บทที่ 124 หวังว่าคุณจะเติบโตขึ้นเคียงข้างผม

ตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่บนพรมขนแกะบนพื้น สองมือของเซี่ยซีหวั่นยันอยู่ที่พื้น ร่างอันบอบบางเอนไปด้านหลังเล็กน้อย แล้วยื่นเท้าขึ้นมาเตะใส่เขา ใบหน้าที่แดงก่ำดวงตาสดใส บางทีเธออาจจะไม่รู้ตัวว่าเวลานี้เธอนั้นอรชรอ้อนแอ้นแค่ไหน

ลู่หานถิงปล่อยเธอไปชั่วคราวก่อน จึงคลายเธอออก

เซี่ยซีหวั่นคลานลุกขึ้น เธอพาดอยู่ที่หน้าต่างที่สูงจากพื้นจรดเพดาน แหงนหน้าขึ้นมองดวงดาวบนท้องฟ้า ต่างว่ากันว่าที่นี่แค่เอื้อมมือก็เด็ดดวงดาวได้ เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

เซี่ยซีหวั่นมองดูแหวนเพชรที่สวมอยู่ในมือขวา ริมฝีปากแดงยกขึ้นอย่างเงียบ ๆ อย่างอ่อนหวาน จากนั้นเอื้อมมือออกมาอย่างช้า ๆ เพื่อไปเด็ดดวงดาว

เวลานี้ที่ไกล ๆ มีดาวตกหนึ่งดวง ดาวดวงนี้ตกลงมาลงใส่มือของเธอ

เซี่ยซีหวั่นตกใจ รีบดึงมือกลับและถอยหลังอย่างรวดเร็ว ด้านหลังมีแขนที่กำยำยื่นเข้ามา จับเอวบางของเธอเอาไว้ แล้วโอบกอดเธอจากด้านหลังไว้ในอ้อมแขน

“กลัวอะไรเหรอ” ลู่หานถิงหอมเข้าที่ผมนุ่มสลวยแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เวลานี้เห็นเพียงดาวตกดวงนั้นระเบิดดัง “ตูม” ขึ้นหนึ่งที ทันใดนั้นก็กลายเป็นดอกไม้ไฟหลากสีสันในทันที และดอกไม้ไฟก็ตกลงไปที่พื้นอย่างรวดเร็ว ราวกับฝนดาวตก

ตูมตาม ๆ ดอกไม้ไฟหลายร้อยดอกเบ่งบานบนท้องฟ้าด้านนอก และดอกไม้ไฟนับไม่ถ้วนทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองไห่สว่างไสว

เซี่ยซีหวั่นมองดูจนอึ้งตะลึง ราวกับไม่เคยเห็นโลกภายนอกมาก่อนอย่างนั้น แล้วอุทานขึ้น “ว้าว สวยมากเลย”

ลู่หานถิงโอบกอดกักตัวร่างเพรียวของเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาด้วยมือเท้าที่ยาว ริมฝีปากบางหอมเข้าที่ติ่งหูที่ขาวนวลของเธอ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมา พิมพ์ข้อความโพสต์ลงในเวยป๋อ——คุณนายลู่ หวังว่าคุณจะสามารถเติบโตอย่างช้า ๆ ข้างกายของผม เติบโตขึ้นอีกหน่อย เติบโตขึ้นอีกหน่อย สุขสันต์วันเกิด~

……

เซี่ยเหยียนเหยียนตอนนี้ออกมาจากโรงแรมตี้เหาแล้ว ยืนอยู่ด้านนอกโรงแรม ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองไห่กำลังพลุ่งพล่าน รถยนต์และคนที่เดินตามท้องถนนต่างหยุดนิ่ง ทุกคนต่างมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

ท้องฟ้าในเมืองไห่ส่องสว่างด้วยดอกไม้ไฟนับไม่ถ้วน ดอกไม้ไฟเหล่านั้นตกลงมาบนศีรษะ ทำให้ฝนดาวตกกระจายไปทั่วเมืองไห่

——พระเจ้า นี่ฉันเห็นอะไรนี่ นี่คือของนำโชคอะไรเนี่ย

——ใครกันที่ทุ่มทุนขนาดนี้ รวยจังเลย

——หรือว่าพวกเธอไม่รู้ วันนี้เป็นวันเกิดของคุณนายลู่ คุณหานถิงกำลังฉลองวันเกิดให้กับคุณนายลู่น่ะ!

——รีบไปดูที่เวยป๋อสิ

——เวยป๋อเป็นอัมพาตแล้ว

เซี่ยเหยียนเหยียนมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนที่พร่างพรายนี้ เธอรู้ว่าลู่หานถิงกับเซี่ยซีหวั่นอยู่บนนั้น จุดโคมลอยยามค่ำคืน กลายเป็นฝนดาวตกในเมืองไห่ เขาเอาอกเอาใจเซี่ยซีหวั่นคุณนายลู่คนนี้สุด ๆ

แต่ แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ควรจะเป็นของเธอ!

เซี่ยเหยียนเหยียนจิตใจอิจฉาริษยาเคียดแค้น ความผิดหวังและความเสียใจทำให้เธอกำมือแน่นเล็บทิ่มแทงเข้าไปในฝ่ามือ และเธอไม่รู้สึกเจ็บสักนิดเดียว

เธอหยิบโทรศัพท์ล็อกอินเวยป๋อ เวยป๋อเนื่องจากมีคนล็อกอินเนืองแน่นจนเป็นอัมพาตแล้ว เจ้าหน้าที่กำลังเร่งทำการแก้ไข

เซี่ยเหยียนเหยียนรีเฟรชไม่หยุด หลายนาทีผ่านไป เวยป๋อกลับสู่ปกติ การค้นหายอดนิยมสามอันดับแรกล้วนเป็นคำเดียว นี่เป็นประวัติกาลข่าวที่ไม่เคยมีมาก่อนและมีการเข้าชมที่สูงที่สุด

การค้นหายอดนิยมที่สุด ——ลู่หานถิงเปิดเวยป๋อฉลองวันเกิด

การค้นหายอดนิยมรองลงมา——เซี่ยซีหวั่น คุณนายลู่!

การค้นหายอดนิยมอันดับที่สาม——ฝนดาวตกในเมืองไห่

เซี่ยเหยียนเหยียนเปิดดูเวยป๋อของลู่หานถิง ในฐานะที่ลู่หานถิงเป็นบุคคลสำคัญที่โดดเด่นที่สุดเมืองไห่ เป็นผู้นำธุรกิจรุ่นหนึ่ง เขามักจะลึกลับและถ่อมตนมาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เปิดใช้เวยป๋อ