บทที่ 39 อย่าหมั้น ดีไหม

บทที่ 39 อย่าหมั้น ดีไหม

มีผู้หญิงจากตระกูลเก่าแก่มากมายล้อมรอบเซี่ยเสี่ยวแด๋ ต่างอิจฉาประจบเยินยอ ใบหน้าสวยของเซี่ยเสี่ยวแด๋มีความสุขราวกับจะลอยได้

ในตอนนั้นเองเซี่ยเสี่ยวแด๋ก็เห็นเซี่ยซีหวั่น เธอรีบมาข้างหน้าอย่างรวดเร็ว “ซีหวั่น เธอมาแล้ว? เมื่อกี้ฉันยังเป็นห่วงว่าจะเธอไม่มา ไม่สามารถเห็นช่วงเวลาแห่งความสุขของฉันด้วยตาตัวเอง”

ผู้หญิงจากตระกูลเก่าแก่พวกนั้นก็เดินมาด้วย

ต่างคนต่างว่าเสี่ยวแด๋เธอดีเกินไปแล้ว เซี่ยซีหวั่นเมื่อก่อนเป็นคู่หมั้นของคุณชายซู เธอชวนหล่อนมางานด้วยไม่กลัวหล่อนอิจฉาแล้วทำพังงานเหรอ?

ต่างคนต่างเธอว่าเซี่ยซีหวั่นได้แต่งเข้ารีสอร์ทโยวหลานกลับสามีผีคนนั้นแล้ว สามีผีคนนั้นก็ไม่รู้ว่าจะทรมานเธออย่างไร ไม่แน่บางทีวันหนึ่งหลับตาลงเธอก็อาจจะกลายเป็นแม่หม้ายก็ได้ นี่คนเหมือนกันแต่ชะตาต่างกัน คนที่มาจากบ้านนอกเทียบไม่ได้กับคุณหนูผู้ร่ำรวย เสี่ยวแด๋ของพวกเราตอนนี้เป็นภรรยาของคุณชายซู

ต่างคนต่างว่ายังคงเป็นคุณชายซูที่สายตาดี รีบทิ้งสาวบ้านนอกนั่นตั้งนานแล้ว คุณชายซูกับของเสี่ยวแด๋พวกเราเหมาะสมกันเป็นกิ่งทองใบหยก

ฟังที่พูดรับส่งกัน เซี่ยเสี่ยวแด๋มองพวกเธออย่างไม่พอใจ “พวกเธออย่าพูดถึงซีหวั่นแบบนี้ ที่จริงแล้วซีหวั่นนั้นน่าสงสารพอแล้ว

เซี่ยซีหวั่นมองคนพวกนี้แสดงละคร เธอไม่ได้โกรธ แค่คิดว่าตลกความสามารถประจบประแจงของคนต่ำต้อยมาก เซี่ยเสี่ยวแด๋ทุกวันนี้เป็นว่าที่ภรรยาซูซีสี่ตระกูลใหญ่ งานหมั้นที่ยิ่งใหญ่นี้แสดงให้เห็นถึงความรักของซูซีที่มีต่อเธอ ดังนั้นเธอจึงมีทรัพย์ที่น่าภูมิใจ

เซี่ยเสี่ยวแด๋กระตือรือร้นให้เธอมาร่วมปาร์ตี้งานหมั้น ก็เพราะอยากให้เธอลำบากใจ

ในตอนนั้นเองหลี่หยู้หลันก็เดินเข้ามา ช่วงนี้หลี่หยู้หลันกับเซี่ยเจิ้นกั๋วความสัมพันธ์สามีภรรยานั้นไม่ปรองดอง แต่ว่าลูกสาวของเธอหมั้นกับซูซีทำให้เธอมีเกียรติสูงสุด ดังนั้นวันนี้หลี่หยู้หลันหน้าตาจึงสดชื่นแจ่มใส กี่เพ้าสั่งทำด้านนอกคลุมด้วยผ้าคลุมขนเฟอร์สีน้ำทะเล สง่างามหรูหราไม่สูญเสียเสน่ห์ของผู้หญิง

“ซีหวั่น เธอมาแล้ว วันนี้เสี่ยวแด๋หมั้นล้วนเป็นสตรีมีชื่อของเมืองไห่ที่มา เธออยากเข้าไปทำความรู้จักใช่ไหม? เสี่ยวแด๋ ลูกพาซีหวั่นไปแนะนำคนอื่นหน่อย เกรงว่าจะมีแอบคนซื้อเสื้อผ้าเลียนแบบเกรดเอมาใส่ แล้วทำหน้าน่าสงสารพูดว่าพวกเราเมิน”

หลี่หยู้หลันแผนการล้ำลึก พูดจาก็จี้ใจดำ วันนั้นเซี่ยซีหวั่นอยู่ที่งานวันเกิดของเซี่ยเสี่ยวแด๋ก็พูดเอะอะใหญ่โต

วันนี้แตกต่างออกไป ตอนนั้นเซี่ยเสี่ยวแด๋ยังเป็นเพียงคุณหนูของตระกูลเซี่ย แต่ตอนนี้เซี่ยเสี่ยวแด๋เป็นว่าที่ภรรยาของซูซีแล้ว หลี่หยู้หลันใช้ความยโสที่ตระกูลซูมีให้มาเหยียบย่ำเซี่ยซีหวั่น

ว่าแล้วว่าพวกคุณหญิงล้วนพากันหนีไปไกลจากเธอเซี่ยซีหวั่น

ต่างคนต่างว่า คุณนายหญิงเซี่ยลูกสาวของพวกเราเป็นสตรีมีชื่อ คนที่กลับมาจากบ้านนอกนั่นไม่ต้องมาประจบสอพลอแล้ว พวกเราไม่สน

เซี่ยซีหวั่นถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว ทุกคนในปาร์ตี้งานหมั้นนี้ล้วนใจร้ายกับเธอ

เซี่ยซีหวั่นยิ้มแข็ง ๆ สถานการณ์พวกนี้ไม่ได้เลวร้ายไปกว่าที่เธอคิดไว้ ในเมื่อเธอกล้ามาแล้ว ย่อมไม่สนใจเรื่องพวกนี้

อย่างไรซะ ละครน้ำดีจริง ๆ ยังไม่เริ่ม

คนบางคนยิ่งปีนสูง ยิ่งตกลงมาเจ็บ

“คุณชายซู ยินดีด้วย!”

ในตอนนั้นเองคุณชายซูก็มาแล้ว

เซี่ยซีหวั่นเบนสายตาขึ้น มองที่ซูซี

ซูซีวันนี้สวมสูทสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในผูกเนกไท เดิมก็เป็นผู้ชายที่หล่อเหลา วันนี้ยิ่งดูดีขึ้นไปอีก

เซี่ยเสี่ยวแด๋รีบเดินมาคล้องแขนแข็งแกร่งของซูซี น้ำเสียงของเธออ่อนหวานกว่าปกติ “พี่ซูซี ซีหวั่นมาแล้ว เธอมาอวยพรพวกเรา”

ซูซีสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของที่นี่นานแล้ว ความมุ่งร้ายที่มีต่อเซี่ยซีหวั่นล้วนอยู่ในสายตาของเขา เขามองเซี่ยซีหวั่น ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้น “ผู้ชายที่คุณชอบล่ะ ทำไมเขาไม่มาปกป้องคุณ?”

นัยน์ตาสว่างสดใสของเซี่ยซีหวั่นมองซูซี เอ่ยท่ามกลางสายตาของทุกคน “คุณพูดถูก ฉันเห็นธาตุแท้ของเขาชัดแล้ว เขาเป็นคนเลว ตอนนี้ฉันกลับคิดถึงความดีของคุณ ซูซี หรือว่าวันนี้คุณอย่าหมั้นกับเซี่ยเสี่ยวแด๋แล้ว ดีไหม?”

พอพูดประโยคนี้จบ ทุกคนตรงนั้นถึงกับกลั้นลมหายใจ