บทที่ 2

ห้องผู้ป่วย 204

หลังจากหลับมาทั้งคืน อันเคอซินฟื้นและได้สติ

แม่ของเธอหลีชุนฮวากําลังป้อนซุปที่มีคุณค่าทางอาหารสูงให้เธออย่างระมัดระวัง

นอกจากนี้ยังมีชายผู้อ่อนโยนและสง่างามยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ อีก

คนนี้ก็คือ "ศัตรูรัก" ของหนิงเป่ย นายน้อยหยางหรือหยางซื่อเจี๋ย

หยางซือเจี๋ยพูดความเป็นห่วง "คุณป้าครับ พักผ่อนเถอะครับ ผมจะป้อนซุปให้เคอซินทานเองครับ"

หลีชุนฮวา รีบตอบรับ "ซื่อเจี๋ย ไม่มีใครเทียบกับเธอได้สักคน เมื่อวานก็ได้ถ่ายเลือดให้เคอซินมากมายและเฝ้าเธอทั้งคืน คุณเหนื่อยมากจนตัวซีดเลย"

หยางซื่อเจี๋ย พูดต่อว่า: "คุณป้าครับ ถ้าพูดกันตามตรง มันคือสิ่งที่ผมควรทำครับ"

แท้จริงแล้ว หยางซื่อเจี๋ยเพิ่งมาถึง

ที่เขาตัวซีดเกิดจากการไปเที่ยวที่บาร์เมื่อคืนนี้

ทันทีที่เขามาถึง หลีชุนฮวาพูดย้ำกับเขาว่าเขานั้นเป็นคนบริจาคเลือดให้กับอันเคอซินเมื่อคืนนี้

หยางซือเจี๋ยรู้ว่าหลีชุนฮวา พูดแบบนั้นออกไป เพื่อเขาและอันเคอซิน ดังนั้นเขาจึงไม่ปฏิเสธ

เขาต้องอะไรบ้างอย่างจากอันเคอซิน

เมื่อรู้ว่าเป็นหยางซื่อเจี๋ยที่บริจาคเลือดให้เธอ อันเคอซิน มองเขาอย่างซาบซึ้ง

แน่นอน มันเป็นเพียงความซาบซึ้งสุดหัวใจ

“คุณชายหยาง ขอบคุณค่ะ”

หยางซื่อเจี๋ย พูดตอบกลับอย่างอบอุ่น: "ไม่มีอะไรที่ต้องพูดขอบคุณครับ มันเป็นเรื่องที่ผมสมคารทำ"

หลีชุนฮวา ถอนหายใจ: "เมื่อมีคนที่ดีกว่าเข้ามา ก็ควรทิ้งคนที่ไม่ดีออกไป ประโยคนี้จริงเสมอ"

“เมื่อวานลูกต้องการการเลือดอย่างเร่งด่วน เพื่อช่วยชีวิตคุณ แม่รู้ว่า หนิงเป่ยมีกรุ๊ปเลือด B แม่ก็เลยโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ ใครจะรู้ว่าเจ้าคนไร้ประโยชน์นั้นกลับปฏิเสธ โดยการไม่รับสายของแม่ "

“ถ้าคุณชายหยางมาไม่ทัน แม่เกรงว่าลูกจะ...เห้อ”

“เคอซิน ลูกไปหย่าขาดคือเรื่องที่ถูกต้องที่สุด”

หื้ม?

อันเคอซิน ขมวดคิ้ว

หนิงเป่ยใจร้ายจริง ๆ เหรอ ยังไม่ถึงครึ่งวันหลังจากการหย่าร้าง ตัวฉันกำลังจะตายแต่เขากลับไม่ยอมช่วย?

ความรู้สึกที่เขามีต่อฉันก่อนหน้านี้ล้วนเป็นของปลอมใช่ไหม?

หรือแม่โกหก?

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างและพูดอย่างเร่งรีบ: " ฉันเห็นในข่าวว่าราชาเจิ้นเป่ยจะมาที่เมืองต้าเซีย แต่ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่"

หยางซื่อเจี๋ย กล่าวว่า: "เคอซิน คุณก็ได้ทราบข่าวนี้เหมือนกันหรือครับ"

"ข่าวนี้เป็นเรื่องจริงครับ คุณก็รู้ว่าตำแหน่งของราชาเจิ้นเป่ยในแวดวงเศรษฐกิจโลกคืออะไร ถ้าเขามาที่เมืองต้าเซี่ย นี่จะเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่สําหรับเราและแม้แต่วงเศรษฐกิจต้าเซี่ยทั้งหมด"

หลังจากยืนยันว่าข่าวนี้เป็นความจริง อันเคอซิน รู้สึกตื่นเต้นมากจนพูดจาไม่ได้ศัพท์

เธอถือว่าการได้พบกับราชาเจิ้นเป่ยเป็นเป้าหมายตลอดชีวิตของเธอ

ตอนนี้จู่ๆ ราชาเจิ้นเป่ยก็มาถึงเมืองต้าเซีย เธอรู้สึกว่าเธอเข้าใกล้เป้าหมายเข้าไปอีกก้าวหนึ่งแล้ว

แต่ไม่นานเธอก็สงบลง

เมื่อราชาเจิ้นเป่ยมาถึงต้าเซียแล้วจะเป็นอย่างไร เกรงว่าคนรวยที่สุดในเมืองต้าเซียอยากพบเขาก็ยากเหมือนกัน

ไม่ต้องพูดถึงตัวฉันเอง

หยางซื่อเจี๋ยพูดว่า: "เคอซิน ผมได้ยินมาว่า ราชาเจิ้นเป่ยเป็นไอดอลของคุณหรอครับ?"

อันเคอซิน พยักหน้า: "ใช่ค่ะ ถึงแม้ตอนฝันฉันก็อยากเจอเขาค่ะ"

อันเคอซิน พูดต่อ "ผมได้แจ้งว่าข่าวจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ว่าประธานโจวแห่งจิ่วโจวอินเตอร์เนชั่นแนลจะต้อนรับราชาเจิ้นเป่ยในงานเลี้ยงเร็ว ๆ นี้ และคนดังชั้นนำจำนวนหนึ่งจะได้รับเชิญให้ร่วมงานด้วย"

"ผมคิดว่าจากคอนเนคชั่นของผม น่าจะหาโควต้าเข้างานให้คุณได้ครับ"

อันเคอซิน ตื่นเต้นมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้: "ว๊าว มันดีมากเลยค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะคุณหยาง"

เมื่อเห็นว่าได้จังหวะเหมาะสมแล้ว หลีชุนฮวา จึงพูดว่า: "ซือเจี๋ย มาป้อนซุปให้เคอซินหน่อย ฉันต้องกลับบ้านก่อน"

หยางซื่อเจี๋ยรู้ว่าหลี่ชุนหัวสร้างโลกโอกาสให้พวกเขา จึงรับชามซุปทันที "คุณป้าครับ กลับไปพักผ่อนเถอะครับ ผมจะดูแลเคอซินแทนเองครับ"

หลีชุนฮวา ลุกขึ้นและเดินออกไป

ตอนนั้นเอง เธอเปิดประตูและบังเอิญเจอเข้ากับหนิงเป่ย

ทันทีที่หนิงเป่ยตื่นขึ้นมา เขาก็แทบรอไม่ไหวที่จะไปเยี่ยมอันเคอซิน

แต่ฉากในห้องนั้น ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกมีดกีดกลางอก

เคอซินเอ๊ยเคอซิน

เพื่อเธอแล้ว จะเกือบต้องจบชีวิตตัวเองลง

เธอไม่สนว่าฉันจะเป็นหรือตายเลยด้วยซ้ำ ไม่แม้แต่จะมองหน้าฉัน แถมยังหน้าระรื่นอยู่กับผู้ชายอยู่อีก

คุณโหดร้ายขนาดนี้ได้ยังไง?

ที่สำคัญกว่านั้น

ชายคนนี้ก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของหนิงเป่ยเช่นกัน

หนิงเป่ยยังสงสัยว่าหยางซือเจี๋ยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสังหารหมู่ในปีนั้นด้วย

หลีชุนฮวา ตะโกนเสียงดัง"เจ้าคนไร้ประโยชน์ ยังกล้าเสนอหน้ามาที่นี่อีก ไสหัวออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ที่นี่ไม่ต้อนรับแก"

หนิงเป่ย หัวเราะกับตัวเอง: "ดูเหมือนว่าผมจะมาผิดเวลา"

อันเคอซินถามว่า " หนิงเป่ย ฉันขอถามคุณหน่อยค่ะ แม่ของฉันโทรหาคุณหลายครั้ง แต่ทำไมคุณไม่รับสายค่ะ?"

หลีชุนฮวาและหยางซื่อเจี๋ยรู้สึกกังวลขึ้นทันที กลัวว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผย

หนิงเป่ย ขมวดคิ้ว "โทรหาผมหรอครับ? เมื่อวานโทรศัพท์ของผมเสีย"