บทที่ 707 ถือว่าปลอบขวัญเธอ

ภายในบ้านพักส่วนตัว ก่อนที่ผู้จัดการจางจะกลับก็พูดว่า "ทั้งหมดก็จัดการเรียบร้อยแล้ว ระหว่างทางฉันได้ยินข่าวว่าหลิน

ซื่อไปจำนองทรัพย์สินกับธนาคารรายใหญ่"

จอนเล่นมีดปอกผลไม้ในมือ ยิ้มแล้วพูดว่า "เคลื่อนไหวได้ไวดี แต่ก็ไม่รู้ ว่าอันไหนจริง อันไหนเท็จ"

Freyaพูด "เงินจำนวนนี้ไม่ใช่น้อยๆ จากสถานการณ์ปัจจุบันของหลินซื่อ ต่อให้ทรัพย์สินทั้งหมดจะถูกจำนอง รวมกันแล้วก็ไม่ได้มากขนาดนี้"

จอนพูด "แต่อย่าลืมนะ ถ้าหลินซื่อรวมกันแล้วก็ไม่ได้มากขนาดนี้ ยังมีโจวฉือเซิน และComplex ปัจจุบันComplexมีมูลค่าหลายหมื่นล้านในต่างประเทศ สำหรับพวกเขาเงินจำนวนนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร"

"โจวฉือเซินกับหร่วนซิงหว่าน เพื่อนายDanielคนนี้ ยอมจ่ายมากมายขนาดนี้เลยเหรอ"

ให้เงินจำนวนนี้ไปแล้ว หลินซื่อและComplexทั้งหมดคงเหลือแต่เปลือก

เจียงหยุนจู๋ที่อยู่ด้านข้าง เช็ดกรอบแว่นตา เขาพูดอย่างช้าๆ ว่า "แน่นอนว่าไม่พอ"

ตอนนี้หลินซื่อจำนองทรัพย์สินเป็นเพียงแผนอำพรางเท่านั้น นั่นก็เพื่อปิดบังในสิ่งที่พวกเขาต้องการจะทำต่อไป

เขาเองก็ไม่เคยคิดมาก่อน ว่าแค่ใช้Danielเพียงคนเดียว ก็สามารถได้เงินก้อนนี้

ผู้จัดการจางพูด "ถ้างั้นพวกเราจะทำยังไงต่อ ?"

เจียงหยุนจู๋สวมแว่นตา ขายาวไขว้กัน ท่าทีผ่อนคลายสบายใจ "แน่นอนว่า เก็บเบี้ยในมือให้ได้มากขึ้นหน่อย"

ในเวลานี้ หลินจื้ออานลงบันไดมา ได้ยินการสนทนาของพวกเขาเมื่อครู่นี้อย่างชัดเจน

เขาพูดอย่างเย็นชา "ฉันไม่สนว่าพวกนายจะทำอะไร ฉันแค่ได้เงินก้อนนี้ก็พอแล้ว ที่เหลือ ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน"

เจียงหยุนจู๋พูด "ผมเข้าใจความกระหายที่อยากจะออกจากที่นี่ของประธานหลิน แต่ถ้าคุณออกไปแล้วจะสามารถทำอะไร

ได้ โจวฉือเซินและหลินจื้อหย่วนอย่างไรก็ไม่ปล่อยคุณไว้แน่ นอกจากนี้คุณไม่ต้องการที่จะช่วยลูกสาวของคุณออกมาเหรอ? "

หลินจื้ออานหัวเราะเยาะ "ฉันช่วยเหลือตัวเองยังไม่รอดเลย นายก็กังวลมากเกินไปหน่อย"

จอนที่อยู่ข้างๆ ตบไม้ตบมือ ให้กำลังใจ "ประธานหลินเลือดเย็นและโหดเหี้ยมจริงๆ ลงมือวางแผนเรื่องเครื่องบินตกเป็น

เหตุให้พ่อแม่ตายเพียงคนเดียวยังไม่พอ ยังทำลายครอบครัวพี่ชาย ตอนนี้คุณไม่สนใจไยดีแม้แต่ความเป็นความตายของ

ลูกสาวตัวเอง คุณซ้ำยังใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเป็นอิสรเสรี"

เจียงหยุนจู๋ยิ้ม มองไปทางหลินจื้ออาน "ประธานหลิน ตอนนี้เราถูกบังคับให้อยู่ในเรือลำเดียวกันแล้ว เราต่างก็ปราศจากหนทางให้กลับหลัง คุณก็สงบจิตสงบใจหน่อยไม่ดีกว่าหรือ ทำตามแผนที่พวกเราวางไว้ดีกว่าไหม"

หลินจื้ออานเหลือบมองคนตรงหน้า ใบหน้าแสดงความเย้ยหยัน

เมื่อไหร่ที่เขาล้มลง ก็จะถูกคนเหล่านี้ข่มขู่เสียแล้ว

เจียงหยุนจู๋พูดต่อว่า "เชื่อว่าตอนนี้ประธานหลินได้ตระหนักอย่างลึกซึ้งแล้ว ถึงผลที่ตามมาจากการตัดรากไม่ถอนโคนแล้ว คุณไม่ใช่ว่ายังคงต้องการให้สิ่งเดิม เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองหรอกเหรอ"

หลินจื้ออานนั่งตรงข้ามกับพวกเขา ใบหน้าโหดเหี้ยมฉายขึ้น "แผนของพวกคุณคืออะไร"

......

ช่วงเวลาบ่ายทั้งหมด หร่วนซิงหว่านอยู่ที่หลินซื่อตลอด

หลังจากที่ข่าวการจำนองทรัพย์สินของหลินซื่อได้แพร่กระจายออกไป สิ่งที่พูดเกี่ยวกับข่าวนี้มีหมด

บ้างก็บอกว่าหลินซื่อเกิดวิกฤตหนี้ครั้งใหญ่ กลัวว่าจะล้มละลาย บ้างก็บอกว่าไม่มีโจวซื่อกรุ๊ปเป็นที่พึ่ง หลินซื่อก็ไม่มีทางที่จะยืนหยัดต่อไปได้ กำลังหาทางออกอื่นอยู่

ทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ มากมาย ทำให้ผู้คนตื่นตระหนก

เมื่อใกล้ค่ำ ท้องฟ้าก็มืดลง ฝนก็เริ่มตกลงปรอยๆ

หลี่ตั๋วเดินเข้ามา "คุณหร่วน ประธานโจว ได้คุยกันเป็นที่เรียบร้อยกับธนาคารรายใหญ่แล้ว พวกเขายังประเมินมูลค่าการจำนองของหลินซื่อ ทั้งหมดโดยประมาณคือแปดพันล้านอีกด้วยครับ"

หลินซื่อที่ถูกหร่วนซิงหว่านดึงกลับมาจากเส้นเป็นเส้นตายในตอนนี้ ไม่อาจเทียบได้กับตอนรุ่งเรืองที่สุด

และโครงการสำคัญหลายโครงการ เพิ่งจะดำเนินการได้ไม่นาน มูลค่าทางตลาดที่แน่นอนยังไม่ออกมา

แต่หากพูดถึงจำนวนเลขตามนี้แล้ว ความห่างของเงิน5 หมื่นล้านดอลลาร์ที่หลินจื้ออานเรียกร้อง นั้นก็ยังห่างอีกยาวไกล

แต่ถ้ามองตามจุดประสงค์อันฟั่นเฟือนของหลินจื้ออาน เขาเองก็ไม่ได้สนใจหรอกว่าหลินซื่อมีค่าเท่าไหร่ ที่เขาต้องการ ก็คือเงิน 5 หมื่นล้านดอลลาร์นั่น