บทที่ 67 คืนนี้วิดีโอกับเขา

บทที่ 67 คืนนี้วิดีโอกับเขา

เย่หลิงชูนิ้วกลางขึ้น

ไม่รู้ว่าชูให้เขาหรือเซี่ยเหยียนเหยียนกับฮั่วเสวียนที่อยู่ด้านหลัง

ใบหน้าของเซี่ยเหยียนเหยียนและฮั่วเสวียนเปลี่ยนไปอีกครั้ง ลิ้นของกู้เย่จิ่นแตะที่แก้มขวาของเขา ริมฝีปากบางของเขามีส่วนโค้งสีเข้ม เขายกมือขึ้นปลดกระดุมที่คอของเขา

...................

หลังจากส่งเซี่ยเหยียนเหยียนและฮั่วเสวียนแล้ว กู้เย่จิ่นก็จอดรถMaybachที่ชั้นล่างของคอนโดจุ้ยอวี่ฮวน เขามองขึ้นไปที่แสงสีเหลืองที่สว่างด้านบน

ตอนนี้มีเสียง “ติ๊ง” ข้อความของลู่หานถิงก็มา : วันนี้เย่หลิงพาภรรยาของฉันไปเล่นที่ไหน?

ลู่หานถิงได้รับข้อความการใช้จ่ายระหว่างการประชุมที่บริษัท เขาให้บัตรเซี่ยซีหวั่นไป แต่ตั้งนานเธอก็ไม่เคยแตะมัน คุณนายลู่ของเขามีความพากเพียรและความหยิ่งในศักดิ์ศรีเล็กน้อย

ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างประหลาดใจเมื่อได้รับข้อความการใช้จ่ายในวันนี้ เขาก็กระตุกริมฝีปากและยิ้ม

ผู้บริหารของบริษัทในที่ประชุมไม่แน่ใจและพวกเขาคิดว่าเขาได้รับเลขศูนย์กี่ตัวแล้ว

กู้เย่จิ่นตอบ : ทำไมไม่ถามคุณนายลู่ของนาย?

ลู่หานถิง: เธอเพิ่งรูดบัตรของฉัน ถ้าฉันถามเธอจะทำให้เธอตกใจ ถ้าเธอไม่รูดบัตรในอนาคตล่ะ?

กู้เย่จิ่น : ..............…

ลู่หานถิง: เย่หลิง ไม่ใช่กลัวนายจนหนีไปแล้วเหรอ?

กู้เย่จิ่นรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้ในวันนี้ เขาอยากจะขว้างโทรศัพท์มือถือของตัวเองทิ้ง แต่หลังจากคิดได้เขาก็กลับมาตอบอีกครั้งอย่างอดทน : ดูเหมือนว่าฉันจะเห็นเย่หลิงพาคุณนายลู่ของนายไปซื้อชุดนอนผ้าไหมและทำเล็บน่าจะเป็นสิ่งที่นายชอบ

ลู่หานถิงกลับมาถึงรีสอร์ทโยวหลาน ตอนนี้เขาอยู่ในห้องสมุด เขาอ่านข้อความของกู้เย่จิ่นหลายครั้ง คุณนายลู่ของเขาซื้อชุดนอนผ้าไหมและทำเล็บ

ลู่หานถิง : ให้เย่หลิงอยู่ที่เมืองไห่อีกสักสองสามวัน อย่าเพิ่งรีบร้อน

กู้เย่จิ่นวางโทรศัพท์ทิ้งไว้ที่เบาะนั่ง

ลู่หานถิงวางโทรศัพท์ลงและมองเอกสาร แต่สักตัวอักษรก็ไม่เขา เขาจึงลุกขึ้นและออกไปหาย่า

“คุณย่า ย่าคิดถึงหวั่นหวั่นไหม” ลู่หานถิงถาม

คุณนายหญิงลู่พยักหน้า “คิดถึง หวั่นหวั่นไม่กลับมาสองวันแล้ว”

“เราวิดีโอคอลกับหวั่นหวั่นไหม?”

“ก็ดี”

...................

คอนโดจุ้ยอวี่ฮวน

เซี่ยซีหวั่นเพิ่งอาบน้ำ สวมชุดผ้าไหมสีนู้ดที่เธอซื้อมาวันนี้ เธอเพิ่งเช็ดผมหมาด ๆ ให้สะอาดด้วยผ้าขนหนูเมื่อข้อความดังขึ้น

จากลู่หานถิง: คุณย่าคิดถึงอยากวิดีโอคอลกับเธอ

วิดีโอแชท...

ถ้าเป็นลู่หานถิงอยากวิดีโอคอลกับเธอ เซี่ยซีหวั่นไม่มีทางรับแน่ แต่เป็นย่าคิดถึงเธอ...

ในขณะนี้วิดีโอแชทของลู่หานถิงก็โทรออกอย่างรวดเร็ว

เซี่ยซีหวั่น ใบหน้าที่ใจดีของคุณนายหญิงลู่ก็ปรากฏบนโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว “หวั่นหวั่น วันนี้เธอไม่ได้สวมผ้าคลุมหน้าหรอ หวั่นหวั่นของฉันสวยมากเหมือนนางฟ้าจากท้องฟ้า”

เซี่ยซีหวั่นแตะใบหน้าเธอที่เพิ่งอาบน้ำและกำลังเช็ดผม เธอไม่ได้สวมผ้าคลุมหน้าเพราะมีเพียงเธอและหลิงหลิงอยู่ในอพาร์ตเมนต์นี้และไม่จำเป็นต้องสวมผ้าคลุมหน้า

ตอนนี้คุณนายหญิงเห็นใบหน้าสวยของเซี่ยซีหวั่น ใบหน้าของเธอค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง “คุณย่า คุณพูดเล่นแล้ว”

“ย่าคิดถึงหวั่นหวั่น หวั่นหวั่นคิดถึงย่าไหม”