บทที่ 149 เซี่ยซีหวั่นทดลองพิษ

ภายในช่วงเวลาอันสั้นนั้นโจวผิงราวกับได้รู้จักกับตัวตนใหม่ของเซี่ยเหยียนเหยียน ผู้อำนวยการการสอนที่เข้มงวดอย่างโจวผิงนั้น ชื่นชอบนักเรียนเก่งๆ อย่างนี้เป็นที่สุด “เหยียนเหยียน นึกไม่ถึงว่าเธอจะรู้จักกับวิธีการฝังเข็มทองกดจุดลมปราณแบบโบราณ อาจารย์จะจำผลงานอันยิ่งใหญ่ที่เธอช่วย

นายหญิงลี่ในครั้งนี้เอาไว้ ทั้งยังจะประกาศชื่นชมเธอ ขยันต่อไปล่ะ อาจารย์คอยเป็นกำลังใจให้เธออยู่นะ”

จากนั้นก็มีคนสองสามคนหามนายหญิงลี่ขึ้นเปลหามและส่งเข้าห้องสังเกตอาการ VIP อย่างระมัดระวัง

เมื่อโจวผิงชื่นชมเซี่ยเหยียนเหยียนไปรอบหนึ่ง ก็เดินตามไปอย่างปลื้มอกปลื้มใจ

ทุกคนกรูเข้ามาล้อมรอบเซี่ยเหยียนเหยียนอย่างรวดเร็ว

---เหยียนเหยียน เธอถึงขนาดใช้เข็มทองกดจุดลมปราณเป็นด้วย เก่งจังเลย สมกับที่เป็นนางฟ้าของฉันจริงๆ

--เหยียนเหยียนเป็นอัจฉริยะทางการแพทย์ที่โดดเด่นมาตลอด อีกทั้งยังเป็นนักเรียนชาวจีนที่ไปแลกเปลี่ยนคนแรกที่มหาลัยเซิ่งหลีประเทศ F อีกด้วย ช่างเป็นม้ามืดจริงๆ

--เหยียนเหยียน ผู้อำนวยการโจวจะประกาศชื่นชมเธอแล้ว นี่เป็นครั้งแรกของสถาบันวิจัยซูมี่ของพวกเราเลยนะ

เรื่องเข็มทองกดจุดลมปราณของเธออีกไม่นานก็จะเผยแพร่ออกไปแล้ว

ในใจของเซี่ยเหยียนเหยียนรู้สึกภาคภูมิใจอย่างหาที่เปรียบเปรยไม่ได้

เธอรู้สึกราวกับว่าวันนี้ถูกรางวัลใหญ่อย่างไรอย่างนั้น เจอเรื่องน่าแปลกใจปนยินดีขนาดนี้

โจวผิงถึงขนาดป่าวประกาศชื่นชมเธอออกไป

การใช้เข็มทองกดจุดลมปราณนี้จะปลุกกระแสทางการแพทย์ให้มีชีวิตชีวาขึ้นในชั่วพริบตา

ขณะนั้นแสงแฟลชต่างๆล้วนสาดส่องมาที่ตัวเธอ เธอสามารถเดินขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของคนเราแล้ว

เซี่ยเหยียนเหยียนได้รับทั้งเสียงชื่นชมและความอิจฉาตาร้อน

ตอนนั้นเองที่เห็นเงาร่างบอบบางร่างหนึ่งเดินเข้ามา เซี่ยซีหวั่นกลับมาแล้ว

เซี่ยซีหวั่นไปเรียกคนมา พอกลับมาก็เห็นคนจำนวนมากมารวมตัวกันตรงนี้แล้ว

ไม่เห็นหญิงชราคนเมื่อครู่อีกแล้ว ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น

เซี่ยเหยียนเหยียนก็เดินเข้ามาคุยโวอย่างอดใจไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว “หวั่นหวั่น เธอมาแล้วเหรอ ฉันจะบอกข่าวดีให้ฟังเรื่องหนึ่งนะ เมื่อกี้ฉันช่วยหญิงชราเอาไว้คนหนึ่งด้วยล่ะ!”

อะไรนะ

เซี่ยซีหวั่นมึนงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็ว ที่แท้ในช่วงเวลาที่เธอจากไปนั้น

เซี่ยเหยียนเหยียนก็ได้กลายเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตหญิงชราคนนั้นไปแล้ว

ดูท่าหญิงชราคนนั้นจะถูกส่งเข้าห้องสังเกตการณ์ผู้ป่วยหนักแล้วสินะ ใจของเซี่ยซีหวั่นก็สามารถปล่อยวางลงได้แล้ว

เธอมองริมฝีปากสีแดงของเซี่ยเหยียนเหยียนที่ยกริมฝีปากขึ้น “เซี่ยเหยียนเหยียน เธอเก่งขนาดนี้เลยเหรอ เมื่อกี้นี้เธอช่วยหญิงชราคนนั้นยังไงล่ะ”

“ฉันก็ใช้เข็มทองยังไงล่ะ! ทั้งยังเป็นเข็มทองเข็มทองกดจุดลมปราณอีกด้วย!”

มองไปที่สีหน้าของเซี่ยเหยียนเหยียนที่ไร้การเปลี่ยนแปลงแถมน้ำเสียงทระนงตนอย่างมาก

เซี่ยซีหวั่นหัวเราะร่วน ความหน้าด้านของคนคนนี้ตอกย้ำความเข้าใจต่อเธอให้ใหม่อีกครั้ง

ตอนนี้เองที่เสียงของทุกคนเริ่มดังเซ็งแซ่

--เซี่ยซีหวั่น เธอจบแค่มัธยมปลาย ไม่เคยเรียนหมอด้วยซ้ำ เธอต้องไม่รู้แน่เลยใช่ไหมว่าอะไรคือเข็มทองมั้ง

หรือไม่ให้พวกเราสอนวิทยาศาสตร์เบื้องต้นให้ฟรีเอาไหมล่ะ

เข็มทองนี้ผลิตจากทองคำบริสุทธิ์ ตัวเข็มบางมาก ดังนั้นตอนที่ฝังเข็มควบคุมได้ยากมาก

แพทย์แผนจีนบนโลกนี้ที่สามารถควบคุมเข็มทองมีน้อยมากจนสามารถนับนิ้วได้เลย

--เข็มทองกดจุดลมปราณเป็นวิธีการฝังเข็มสมัยโบราณ ในช่วงความเป็นความตายสามารถดึงชีวิตคนไข้กลับมาจากประตูผีได้อย่างหวุดหวิดการฝังเข็มแบบนี้ทั้งเสี่ยงแต่ก็มหัศจรรย์มาก

ได้ยินว่าเหยียนเหยียนเป็นคนแรกที่ใช้เข็มทองกดจุดลมปราณเลยนะ!

เซี่ยเหยียนเหยียนเอาแต่จ้องมองเซี่ยซีหวั่น

เธอคาดหวังจะได้เห็นสีหน้าจำพวกอิจฉาอับอายหรือเกลียดชังจำพวกนี้บนใบหน้าของเซี่ยซีหวั่น

ยังไงเสียเธอก็ยอดเยี่ยมจริงๆจนไม่มีทางที่คนจะไม่อิจฉา

แต่เซี่ยซีหวั่นกลับทำให้เธอผิดหวัง ลูกตาดำใสทอประกายของเซี่ยซีหวั่นมองเธอ

จากนั้นคิ้วเรียวโก่งดั่งใบหลิวก็เลิกขึ้น แล้วเริ่มหัวเราะ “หึ...”

ทุกคนต่างชะงักกันเป็นแถบ หลังจากฮึกเหิมใจกว้างสาธยายวิทยาศาสตร์เบื้องต้นไปแล้ว

เดิมนึกว่าจะทำให้เซี่ยซีหวั่นรู้สึกอับอายจนไม่มีที่จะยืน แต่ว่าเธอกลับหัวเราะเยาะออกมา?

คงอยู่มานานเจอโลกมาเยอะแล้วสินะ เซี่ยซีหวั่นคนนี้จะบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!

สีหน้าของเซี่ยเหยียนเหยียนเองก็เปลี่ยนไป “หวั่นหวั่น เธอหัวเราะอะไร”

เซี่ยซีหวั่นหัวเราะจนตัวงอ ไม่ง่ายนักกว่าจะหยุดหัวเราะได้ “ขอโทษที เมื่อกี้อดไม่ไหวจริงๆ