บทที่ 6

หลังจากนับถอยหลังจนครบสิบ หนิงเป่ยเพิ่งนับถึง "หนึ่ง" เสร็จ คนไข้ที่หายใจรวยรินก่อนหน้านั้นก็ลุกขึ้นนั่ง และอ้าปาก เพื่อพ่นเสมหะหนา ๆ ออกมา

"สุดยอดมาก!"

เสียงร้องไห้ของเด็กดังก้องอยู่ในห้องผ่าตัดเป็นเวลานาน และเสียงทรงพลัง

ตื่นแล้ว!

ตื่นขึ้นจริงๆ!

ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

นาทีนี้ทุกคนให้กำลังใจ

แม่ของเด็กชายรีบวิ่งไปข้างหน้า กอดเด็กชายและตะโกนเสียงดังว่า “ลูกจ๋า ทำให้แม่กลัวแทบตาย...”

หลิวเว่ยรู้สึกตื่นเต้นมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้

เขาจับมือของหนิงเป่ย และพูดด้วยน้ำเสียงตื้นตัน "ผู้มีพระคุณ คุณคือผู้มีพระคุณของตระกูลหลิว"

“ตระกูลหลิวของเราเป็นหนี้บุญคุณคุณ ฉัน...ฉัน...ฉันจะขอบคุณได้อย่างไร”

หนิงเป่ยชักมือออก “ต้องใช้ความพยายามนิดหน่อย”

หลิวเว่ยรีบหยิบนามบัตรของเขาออกมาแล้วยื่นให้หนิงเป่ย: "น้องชายนี่คือนามบัตรของฉัน หากมีความต้องการความช่วยเหลือในอนาคต แม้ว่าจะให้ไปบุกน้ำลุยไฟฉันก็จะยอมทำ"

หนิงเป่ย หยิบนามบัตรขึ้นมา

หลิวเว่ยมองไปที่ศาสตราจารย์หวังอีกครั้ง และพูดด้วยน้ำเสียงติดตลกว่า "ศาสตราจารย์หวังในความคิดของฉัน เป็นจะการดีกว่าถ้าให้ตำแหน่งศาสตราจารย์กับน้องชายคนนั้นแทน"

“น้องชายคนนี้คู่ควรกับตำแหน่งศาสตราจารย์”

ศาสตราจารย์หวังรู้สึกละอายใจ: "สิ่งที่คุณหลิวพูดคือ รู้สึกละอายใจกับศาสตราจารย์จริง ๆ"

“น้องชายคนนี้มีทักษะทางการแพทย์สูงมาก ฉันสงสัยว่าเขาเรียนจากอาจารย์ชื่อดังคนไหน”

หนิงเป่ยส่ายหัว: "เปล่า ฉันเพิ่งอ่านหนังสือทางการแพทย์มาสองสามเล่มและเรียนรู้ด้วยตัวเอง"

จะเป็นไปได้ยังไง!

ศาสตราจารย์หวังไม่เชื่อ: "พูดตามตรง ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าที่เทพเจ้าแห่งการแพทย์จะมา เขาอาจจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้"

“น้องชาย คุณช่วยบอกฉันเกี่ยวกับการรักษาของคุณได้ไหม”

หนิงเป่ยตอบกลับ: "มันง่ายมาก ฉันเห็นว่าวัตถุดิบหลักของยาดีท็อกซ์จินเฟิงของพวกคุณนั้นมีคุณสมบัติเป็นกรดเกือบทั้งหมด"

“สภาพร่างกายของคนต้าเซี่ย ส่วนใหญ่อยู่ในสภาวะเป็นกรด และการรับประทานยาที่เป็นกรดจะทำให้เกิดภาวะกรดสูงอย่างแน่นอน”

“บุหรี่นี้มีสารนิโคตินอยู่มาก ถ้าปล่อยให้คนไข้สูดดมควันบุหรี่ แล้วกลืนขี้เถ้าลงไป ความเป็นด่างในบุหรี่สามารถทำให้ความเป็นกรดในร่างกายคนไข้เป็นกลางได้ ซึ่งจะช่วยแก้ไขภาวะความเป็นกรดตามธรรมชาติได้”

เนื่องจากร่างกายมนุษย์ในประเทศอื่ยมีความเป็นด่างตามธรรมชาติ ผลการทดลองทางคลินิกของยาดีท็อกซ์จินเฟิงในต่างประเทศจึงสมบูรณ์แบบ

คำพูดที่ทำให้ทุกคนชะงัก!

ศาสตราจารย์หวังตบหน้าตัวเอง: "เฮ้ ฉันสับสนจริงๆ ทำไมฉันไม่คิดถึงวิธีง่ายๆ แบบนี้ล่ะ"

“เพื่อนตัวน้อย คุณคือคนที่รักษาชื่อเสียงของฉันมาตลอดชีวิต ฉันไม่สามารถขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของฉันได้มากพอ นี่คือนามบัตรของฉัน เก็บไปซะ หากวันใดวันหนึ่งต้องการความช่วยเหลือ โปรดพูดออกมา"

อืม

หนิงเป่ย พยักหน้า

แม่ของเด็กชายกอดเด็กชายและคุกเข่าลงให้ หนิงเป่ย: "ผู้มีพระคุณ ฉันและลูกชายขอกราบขอบคุณ..."

หนิงเป่ยรีบพยุงแม่และลูกชายให้ลุกขึ้นมา

ทันใดนั้นหลิวเว่ยก็จำบางอย่างได้และรีบพูดว่า: "ผู้มีพระคุณของฉัน ฉันจะเตรียมไวน์ที่โรงแรมรอยัลคืนนี้เพื่อแสดงความขอบคุณต่อผู้มีพระคุณของฉัน และหวังว่าฉันจะช่วยเหลือเขาได้ในวันหนึ่ง"

“ฉันจะแนะนำให้คุณรู้จัก เขาก็มีอาการช็อต ”

หนิงเป่ยกำลังจะปฏิเสธ แต่โจวไห่ถงกลับจัดการแทนเขา "คุณเฉิงเหมิงหลิวดูถูกค่ะ คุณหนิงเป่ยต้องไปงานเลี้ยงตรงเวลาแน่นอน"

หนิงเป่ยไม่พอใจเล็กน้อย คุณมีสิทธิ์ที่จะบอกว่าฉันจะไปหรือไม่?

จากนั้นโจวไห่ถงก็ตระหนักได้ว่าร่างกายของตนเองเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

เธอรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งเดินออกจากขุมนรก

ใครจะคิดว่าสถานการณ์วิกฤตินี้จะคลี่คลายได้โดยคนธรรมดาที่เดินผ่านไปมา

เธอหายใจเข้าลึกๆ และสงบสติอารมณ์: "ศาสตราจารย์หวัง โปรดรับผิดชอบการติดตามผลการรักษาและการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยต่อไป"

"ทีมวิจัยทางวิทยาศาสตร์ได้ปรับปรุงและปรับปรุงยาดีท็อกซ์จินเฟิง ของ จินเฟิงให้สมบูรณ์แบบตามแนวทางการแพทย์ของหนิงเป่ย "

รับทราบ!

โจวไห่ถงชี้ไปที่หนิงเป่ย: "ตามฉันมา"

ได้!

หนิงเป่ยตามโจวไห่ถงกลับไปที่ห้องทำงานของประธาน

โจวไห่ถงโยนกุญแจรถให้หนิงเป่ยอย่างไม่ได้ตั้งใจ “ยินดีด้วย คุณผ่านการสัมภาษณ์เป็นคนขับรถ”

ฉัน......

หนิงเป่ย กำลังจะเปิดเผยตัวตนของเขาในฐานะ " ราชาเจิ้นเป่ย " แต่เขากลืนน้ำลายของเขาอีกครั้ง

ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าโจวไห่ถงเป็นตัวแทนราชาเจิ้นเป่ย คงมีคนหลายคนกำลังแอบมุ่งเป้าไปที่จิ่วโจวอินเตอร์เนชั่นแนลอย่างแน่นอน