บทที่ 15

อันเคอซินกับครอบครัวก็มาที่จัตุรัสหน้าจิ่วโจวอินเตอร์เนชั่นแนล ก่อนเวลาเพื่อรอพบกับหยางซื่อเจี๋ย

หลังจากการรอคอยอย่างกระตือรือร้น ในที่สุดหยางซื่อเจี๋ยก็มาถึง แต่เขากลับมาสาย

อันเคอซินแทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า: "คุณชายหยาง คุณได้ตั๋วแล้วหรือยังคะ"

หยางซื่อเจี๋ยพูดว่า "ไม่ต้องห่วง แน่นอนว่าผมได้มันมาแล้ว คุณพ่อของฉันกำลังส่งคนไปรับมัน น่าจะมาถึงเร็วๆ นี้ครับ"

เยี่ยมยอด

อันเคอซินและครอบครัว รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

หยางซื่อเจี๋ยพูดต่อ: "เดาสิว่ามีข่าวดีอะไร?"

“เมื่อเช้านี้ คุณเผิงก็อาเจียนเป็นเลือดและชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตราย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งนี้เกิดจากหนิงเป่ย ผมได้ยินมาว่าคุณหนูเผิงกำลังนำคนทั้งเมืองตามล่าหาตัวหนิงเป่ย ”

“ในช่วงเวลาวิกฤติ คุณพ่อของฉันเองที่ส่งโสมป่าอายุ 500 ปีอันล้ำค่าของครอบครัวผมมา และสิ่งนี้ช่วยชีวิตคุณเผิงได้”

“คุณเผิงไม่เพียงแต่ให้ตั๋วแสดงความขอบคุณแก่เราเท่านั้น แต่ยังมอบโอกาสที่ดีให้กับครอบครัวของผมด้วย”

หร่วนเสี่ยวหลิงถามอย่างสงสัย: "โอ้ ฉันสงสัยว่านี่เป็นโอกาสที่ดีแบบไหนกัน?"

หยางซื่อเจี๋ย พูดต่อว่า "คุณน่าจะเคยได้ยินมาว่าฉางอาน ฟาร์มาซูติคอล ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของราชาเจิ้นเป่ย ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ยอดนิยมคือยาดีท็อกซ์จินเฟิง"

“คลังแสงของเขตทหารประจำจังหวัดได้รับสิทธิ์จากตัวแทนสำหรับยาดีท็อกซ์จินเฟิงในภูมิภาคของต้าเซี่ย”

“คลังแสงที่เสฉวนเพียงอย่างเดียวไม่สามารถสั่งซื้อจำนวนมากได้ พวกเขากำลังดำเนินการจัดหาเงินทุนภายใน”

"เพื่อเป็นการขอบคุณพ่อที่ช่วยชีวิตเขา คุณเผิงจึงมอบทุนสนับสนุนทางการเงินแก่ครอบครัวของฉันจำนวน 1 หมื่รล้านบาท"

อะไรนะ!

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ครอบครัวของอันเคอซินก็ตกตะลึง

คลังแสงจะรวบรวมหาเงินทุนหมายความว่าอย่างไร?

ซึ่งหมายความว่าตราบใดที่พวกเขาเต็มใจที่จะลงทุน พวกเขาสามารถเข้าครอบครองส่วนของคลังแสงและกลายเป็นผู้ถือหุ้นของคลังแสงได้

แค่เป็นหุ้นส่วนกับคลังแสงก็พิเศษมากแล้ว ถ้าคุณเป็นผู้ถือหุ้นคลังแสง ในอนาคตการทำธุรกิจที่ต้าเซี่ยก็ไม่มีอุปสรรค!

ตระกูลหยางทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้ว!

พวกเขาอิจฉาและริษยาอย่างบอกไม่ถูก

หยางซื่อเจี๋ยพูดต่อ: "น่าเสียดายที่ครอบครัวของฉันใช้เงินถึง 6.5 พันล้านบาทในการจัดหาเงินทุน และยังคงมีส่วนแบ่งการจัดหาเงินทุน 3.5 พันล้านบาท"

“ตอนนี้คนดังทางการเมืองและธุรกิจจำนวนมากกำลังติดต่อพ่อของฉันเพื่อขอส่วนแบ่งทางการเงิน 3.5 พันล้านบาท”

ประโยคนั้นทำให้ครอบครัวของอันเคอซินรู้สึกตื่นเต้น

หลีชุนฮวาพูดด้วยน้ำเสียงเกือบอ้อนวอน: "คุณชายหยาง คุณช่วยมอบส่วนแบ่งทางการเงิน 3.5 พันล้านบาทให้กับเคอซินได้ไหม"

"คุณวางใจได้ ความกรุณาของคุณนี้ฉันจะจดจําไว้ตลอดชีวิตแน่นอน"

อันเคอซินมองไปที่หยางซื่อเจี๋ยอย่างคาดหวัง

หยางซื่อเจี๋ยพูดว่า: "ช่างบังเอิญจริงๆ ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันครับ"

“พวกเราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกัน และผมก็ต้องการให้คุณสมบัติทางการเงินนี้แก่เคอซินด้วย เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจะผนึกกำลังและครองมณฑลเสฉวน”

“ข่าวดีอย่างนี้ ไม่ควรรั่วไหลไปสู่บุคคลภายนอก”

ครอบครัวของอันเคอซิน รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

“คุณชายหยาง ขอบคุณ ขอบคุณ”

“คุณคือผู้มีพระคุณของตระกูลอันของฉัน”