บทที่ 19 คู่หมั้น

บทที่ 19 คู่หมั้น

ถึงยังไงหลี่หยู้หลันก็เป็นนักแสดงอาวุโส งานเลี้ยงpartyวันเกิดนี้จะปล่อยให้แน่นิ่งแบบนี้ไม่ได้ เธอรีบปรับเปลี่ยนอารมณ์แล้วเข้าไปดึงมือของเซี่ยซีหวั่นไว้ “ซีหวั่นเรื่องนี้เป็นความผิดของพวกเรา…”

เมื่อเธอยอมรับผิดและพูดขอโทษขึ้นมาก่อน ถ้าเซี่ยซีหวั่นไม่ยอมอ่อนข้อยกโทษให้ ถึงเวลานั้นเธอก็จะเป็นฝ่ายได้เปรียบเอง

แต่น่าเสียดายเหตุผลที่หลี่หยู้หลันรู้ เซี่ยซีหวั่นก็รู้เช่นกัน มีคนจะแสดงละครต่อ แต่เธอกลับจะยกเลิกกองละครนี้แล้ว ดังนั้นจึงรีบดึงมือกลับอย่างรวดเร็ว “เพราะฉันจึงทำให้ทุกคนไม่สนุก พวกคุณสนุกกับงานเลี้ยงกันเถอะ ฉันขอกลับตัวก่อน”

เซี่ยซีหวั่นเดินออกไปด้วยความเข้าใจ

มือของหลี่หยู้หลันค้างไว้กลางอากาศยังไม่ทันได้ดึงกลับ เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เธอจะกระอักออกมาเป็นเลือดจริงๆ！

……

เซี่ยซีหวั่นเดินออกมาจากงานเลี้ยงpartyด้านใน หยิบโทรศัพท์ออกมา เวลานี้เย่หลิงได้ส่งข้อความผ่านวีเชทเข้ามา——เป็นยังไงบ้าง ทำงานเลี้ยงให้ล้มเหลวไปเลยไหม？

เซี่ยซีหวั่น——อือหึ

เย่หลิง——หวั่นหวั่นสุดยอดไปเลย！

หลังจากที่เซี่ยซีหวั่นกลับมาเมืองไห่ ได้ฝากให้เย่หลิงดูความเคลื่อนไหวของหลี่หยู้หลันที่อยู่ในวงการบันเทิงมาสักระยะหนึ่งแล้ว ซึ่งครั้งนี้หลี่หยู้หลันใช้บรรดาเส้นสายของเธอให้ไปซื้อกระโปรงเจ้าหญิงMOOนั้น เย่หลิงได้แจ้งให้เธอทราบก่อนล่วงหน้าแล้ว

เซี่ยซีหวั่นได้มองดูเวลา ใกล้ถึงวันเกิดของเซี่ยเสี่ยวแด๋แล้ว ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าหลี่หยู้หลันมีแผนการอะไร แต่เธอได้ขอให้เย่หลิงเปลี่ยนกระโปรงเจ้าหญิงMOO นั้นให้เป็นของก๊อปเกรดเอ

เย่หลิงเป็นดาราดังยอดฮิตหนึ่งในสี่ของวงการบันเทิงในตอนนี้ แม้แต่สื่อต่างประเทศก็ลงความเห็นว่าเธอหน้าตาสวยงามมาก สามารถเซ็กซี่เหมือนปีศาจและอ่อนหวานเหมือนนางฟ้าได้ พูดได้ว่าความงามหาคนเปรียบได้ยาก

ดังนั้นนับตั้งแต่วันที่เย่หลิงเข้าวงการบันเทิงก็ได้เป็นนางแบบให้กับแบรนด์ดังๆมากมาย เธอเป็นนางแบบโฆษณาของMOOในระดับโลก คอเลคชั่นใหม่ทุกฤดูกาลเธอจะเป็นคนแรกที่ได้ใส่มันก่อนใคร

คนรอบข้างของเย่หลิงไม่ว่าจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวหรือทีมงานต่างมีฝีมือและเก่งกันทั้งนั้น ลงมือเปลี่ยนกระโปรงเจ้าหญิงMOOของหลี่หยู้หลันให้กลายเป็นของก๊อปเกรดเอเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก

เซี่ยซีหวั่นส่งตัวหนังสือและสติ๊กเกอร์“เน่อ พร้อมกับส่งดอกไม้ดอกหนึ่งให้กับเธอ”เวลานี้เธอก็หยุดลง

มีร่างหล่อเหล่าเดินมาจากข้างหน้าคนหนึ่ง เขาคือซูซี

ตระกูลซูเป็นตระกูลที่ร่ำรวยหนึ่งในสี่ของเมืองไห่ สมัยก่อนตระกูลซู กับตระกูลเซี่ยมีความสัมพันธ์ที่ดีกันมาโดยตลอด ตอนที่แม่ของเซี่ยซีหวั่นยังมีชีวิตอยู่นั้นได้ทำการหมั้นหมายให้กับลูก ซูซีเคยเป็นคู่หมั้นของเซี่ยซีหวั่นมาก่อน

ซูซีใส่เสื้อโค้ทกันหนาวสไตล์อังกฤษ ทั้งอ่อนโยนและหล่อเหลา เขาได้หยุดเดิน แล้วหันมามองเธอ

เซี่ยซีหวั่นเก็บโทรศัพท์ ฝีเท้าไม่ได้หยุดลง เธอเดินเฉียดผ่านเขาไปเพื่อต้องการไปจากที่นี่

แต่ว่ากลับโดนซูซียื่นมือมา และดึงข้อมือที่ผอมเรียวของเธอไว้ “ทำไมหวั่นหวั่น แสร้างทำเป็นไม่รู้จักกับผมเหรอ？”

เซี่ยซีหวั่นใช้แรงดึงข้อมือตัวเองกลับ “ฉันไม่มีอะไรต้องคุยกับคุณ”

เธอจำได้ไม่มีวันลืม สิบปีที่แล้วที่คุณปู่ล้มบันไดลงมา เขาเป็นพยานที่ออกมาพูดยืนยัน ว่าเขาเห็นกับตาว่าเธอเป็นคนผลักคุณปู่ลงมาจากบันได！

ในความทรงจำของเซี่ยซีหวั่นนั้นพี่ซูซีเป็นคนที่อบอุ่นมาก พวกเขารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก และเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก ตอนที่หม่ามี้ยังมีชีวิตอยู่นั้น หม่ามี้ชอบซูซีมาก

มือข้างหนึ่งของหม่ามี้จูงมือเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็จูงมือของพี่ซูซีไว้ แล้วพาพวกเขาออกไปเล่นด้วยกัน

ซูซีเป็นคนเก่งในวงการธุรกิจ หลายปีมานี้ตระกูลซูได้ผูกขาดวงการตลาดเครื่องมือทางการแพทย์ไปจนหมด ทำให้ตระกูลซูกระโดดขึ้นเป็นตระกูลผู้ร่ำรวยหนึ่งในสี่ของเมืองไห่

ซูซีมองไปที่เซี่ยซีหวั่น “หวั่นหวั่น ถ้าคุณไม่อยากคุยกับผม แล้วคุณอยากคุยกับใคร คุยกับผัวผีที่อยู่รีสอร์ทโยวหลานคนนั้นเหรอ？”

“หวั่นหวั่น ผมเป็นคู่หมั้นของคุณนะ ”