็กน้อย เดินไปในมุมที่ไม่มีคน สายตาตกอยู่บนใบหน้าของสวี่วาน

ในตำแหน่งที่ไม่ไกล สวี่วานกำลังคุยกับผู้กำกับถึงฉากที่ต้องการถ่ายซ่อม พูดไปด้วย พยักหน้าไปด้วย แล้วยิ้มเล็กน้อย: "ขอบคุณค่ะผู้กำกับ"

อย่างรวดเร็ว ก็เริ่มการถ่ายทำแล้ว

ด้วยแสงแฟลชที่สว่างวาบขึ้นติดๆกัน แสงและเงาประสานกันทั่วทั้งภายในสตูดิโอ

สวี่วานยืนอยู่ตรงนั้น รอยยิ้มเปล่งประกายงดงาม ราวกับดวงจันทร์ที่มีหมู่ดาวมากมายล้อมรอบ

ด้วยตัวของเธอเอง ก็ควรจะเป็นเช่นนี้มาโดยตลอด สว่างไสวแวววาว

หร่วนเฉินมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆถอนสายตากลับมา เดินออกไปจากสตูดิโอ

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป การถ่ายทำจึงเสร็จสิ้นลง

เจ้าหน้าที่หลายคนพากันพูดขึ้น: "ลำบากพี่สวี่แล้วนะครับ"

สวี่วาน: "ลำบากพวกคุณเช่นกันค่ะ"

เธอกำลังจะเข้าไปเปลี่ยนชุดที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ฝีเท้ากลับหยุดชะงัก มองไปรอบๆ: "หร่วนเฉินล่ะ?"

ผู้ช่วยก็งุนงง: "ไม่นานนี้เขายังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่เลยนะคะ อาจจะรู้สึกว่าข้างในเสียงดังเกินไปมั้ง คงจะออกไปข้างนอกแล้วแหละ"

สวี่วานคิดว่าอาจจะเป็นไปได้: "เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วกัน"

ไปถึงห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า สวี่วานถอดเสื้อผ้าออก แล้วสวมเสื้อผ้าของตนเอง รับมือถือจากในมือของผู้ช่วยแล้วรีบเดินออกไปข้างนอก

แต่เดินไปไม่กี่ก้าว เธอกลับหยุดฝีเท้าลง

ผู้ช่วยจึงพูดขึ้น: "พี่สวี่วาน เป็นอะไรไป?"

สวี่วานกำลังจ้องจอมือถือ: "ไม่มีอะไร แค่หร่วนเฉินกลับมหาวิทยาลัยไปแล้ว"

บนมือถือ เป็นข้อความที่หร่วนเฉินส่งมาให้เธอเมื่อยี่สิบนาทีก่อน

ผู้ช่วยจึงสงสัย: "ทำไมเขาถึงกลับไปเองล่ะคะ"

สวี่วานเก็บมือถือ: "พรุ่งนี้เขาต้องสอบปลายภาคน่ะ"

"มิน่าล่ะ เมื่อกี้ผู้กำกับยังถามฉันอยู่ ว่าเขาเป็นแฟนของพี่หรือเปล่า"

สวี่วาน: "?"

เธอพูดขึ้น: "แล้วเธอตอบไปว่ายังไง"

ผู้ช่วย: "ฉันบอกว่าเขาเป็นน้องชายของเพื่อนพี่ ผู้กำกับยังชมว่าเขาหล่ออยู่เลย ถามเขาว่ามีความคิดจะเข้าวงการไหม ฉันจึงบอกไปว่าเขาเซ็นสัญญากับเจียเหอไปแล้ว"

พูดๆแล้ว ผู้ช่วยก็ถามต่อ: "ว่าแต่พี่สวี่วาน เขามีแฟนหรือยังคะ?"

สวี่วานส่ายหน้าเบาๆ: "น่าจะไม่มีนะ แต่ก่อนที่ฉันเคยคุยกับพี่สาวของเขา พี่สาวเขาบอกว่าเขามีผู้หญิงที่ชอบแล้ว แต่กลัวโดนปฏิเสธ จึงไม่ได้สารภาพรักซะที"

ผู้ช่วยทั้งไม่เข้าใจทั้งตกใจ: "เขาหล่อขนาดนั้น แล้วยังเป็นเด็กหัวกะทิอีก ผู้หญิงที่ปฏิเสธเขาจะยอดเยี่ยมขนาดไหนเชียว?"

"เรื่องคนอื่น เราจะรู้ได้ไงล่ะ ไปเถอะ"

......

หลังจากกลับถึงบ้าน หร่วนซิงหว่านเห็นว่ายังไม่ดึกเท่าไหร่ จึงเก็บกวาดบ้านไปรอบนึง

กำลังมองของเล่นพวกนั้นกับเปลของเจ้าตัวแสบ เธอนั่งลงไปบนพรม เหม่อลอยอยู่พักใหญ่

นี่เพิ่งกลับมาแค่สองวัน วันข้างหน้าจะยาวนานขนาดไหนก็ไม่รู้

สักพัก หร่วนซิงหว่านจึงได้สติกลับมา ลุกขึ้นเข้าไปในห้องน้ำ

กลับเข้ามาที่ห้องนอน เธอเปิดสมุดร่าง วาดแบบร่างแหวนแต่งงานของFreya

แต่วาดออกมาหลายต่อหลายแผ่น เธอก็ยังไม่พอใจ ฉีกกระดาษขยำเป็นก้อนกลมๆแล้วโยนลงไปในถังขยะ

ตอนที่หร่วนซิงหว่านเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ก็ใกล้จะตีหนึ่งแล้ว

โจวฉือเซินยังไม่กลับมาอีก