บทที่ 762 จะรักษาตำแหน่งของท่านไว้เสมอ

หลังจากที่เจียงหยวนออกจากห้องทดลอง มือถือของเขาก็มีข้อความเด้งขึ้นมาเป็นสิบกว่าข้อความ

ในนั้นมีทั้งภาพถ่ายลายเส้นของสวี่วานอยู่เจ็ดแปดรูป รวมถึงอุปกรณ์ของแรร์ที่จะมีในเฉพาะสตูดิโอเท่านั้น

เจียงหยวน: "......"

ของพวกนี้คืออะไรกัน

เขาเลื่อนขึ้นไปดูอีกทีแล้วเห็นข้อความที่หร่วนซิงหว่านส่งมา

หร่วนซิงหว่าน : [ฟังจากหนิงหนิงมาว่าคุณเป็นแฟนคลับของสวี่วาน ฉันเลยส่งของพวกนี้ให้คุณ]

เลื่อนขึ้นไปดูอีกก็เห็นข้อความเกี่ยวกับอาการของเพ้ยซานซาน

หลังจากอ่านข้อความแล้ว ตอนแรกเจียงหยวนคิดที่จะโทรหาเธอ แต่เมื่อกดโทรออกไปเขาก็รีบกดวางสายทันทีและเปลี่ยนเป็นพิมพ์ข้อความแทน

เจียงหยวน : [เพื่อนของคุณเคยแท้งบุตรมาใช่ไหม]

สักพักหนึ่งหร่วนซิงหว่านค่อยตอบกลับมา

หร่วนซิงหว่าน: [......เคย]

เจียงหยวน: [ฉันเข้าใจแล้ว แต่ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่งมาก อีกสักสองวันข้างหน้าละกันจะได้ส่งยาของคุณให้ด้วย]

หร่วนซิงหว่าน: [ขอบคุณ]

หร่วนซิงหว่าน : [มีอีกเรื่องที่อยากรบกวนคุณ......]

เจียงหยวน: [?]

หร่วนซิงหว่าน : [แม่ของเพื่อนฉันก็ไม่สบายเหมือนกัน......]

เจียงหยวน: [......]

ที่แท้นี่ก็คือเหตุผลที่หร่วนซิงหว่านส่งภาพถ่ายลายเซ็นให้สินะ

แต่จะเอาของพวกนี้ไว้ทำไหม เขาไม่ใช่เจียงชูหนิงสักหน่อย

หร่วนซินหร่าน : [หรือปกติคุณเก็บค่าบริการยังไง ฉันจะโอนให้คุณ เพราะฉันก็เกรงใจคุณไม่อยากรบกวนคุณอยู่เสมอ]

เจียงหยวน : [อย่าเกรงใจกันเลย]

เจียงหยวน : [คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแบบนี้กับฉันหรอก]

เจียงหยวน : [ฉันไปกินข้าวที่บ้านน้าเจียงเยว่ทุกวัน เธอยังไม่เคยบอกจะเก็บเงินกับฉันเลย]

เจียงหยวน : [คุณส่งอาการของแม่เพื่อนคุณมาด้วยเลย ฉันจะดูให้]

ถึงแม้เจียงหยวนจะพูดอย่างงั้น แต่หร่วนซิงหว่านก็ยังรู้สึกเกรงใจอยู่ดีเลยซื้อของพิเศษจากหนานเฉิงส่งไปให้เยอะแยะมากมาย

อีกฝั่งหนึ่ง เจียงหยวนเดินลงจากบันไดและพูดกับเจียวเยว่ว่า: "น้าเจียงเยว่ ผมจะกลับบ้านตระกูลเจียง คุณน้าจะไปด้วยไหมครับ"

เจียวเยว่อุ้มเจ้าตัวเล็กไว้แล้วส่ายหัว: "นายไปเถอะ"

เจียงหยวนเห็นเธอกำลังเลี้ยงเด็กเลยไม่ได้พูดอะไรแล้วหยิบกุญแจรถดินจากไป

ในเวลาเดียวกัน ณ ห้องโถงบรรพบุรุษตระกูลเจียง

หลังจากท่านทวดเจียงที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดจุดธูปไหว้ให้ท่านใหญ่เจียงเสร็จ ก็หันกลับไปพูดกับเจียชูหนิงว่า: "หนิงหนิงมานี่สิ"

เจียงชูหนิงเดินไปแล้วรับธูปจากมือเจียงจิ้งเหยา

ท่านทวดเจียงถือไม้เท้าแล้วพูดว่า: "หนิงหนิง ปู่เขานะรักหลานที่ที่สุดเลย สัญญาหมั่นที่มีกับซ่างหานปู่เขาก็เป็นคนจัดการ แต่ตอนนี้มันได้ล้มเลิกไปแล้ว หนูควรจะโค้งคำนับขอโทษปู่เขานะ"

เจียงชูหนิงหยิบธูปขึ้นมาแล้วโค้งคำนับสามทีด้วยความเคารพ

เธออธิษฐานในใจลึกๆว่าขอบคุณปู่ที่คอยคุ้มครองเธออยู่บนสวรรค์ เธอขอให้เธอได้เจอกับเนื้อคู่ที่เธอรักมากและมีความสุขเมื่อได้เห็นเขา

หลังโค้งคำนับเสร็จ เจียงชูหนิงก็ยื่นมือปักธูปลงบนกระถางธูป

ในขณะนั้นท่านทวดเจียงก็มองออกไปนอกห้องโถงบรรพบุรุษ: "ซ่างหานมาแล้วหรือ"

ชายคนนั้นตอบกลับด้วยโทนเสียงที่ต่ำ: "อืม"

ท่านทวดเจียงกล่าวว่า: "ไหนๆก็มาแล้ว นายก็จุดธูปไหว้ด้วยสิ ช่วงนี้มักมีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นกับตระกูลเจียงและห้องโถงบรรพบุรุษก็เกือบจะถูกทำลายอีกด้วย วิญญาณที่อยู่ในนี้อาจถูกรบกวนไปด้วย"