ตอนที่ 17
บทที่ 17
October 31, 2026
อันเคอซินพูดว่า: "คุณเฉิน คุณต้องเข้าใจอะไรผิดพลาดแน่"
“ราชาเจิ้นเป่ยยิ่งใหญ่มาก และฉันก็เป็นเพียงนักธุรกิจตัวเล็กๆที่อยู่ด้านล่าง เราจะพบกันได้อย่างไรคะ?”
เฉินต้าฟาหัวเราะและพูดว่า: "นั่นเป็นคำสั่งจากราชาเจิ้นเป่ย ฉันกล้าทำผิดพลาดได้ยังไง"
ในเวลานี้ มีชายชราในชุดถังอีกคนเข้ามาและพูดว่า "คุณอัน ฉันชื่นชมคุณมานานแล้ว"
ผู้มาเยือนคือบุคคลในพื้นที่สีเทาในมณฑลเสฉวน คุณชายเฉียวสี ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "เจ้าพ่อแห่งยมโลก"
ออร่าอันทรงพลังของมันทำให้ อันเคอซิน รู้สึกหายใจไม่ออก
อันเคอซิน แสร้งทำเป็นสงบ: "สวัสดีค่ะ คุณชายสี่เฉียว ยินดีที่ได้พบกันเป็นครั้งแรก"
คุณชายสี่เฉียวหัวเราะแล้วพูดว่า "คุณอัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราพบกัน"
“บริษัทของคุณเคยตกเป็นเป้าของกองกำลังสีเทามาหลายครั้งแล้ว แต่ฉันแอบช่วยคุณเอาชนะความยากลำบากนะ”
อา!
ทันใด อันเคอซินก็ตระหนักได้ว่าไม่น่าแปลกใจเลยที่ทุกครั้งที่มีคนพบปัญหาในบริษัทของเธอ กลับกลายเป็นว่าไม่มีอะไรเลย
ปรากฎว่ามีผู้สูงศักดิ์คอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง
เธอพูดอย่างสงสัย: "คุณชายสี่เฉียว ดูเหมือนเราจะไม่รู้จักกัน ทำไมคุณถึงช่วยฉันล่ะ?"
คุณชายสี่เฉียวกล่าวว่า: " ราชาเจิ้นเป่ย โทรหาฉันเป็นการส่วนตัวและขอให้ฉันดูแลคุณอย่างดี"
“คุณอัน ฉันขอถามคุณได้ไหมว่าความสัมพันธ์ของคุณกับ ราชาเจิ้นเป่ย เป็นอย่างไร”
อา!
กลับกลายเป็น ราชาเจิ้นเป่ยอีกครั้ง
ทำไมเขาถึงช่วยเธอล่ะ?
ในเวลานี้ผู้มาเยือนเกือบทุกคนถูกดึงดูดโดยหัวข้อนี้
เจ้าพ่อแห่งแพลทฟอร์มออนไลน์หม่าฮวาเถิง หวังเจี้ยนหลินกลุ่มว่านต้า ราชาแห่งการพนันเหอหงเซิง...
พวกเขาล้อมรอบอันเคอซิน ราวกับดาวล้อมเดือนและพูดคุยอย่างเป็นกันเอง
“ ปรากฎว่า ราชาเจิ้นเป่ยโทรหาคุณด้วยและขอให้คุณให้ความสนใจกับคุณอันให้มากขึ้น ฉันคิดว่าเขาโทรหาฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น”
“คุณอัน ราชาเจิ้นเป่ย ทุ่มเทความพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อช่วยเหลือคุณ คุณต้องมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับ ราชาเจิ้นเป่ยมาก”
“คุณอันสามารถใช้ประโยชน์จากพลังของราชาเจิ้นเป่ย เพื่อทะยานขึ้นไปบนฟ้า แต่เธอยังคงถ่อมตัว ช่างเป็นคนที่หาได้ยากจริงๆ”
“คุณช่วยพูดถ้อยคำดีๆ เกี่ยวกับเราให้ฟังต่อหน้า ราชาเจิ้นเป่ย ในภายหลังได้ไหม พวกเราขอขอบคุณเป็นการล่วงหน้า”
อันเคอซิน รู้สึกเหมือนเธอกำลังฝัน
ชายร่างใหญ่เหล่านี้ในที่เกิดเหตุล้วนแต่เป็นตัวตนที่มีอำนาจ และเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะพูดคุยกับพวกเขามาก่อนด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดอยู่รอบตัวเธอ และส่วนใหญ่ก็ฟังคำสั่งของ ราชาเจิ้นเป่ย และดูแลเธออย่างลับๆ
ทุกสิ่งราวกับเรื่องโกหก!
มันเป็นความรู้สึกอย่างไรที่ได้รับการดูแลอย่างลับๆ จากไอดอลของตัวเองราชาเจิ้นเป่ย?
เธอไม่เคยมีความสุขมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิตของเธอ
หร่วนเสี่ยวหลิงพูดอย่างตื่นเต้น: "พี่สาว คุณรู้จักราชาเจิ้นเป่ย จริง ๆ หรอ ทำไมฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับคุณมาก่อน"
อันเคอซิน ส่ายหัวอย่างเร่งรีบ: "ฉันไม่รู้จักเขาเลย... ฉันจะมีคุณสมบัติที่จะรู้จักเขาได้อย่างไร"
เสียงของอันกั๋วเหว่ยสั่นอย่างรุนแรง: "พี่สาว เมื่อราชาเจิ้นเป่ยมา เราจะถามเขาด้วยตนเองอย่างแน่นอน"
หลีชุนฮวา รู้สึกตื่นเต้นมากจนร้องไห้: "เราได้รับพรจากบรรพบุรุษของเรา ได้รับพรจากบรรพบุรุษของเราจริงๆ นี่คือช่วงเวลาเปร่งประกายของตระกูลอันของฉัน!"
“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าครอบครัวของเราจะสามารถมีความสัมพันธ์กับราชาเจิ้นเป่ย แต่ราชาเจิ้นเป่ยสามารถทำให้ครีอบครัวของฉันขึ้นไปสู่จุดสูงสุดได้เพียงขยับนิ้วของเขา”
พวกเขาตั้งตาคอยที่จะได้พบราชาเจิ้นเป่ย โดยเร็วที่สุด
ในเวลานี้ หนิงเป่ยได้รับโทรศัพท์จากลุงฟู่: "คุณชาย ฉันจะไปถึงสถานที่จัดงานเร็วๆ นี้ ฉันจะไปหาคุณได้ที่ไหน"
หนิงเป่ย: "เจอกันที่ประตูนะ"
ตกลงครับ
หนิงเป่ย วางโทรศัพท์ของเขาและเดินไปที่ประตู
ในที่สุดช่วงเวลา "โชว์ดาบ" ก็มาถึงแล้ว
เมื่อเขาเดินผ่านอันกั๋วเหว่ย ก็คว้าตัวเขาไว้
" หนิงเป่ย หยุดก่อน! ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสเธอขอโทษฉันและเสี่ยวหลิง!"
หนิงเป่ยขมวดคิ้ว: “ทำไม?”
ทำไม!
อันกั๋วเหว่ยหัวเราะเยาะ: "เอาล่ะ ฉันจะบอกแกว่าทำไม"
“เพียงเพราะพี่สาวของฉันรู้จักกับราชาเจิ้นเป่ย ก็เพียงพอแล้ว! ราชาเจิ้นเป่ยแอบช่วยเหลือพี่สาวของฉันมามากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา!”
“ถ้าคุณไม่ขอโทษ ฉันจะฟ้องคุณต่อหน้าราชาเจิ้นเป่ยในภายหลัง และฉันจะรับรองๆด้เลยว่าแกไม่สามารถเดินไปรอบๆ ได้อีก”
หนิงเป่ยหัวเราะ
การคุกคามตัวเองด้วยตัวเองอาจเป็นสิ่งที่ครอบครัวอันเท่านั้นที่สามารถทำได้
อันกั๋วเหว่ยยิ่งโกรธ: "ไอ้เวร แกเป็นคนแบบไหนกัน"
หยางซื่อเจี๋ยล้อเลียน: "กั๋วเหว่ย ไม่จำเป็นต้องให้ราชาเจิ้นเป่ย สอนบทเรียนให้เขา นั่นเป็นการลดตัวราชาเจิ้นเป่ยลงมาไม่ใช่เหรอ?"
“เขารักษาคุณเผิง และผู้เฒ่าเผิงเพียงคนเดียวก็สามารถทำให้เขาต้องทนทุกข์ได้"
คนใหญ่โตทุกคนในที่นั่นมองดู หนิงเป่ยด้วยความรังเกียจ
“ถ้าฉันจำไม่ผิด เขาเป็นสามีเก่าไร้ค่าของคุณอัน ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นทาสของคุณอันมาห้าปีแล้ว เขาสร้างความด่างพร้องให้กับผู้ชายจริงๆ”
“ฉันได้ยินมาว่ามีใครบางคนงรักษาคุณเผิงอยู่ แต่คุณหนูเผิงกำลังออกตามล่าคนคนนั้น ฉันไม่ได้คาดคิดว่าจะเป็นเขา”
“เขาถูกหย่าจนไม่มีคนให้เกาะ เลยแกล้งทำเป็นหมอเทวดาเหรอ ฮ่าๆ เขานี่มันตัวตลกจริงๆ”
“คุณอันเสียเงินไปอย่างเปล่าประโยชน์กับการแต่งงานกับเขา”
เจ้าพ่อแห่งยมโลก คุณชายเฉียวซียังกล่าวอีกว่า "พวกขยะแบบนี้ที่อยู่ในสถานที่จัดงานกำลังทำลายงานเลี้ยงอาหารค่ำและด้อยค่าราชาเจิ้นเป่ย ราชาเจิ้นเป่ยคงโกรธแน่เมื่อเห็นเขา"
“เราขอแนะนำให้ไล่เขาออกไป”
คำแนะนำของคุณชายเฉียวได้รับการสนับสนุนจากทุกคนรอบข้าง
“ใช่ รีบพาเขาออกไปเร็วๆ ก่อนที่มูลหนูหล่นลงในนี้”
“หลานสาวของคุณเผิงตามหาเขาอยู่ไม่ใช่หรือ แค่พาตัวเขาไปมอบให้แก่คุณหนูเผิง”
ในช่วงเวลาหนึ่ง หนิงเป่ยกลายเป็นเป้าหมายของการวิพากษ์วิจารณ์ในที่สาธารณะ ซึ่งตรงกันข้ามกับภาพลักษณ์ของอันเคอซิน อย่างเห็นได้ชัด
อันเคอซิน ถอนหายใจและแนะนำด้วยเสียงต่ำ: " หนิงเป่ย คนที่เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันคือวีรบุรุษ ตอนนี้คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอโทษ"
“คุณควรขอโทษกั๋วเหว่ยและเสี่ยวหลิง แล้วลืมมันซะ”
“ฉันยังสามารถขอให้ราชาเจิ้นเป่ยออกหน้าและช่วยคุณจัดการกับเรื่องนี้กับคุณเผิง ฉันหวังว่าคุณจะคว้าโอกาสนี้ไว้”
หนิงเป่ยมองอันเคอซิน อย่างเฉยเมย: "ผมเข้าใจ 'ความเมตตา' ของคุณ แต่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้"
อันเคอซิน เกลียดเหล็กที่ไม่สามารถกลายเป็นเหล็กได้ และกัดฟันด้วยความโกรธ: " หนิงเป่ย คุณเป็นผู้ใหญ่สักที! ความหยิ่งผยองนี่สำคัญกับคุณมากเหรอ?"
“คุณจะใช้ชีวิตที่เหลือเป็นคนงี่เง่าเหรอ?”
หนิงเป่ยพูดไม่ออก
ยังไม่ผู้ใหญ่?
หยิ่งผยอง?
งี่เง่า?
นี่เป็นสิ่งที่เธอประเมินตัวเขาหรอ?
หลีชุนฮวา กล่าวว่า: "หึ! สุนัขที่ตายแล้วไม่สามารถเกาะกำแพงได้ ดังนั้นแกก็จะเป็นเช่นนั้นไปตลอดชีวิต"
“คุณชายสี่เฉียว คุณช่วยให้คนของคุณไล่ผู้ชายคนนี้ออกไปได้ไหม เขาคือรอยแปดเปื้อนในชีวิตของเคอซินของฉัน การอยู่ที่นี่มีแต่จะทำให้ตัวตนของเคอซินเสื่อมเสียเท่านั้น”
รอยแปดเปื้อนในชีวิต? เสื่อมเสีย?
สัญชาตญาณของหนิงเป่ยบอกว่ามันตลกสิ้นดี
ไม่มีปัญหา
คุณสี่เฉียวโบกมือ และก็มีคนมารุมล้อมหนิงเป่ย