บทที่ 779 ให้โอกาสฉันสักครั้งได้ไหม

เพ้ยซานซานมองไปทางเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ป่วยก็ไปโรงพยาบาลค่ะ อย่ามาเป็นบ้าที่นี่"

หญิงสาวปาสร้อยคอในมือลงกับพื้น "ทำธุรกิจ แต่ยังกลัวลูกค้าจับผิดเสียนี่? จิตใจอ่อนแอจังเลยนะ กลับบ้านไปสิ อย่าออกมาให้ขายขี้หน้าคนอื่นเขา"

เพ้ยซานซานยังไม่ทันพูดอะไร หร่วนซิงหว่านก็เดินมาตรงหน้าเธอแล้ว

หร่วนซิงหว่านพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เก็บขึ้นมา"

หญิงสาวสบตาเข้ากับเธอ พลางกอดอก พูดอย่างไม่พอใจว่า "นังนี่เสนอหน้ามาจากไหนอีกล่ะ พวกเธอนี่ช่างสม......"

หร่วนซิงหว่านหยิบกาแฟข้างๆ สาดไปยังใบหน้าของเธอ

"อ๊ะ!!"

หญิงสาวกรีดร้องเสียงแหลม เบิกตามองดูหยดกาแฟที่ไหลลงมาจากศีรษะของตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา

ในขณะนั้นเอง สายตาของลูกค้าโดยรอบก็ถูกดึงดูดมาทางนี้

หญิงสาวคนนั้นโกรธเสียจนตัวสั่นเทา "พวกแก......พวกแก......"

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างสงบจิตสงบใจว่า "ฉันจะพูดอีกครั้ง หยิบขึ้นมา"

ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะเห็นสายตามากมายจ้องมองมาที่เธอ บอกว่าไม่อับอายก็คงโกหก

เธอคว้าของของตัวเอง คิดอยากจะออกไปอย่างโกรธเครือง

ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เพ้ยซานซานก็มาขวางเธอตรงหน้า "เมื่อกี้ไม่ใช่ว่าเสียงค่อนข้างจะดังไปหน่อยเหรอ จะคุยกับคุณได้ยังไง ตอนนี้ไม่ได้ยินอีกแล้ว?"

หญิงสาวก่นด่า "พวกแก......เป็นร้านผิดกฎหมาย! คอยดูเถอะ ฉันจะรายงานทางการแน่!"

หร่วนซิงหว่านพูด "ได้สิ ฉันจะรอนะ"

หญิงสาวคนนั้นถูกขวางไว้ทั้งซ้ายขวา ออกไปไม่ได้

เธอกัดฟันกรอด ย่อตัวลงหยิบสร้อยคอบนพื้นมาวางไว้บนเคาน์เตอร์เสียงดังปึงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถือกระเป๋า พลางก้าวยาวๆออกไป

หร่วนซิงหว่านหันไปมอง พูดกับสาวน้อยของสตูดิโอที่อยู่ด้านหลังว่า "ทำความสะอาดที่นี่ด้วยล่ะ"

สาวน้อยสองสามคนตอบรับอย่างรวดเร็ว คนนี้ไปเอาไม้ถูพื้น ส่วนอีกคนไปกระจายลูกค้าให้ไปยืนที่อื่น

หร่วนซิงหว่านดึงเพ้ยซานซานมายังห้องทำงาน "คนนี้เหรอแฟนเก่าของโจงเหวินป๋อ?"

เพ้ยซานซานพยักหน้าน้อยๆ "ใช่ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะมาถึงนี่ ฉันขอโทษนะ ซิงซิง......"

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "เธอมาขอโทษฉันทำไม ไปคุยกับโจงเหวินป๋อให้ชัดเจนเถอะ"

เมื่อยกเรื่องนี้มาพูด เพ้ยซานซานก็เม้มริมฝีปากแน่น "ฉันจะไปหาเขาเดี๋ยวนี้"

"คิดดีแล้วเหรอว่าจะพูดยังไง?"

"ฉัน......"

หร่วนซิงหว่านพูด "เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ พวกเธอถ่ายวิดีโอเอาไว้ เธอส่งไปให้โจงเหวินป๋อเถอะ แล้วก็ไม่ต้องไปคุยเรื่องอื่นกับเขาอีกแล้วล่ะ เสียเวลาเปล่า"

เพ้ยซานซานเองก็ไม่คิดอยากจะเสียเวลาทะเลาะกับโจงเหวินป๋อด้วยเรื่องนี้ด้วย เธอไม่มีอะไรจะทะเลาะกับเขา

เมื่อเธอกลับมาถึงห้องทำงาน เธอก็นำวิดีโอที่หร่วนซิงหว่านส่งมา ส่งต่อไปหาโจงเหวินป๋อโดยไม่พิมพ์อะไรไปสักคำเดียว ก่อนจะวางโทรศัพท์ลง และทำงานของตัวเองต่อ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อเพ้ยซานซานกำลังหยิบอุปกรณ์ถ่ายภาพ เมื่อเธอเตรียมจะออกมา โจงเหวินป๋อกลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าประตูสตูโออย่างเร่งรีบ