บทที่ 16

ท่าทางนั้นดูเหมือนกับการมองคนโง่

“ฉันได้ยินถูกไหม? เขากล้าเรียกตัวเองว่าราชาเจิ้นเป่ยเหรอ?”

“เขาไม่กลัวความตายหรือเขาแสร้งทำเป็นราชาเจิ้นเป่ยในเวลานี้?”

“หุบปากซะ ไอ้โง่ ถ้าแกยังกล้าดูถูกศรัทธาของฉันอีก ฉันจะหยาบคายกับแกล่ะนะ”

ครอบครัวของอันเคอซิน กลอกตามองหนิงเป่ยด้วยความดูถูก

"ก็แค่ตัวตลกกระโดดข้ามคาน เรียกร้องความสนใจ!"

ตอนนี้อันเคอซิน รู้สึกผิดหวังอย่างมากกับหนิงเป่ย

ความอิจฉาสามารถทำให้คนลืมทุกสิ่งทุกอย่าง และอยากทำอะไรก็ทำออกมาเลย

เพื่อที่จะใส่ร้ายนายน้อย เขากล้าแสร้งทำตัวเป็น ราชาเจิ้นเป่ย ด้วยซ้ำ

อันเคอซินพูดด้วยเสียงต่ำ: " หนิงเป่ย พอได้แล้ว!"

“ฉันให้คุณไปห้าล้านแล้วมันยังไม่พออีกเหรอ? มีประโยชน์อะไรที่คุณโกงคนอื่นเขาไปทั่ว?”

หนิงเป่ยตกตะลึง: "ผมไปโกงเมื่อไหร่?"

อันเคอซิน พูดว่า: "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้มาก่อนที่คุณแกล้งทำเป็นหมอเทวดาเพื่อหลอกลวงคุณเผิง และตอนนี้คุณแกล้งทำเป็นราชาเจิ้นเป่ย คุณไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมาเลยเหรอ?"

“ตอนนี้คุณหนูเผิงกำลังตามหาคุณทั่วเมือง คุณควรหนีไปเอาชีวิตรอดดีกว่า”

แกล้งเป็นหมอเทวดาหลอกคุณเผิง?

หนิงเป่ยพูดไม่ออก ทำได้เพียงหัวเราะอย่างขมขื่น

อคติเป็นภูเขาลูกใหญ่ในหัวใจมนุษย์

ในใจพวกเขา เขาเป็นเพียงคนขี้ขลาดไร้ประโยชน์ ไม่ว่าผลงานของเขาจะโดดเด่นแค่ไหน หรือความสำเร็จเะียงใด พวกเขาก็ไม่เชื่อและถือว่าตัวเองเป็นคนโกหกเท่านั้น!

เขาไม่ได้อธิบายต่อ แต่พูดว่า: "ผมจะส่งคนไปเอาตั๋วให้คุณทีหลัง ไว้เจอกันข้างใน"

“ฉันจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าฉันไม่ได้โกหกและคุณคิดผิด!”

เขาหันหลังและจากไป ด้วยท่าทางอึดอัดเล็กน้อย

เขาโทรหาลุงฟู่ และขอให้ลุงฟู่จัดเตรียมคนส่งตั๋วให้กับครอบครัวของอันเคอซิน

หลีชุนฮวาด่า: "แกคือไอ้ขี้แพ้ที่ไม่ประสบความสำเร็จ แกจะแสดงอำนาจของแกต่อหน้าคุณชายหยางได้อย่างไร!"

“ คอซิน เป็นเรื่องที่ดีที่ได้หย่ากับเขา ไม่เช่นนั้นเขาจะไปหลอกลวงผู้คนและสร้างปัญหา และอาจจะมีปัญหากับเราด้วยซ้ำ”

โทรศัพท์หยางซื่อเจี๋ย ดังขึ้นและเขาก็รับสาย

อีกฝ่ายกล่าวว่า: "คุณชายหยาง คณะกรรมการบริหารของเราได้หารือกันและตัดสินใจทุ่มเงินหนึ่งพันล้านเพื่อซื้อคุณสมบัติการจัดหาเงินทุน 3.5 พันล้าน"

“เงิน 1.5 พันล้านนี้จะถูกใช้เป็นการตอบแทน คุณคิดว่าโอเคไหมครับ?”

หยางซื่อเจี๋ยเหลือบมองอันเคอซิน ด้วยความลำบากใจ

ทันใดนั้น อันเคอซินก็เริ่มวิตกกังวลและพูดอย่างเร่งรีบ: "คุณชายหยาง ฉันจะโอนเงินห้าร้อยล้านให้คุณทันทีค่ะ"

หลังจากพูดจบเธอก็รีบโอนเงินเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะแซงหน้าเธอ

หยางซื่อเจี๋ยยิ้ม แล้วพูดว่า "ขอโทษครับ" ที่ปลายสายอีกด้านแล้ววางสาย

ด้วยเงินในมือ 1.5 พันล้าน แผนก็เป็นอันสำเร็จ และหยางซื่อเจี๋ยก็พร้อมที่จะหนี

เขาพูดว่า: "พ่อส่งข้อความมาบอกว่าคนที่ส่งตั๋วมาถึงแล้ว ผมจะไปรับตั๋วตอนนี้ พวกคุณรอผมอยู่ที่นี่สักพัก"

ดี ดีมาก!

ครอบครัวของอันเคอซินนั้นไม่สงสัยเลย ในทางกลับกันพวกเขาภูมิใจมากและรู้สึกว่าพวกเขามาถึงจุดสูงสุดในชีวิตแล้ว

ไม่นานหลังจากที่ หยางซื่อเจี๋ยจากไป และก็มีคนส่งตั๋วไปให้ครอบครัว อันเคอซิน

นี่คือคนที่จัดเตรียมโดยลุงฟู่ แต่ครอบครัวของอันเคอซิน กลับคิดว่ามันถูกคนส่งมาโดยหยางซื่อเจี๋ย

หลังจากดูตั๋วแล้ว อันเคอซินก็ตกใจ: "โอ้พระเจ้า นี่คือตั๋ว VIP!"

"คุณต้องรู้ว่ามีแขกผู้มีเกียรติในกลุ่มผู้ชมไม่ถึงยี่สิบคน และพวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญในสังคม!"

“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเราจะมีความเท่าเทียมกับคนใหญ่โตเหล่านั้นในครั้งนี้”