บทที่ 31 พี่น้องจอมปลอม

บทที่ 31 พี่น้องจอมปลอม

ฐานะทางบ้านของขงเจินเอ๋อไม่ดีนัก แต่ตัวเธอเองโลภและอิจฉาในความฟุ้งเฟ้อ ติดตามเซี่ยเสี่ยวแด๋ เซี่ยเสี่ยวแด๋สามารถให้ประโยชน์บางอย่างกับเธอได้ อย่างเช่นกระเป๋าและเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่ใช้แล้วของเซี่ยเสี่ยวแด๋ เซี่ยเสี่ยวแด๋พาเธอไปคลับหรูไฮเอนด์1949ดื่มไวน์ราคาแพง ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยแบบนี้ เธอเพ้อฝันถึงมาตลอด

เซี่ยซีหวั่นบอกว่าเธอเป็นสุนัขข้างกายของเซี่ยเสี่ยวแด๋ คำพูดนี้ถูกต้องทั้งหมด

แต่ขงเจินเอ๋อไม่อยากให้คนอื่นพูดถึงเธอแบบนั้น เธอรู้ว่าเซี่ยเสี่ยวแด๋นั้นโง่ไม่มีสมอง ในใจก็ยิ่งอิจฉาริษยาในทุกความโชคดีของเซี่ยเสี่ยวแด๋เป็นอย่างยิ่ง เธอไม่ได้ชอบเซี่ยเสี่ยวแด๋

และยังมีเซี่ยซีหวั่น เธอยิ่งเกลียดเซี่ยซีหวั่น ในสายตาเธอคนบ้านนอกอย่างเซี่ยซีหวั่นควรจะต่ำต้อยกว่าเธอ แต่เซี่ยซีหวั่นยังใช้ชีวิตได้อย่างสดใสสวยงามแบบนั้น

ขงเจินเอ๋อแอบดื่มไวน์ราคาแพงไปแล้วสองแก้ว ตอนที่เธอกำลังลิ้มรสชาติฝาดลิ้นของไวน์อย่างพิถีพิถันอยู่นั้น ซูซีก็เดินเข้ามา

เมื่อเห็นซูซี ขงเจินเอ๋อก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว “คุณ…คุณชายซู คุณมาได้อย่างไร?”

ซูซีมองโซนวีไอพี ไม่เห็นคนที่นัดเขามาที่นี่อย่างเซี่ยซีหวั่น สายของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของขงเจินเอ๋อ “เซี่ยซีหวั่นล่ะ?”

ขงเจินเอ๋อไม่กล้ามองใบหน้าหล่อเหลาของซูซีตรง ๆ ซินเดอเรลล่าทุกคนล้วนจินตนาการว่าสักวันหนึ่งเจ้าชายขี่ม้าขาวของเธอจะมาถึง หลงรักเธอ ทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงที่ผู้คนพากันอิจฉา

หนึ่งในสี่ตระกูลที่มีทั้งอิทธิพลและเงินทองอย่างซูซีที่ทั้งรูปหล่อและอ่อนโยน ก็คือเจ้าชายขี่ม้าขาวคนนั้น

ทุกครั้งที่ซูซีอยู่ด้วยกันกับเซี่ยเสี่ยวแด๋ ขงเจินเอ๋อก็จินตนาการว่าตัวเองสามารถแทนที่เซี่ยเสี่ยวแด๋ได้

ขงเจินเอ๋อชอบซูซี

นี่เป็นครั้งแรกที่อยู่ด้วยกันสองคน ขงเจินเอ๋อใจเต้นแรงจนแทบจะออกมาจากหน้าอกแล้ว เธอมองซูซีตาเป็นประกาย “คุณชายซู เซี่ยซีหวั่นพึ่งออกไปกับเสี่ยวแด๋เมื่อกี้”

ซูซีขมวดคิ้วคมรูปดาบ นั่งลงบนโซฟา “งั้นผมรอที่นี่แล้วกัน”

ซูซีไม่ได้มองขงเจินเอ๋ออีก แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า

ใจของขงเจินเอ๋อเต้นรัว เธอชอบมองใบหน้าหล่อเหลาของซูซี จากนั้นมือไม้ทำอะไรไม่ถูกวุ่นวายเทไวน์ให้ซูซีหนึ่งแก้ว “คุณชายซู ดื่มไวน์สักแก้วเถอะ”

ขงเจินเอ๋อเดินเข้าไป ยื่นแก้วไวน์ส่งให้ซูซี

แต่ว่าเธอเมาแล้วนิดหน่อย บวกกับคนที่ตัวเองชอบอยู่ตรงหน้า เธอเลยเกิดข้อเท้าพลิก ทั้งร่างโผเข้าใส่อ้อมอกของซูซี

……

เซี่ยเสี่ยวแด๋ออกมากับเซี่ยซีหวั่นแล้ว แต่เซี่ยซีหวั่นไม่ได้พูดอะไรกับเธอ เพียงแค่ต่างคนต่างเดินไป

“เซี่ยซีหวั่น ที่จริงแล้วเธออยากพูดเรื่องอะไรกันแน่?” เซี่ยเสี่ยวแด๋หมดความอดทนแล้ว

เซี่ยซีหวั่นมาถึงหน้าประตูห้องน้ำ ริมฝีปากยกยิ้ม “ฉันแค่อยากชวนเธอมาเขาห้องน้ำเป็นเพื่อนฉัน”

เซี่ยเสี่ยวแด๋ชะงักไป รู้ตัวว่าตัวเองถูกเซี่ยซีหวั่นล้อเล่นเข้าแล้ว เธอด่ากลับในทันที “เซี่ยซีหวั่น เธอเป็นบ้าเหรอ!”

เซี่ยเสี่ยวแด๋หมุนตัวแล้วกลับไปที่โซนวีไอพี

เซี่ยซีหวั่นมองร่างที่โกรธเกรี้ยวของเซี่ยเสี่ยวแด๋ เลิกคิ้วสวยคมทรงใบมีดขึ้น ไม่รู้ว่าขงเจินเอ๋อจะทำให้เธอผิดหวังหรือเปล่า?

……

เซี่ยเสี่ยวแด๋ผลักเปิดประตูโซนวีไอพีเดินเข้าไปแล้ว “เจินเอ๋อ ฉัน.....”

วินาทีต่อมาเสียงของเซี่ยเสี่ยวแด๋ก็หายไป เพราะขงเจินเอ๋อโผเข้าใส่อ้อมอกของซูซี มองใบหน้าหล่อเหลาของซูซีอย่างเซ่อ ๆ

เป็นฉากที่คลุมเครือเป็นอย่างมาก

เซี่ยเสี่ยวแด๋มึนงง ความโมโหได้เผาไหม้สมองของเธอไปแล้ว เธอซักถามในทันที “ขงเจินเอ๋อ เธอกำลังทำอะไร?”