บทที่ 67 หลังจากนี้ก็จะไม่มีการติดต่อกันอีก

หลินจืออี้ถามอย่างครุ่นคิด "พี่ชายของคุณเกลียดเธอมากไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ แต่ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ พี่ชายเตือนฉันว่า อย่าไปยุ่งกับเธออีก"

หลินจืออี้หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาและพูดอย่างเป็นกันเอง "อาจจะเป็นเพราะเธอท้องมั่ง"

โจวอานอานเบิกตากว้างทันที "อะไรนะ แต่เธอ......"

หลินจืออี้กระซิบ "ฉันเคยเห็นเธอไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล แล้วลองอีกสักสองสามครั้ง คาดว่าจะหนีไม่พ้น อานอานคุณอย่าเพิ่งพูดอะไร ฉันรู้ว่าเธอกับพี่ชายของคุณหย่ากันแล้ว ดังนั้นเด็กคนนี้เป็นของใครกันแน่ ตอนนี้ยังไม่รู้......."

หลินจืออี้กล่าวอย่างไพเราะ แต่ความหมายถูกถ่ายทอดไปแล้ว ความเกลียดชังเพิ่มขึ้นในทันทีบนใบหน้าและดวงตาของโจวอานอาน

ผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นช่วงนี้มาวุ่นวายกับพี่หวยเจี้ยน และจู่ๆ เธอก็ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ในวันนี้ คงจะต้องการเอาเด็กในท้องมาข่มขู่แน่ๆ ! บีบบังคับหวยเจี้ยนให้แต่งงานกับเธอต่อหน้าทุกคน! เธอจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น!

โจวอานอานหันมาด้วยความโกรธ และไปหาหร่วนซิงหว่าน

หลินจืออี้มองตามหลังของเธอ และดื่มไวน์ในแก้วอย่างช้าๆ

ในอีกด้านหนึ่ง หร่วนซิงหว่านยังคงรอข่าวจากเพ้ยซานซาน ความรู้สึกตื่นตระหนกและวิตกกังวลของเขาก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลานี้ มีคนตะโกนเรียกเธอ "มานี่สิ มาทำความสะอาดที่นี่"

หร่วนซิงหว่านมองไป น่าจะเป็นเด็กบังเอิญไปแตะแก้วไวน์ขณะเล่น คราบไวน์แดงก็แดงเต็มบนพื้น

เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบ คนๆ นั้นจึงพูดอีกครั้งว่า "จะยืนงงทำไม คุณรู้ไหมคนที่มาในวันนี้มีคนระดับไหนบ้าง ถ้ามีใครมาลื่นล้ม คุณจะรับผิดชอบไหวไหม"

"ซิงหว่าน"

เสียงของจี้หวยเจี้ยนดังมาจากด้านข้าง

คนที่เย่อหยิ่งเมื่อครู่เมื่อเห็นเขา ทัศนคติก็เปลี่ยนไปร้อยแปดสิบองศา ก้าวไปข้างหน้าเพื่อกล่าวสวัสดี "คุณชายจี้ ฉัน....... "

จี้หวยเจี้ยนเหลือบมองเขา ความอ่อนโยนที่มีตามปกติก็หายไป เขาพาหร่วนซิงหว่านออกจากในงาน

เมื่อถึงข้างสระว่ายน้ำ หวยเจี้ยนกล่าว "ซิงหว่าน คุณมาที่นี่ได้อย่างไร?"

หร่วนซิงหว่านกล่าว "มีธุระนิดหน่อย"

เธอนิ่งไป สุดท้ายก็ถามออกมา "คุณจะหมั้นกับโจวอานอานแล้วเหรอ?"

จี้หวยเจี้ยนหัวเราะ "โจวฉือเซินบอกคุณเหรอ?"

ขณะที่เขาพูด ก็มองไปที่อื่น เป็นเวลานานแล้วกล่าวว่า "สำหรับฉันแล้ว ถ้าไม่ได้แต่งงานกับคนที่ฉันชอบ จะแต่งกับใครก็ไม่สำคัญ"

หร่วนซิงหว่านไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี "จี้หวยเจี้ยน........."

ถ้าเขาหมั้นหมายกับคนอื่น เธอก็จะอวยพรพวกเขาในฐานะเพื่อนจากใจจริง แต่เธอรู้จักโจวอานอานดีว่าเป็นคนอย่างไร ไม่ว่าจะอย่างไร เธอก็ยังหวังว่าจี้หวยเจี้ยนจะพิจารณาให้ดี

จี้หวยเจี้ยนกล่าว "ซิงหว่าน คุณไม่ต้องโทษตัวเอง ฉันก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้ โจวอานอานไม่ได้ต้องการจะหมั้นหมายกับฉัน แต่เป็นเพราะตระกูลจี้ต้องการเกี่ยวดองกับโจวซื่อกรุ๊ป"

ทันใดนั้นหร่วนซิงหว่านก็พูดอะไรไม่ออก อืม ในความร่วมมือทางธุรกิจกับเงินหลายร้อยล้าน แล้วความรู้สึกจะถูกจัดไว้ในลำดับที่เท่าไหร่

คนรวยก็แค่มีใบหน้าที่สง่างาม แท้จริงแล้วเป็นสถานที่ที่กินเนื้อคนโดยไม่คายกระดูก

"ซิงหว่าน หวังว่าคุณจะพบคนที่ชอบและชอบคุณในอนาคต"

เมื่อก่อนพวกเขาก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด เพียงแค่พลาดกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ช่วงนี้จี้หวยเจี้ยนมักคิดอยู่เสมอว่า ถ้าตอนนั้นไม่มีอะไรยกเลิกข้อตกลงไปปารีส มีสติและปัญญาน้อยไปนิดหนึ่ง ก็คงจะบอกความในใจออกไปตั้งนานแล้ว พวกเขาก็คงจะไม่เป็นเช่นนี้

หลังจากเวลาผ่านไปนาน หร่วนซิงหว่านก็ยิ้มจางๆ "น่าจะไม่มีคนเช่นนี้ตลอดไป"