บทที่ 99 ลู่หานถิงเป็นผู้ชายง่าย ๆ คนหนึ่ง

ซวงซวงเป็นเด็กผู้หญิงอวบคนหนึ่งจริง ๆ แต่ว่าเธออวบได้น่ารักมาก ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าเธอเต็มไปด้วยจิตใจที่ดี

เธอรู้ว่าจ้าวลี่ยิงไม่ชอบตัวเอง แต่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจ้าวลี่ยิงจะรังเกียจตัวเองแบบนี้ แถมยังบอกว่าความอ้วนของตัวเองน่าสะอิดสะเอียน

เพราะว่ายังไงก็ยังเป็นเด็กสาว ความมั่นใจในตัวเองของซวงซวงถูกทำร้าย ดวงตาจึงแดงก่ำขึ้นมาทันที

“จ้าวลี่ยิง เอาโทรศัพท์ให้ฉัน!” ซวงซวงอยากลุกขึ้นมา แต่เมื่อกี้ตอนที่จ้าวลี่ยิงผลักเธอแรงมาก หัวเข่าเธอได้แตกไปแล้ว แถมยังมีเลือดไหลออกมาด้วย

จ้าวลี่ยิงหัวเราะเสียงเย็นออกมาทีหนึ่ง ในดวงตามีประกายของเจ้าเล่ห์อยู่ “โทรศัพท์ของเธอ ฉันจำเป็นต้องยืมใช้ก่อน ตอนนี้ยังคืนเธอไม่ได้ พรุ่งนี้ได้มีละครดี ๆ ดูแน่!”

พอพูดจบจ้าวลี่ยิงก็ขึ้นรถหรูไป เขาเหยียบคันเร่งแล้วก็พุ่งตัวออกไปเลย แล้วก็ทิ้งซวงซวงไว้บนทางด่วนเลย

ซวงซวงตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา หัวเข่าเธอยังเลือดไหลอยู่ ทุกครั้งที่เดินก้าวหนึ่งก็รู้สึกเจ็บมาก

ที่นี่ห่างจากบ้านไกลมาก ถึงจะวิ่งก็ยังต้องใช้เวลาถึงแปดชั่วโมง

ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดมิดลง แล้วในเวลานี้เองอยู่ ๆ ก็ฝนตกหนักลงมา ไม่นานซวงซวงก็ตากฝนจนเปียกเป็นลูกไก่ตกน้ำ

เธอเดินกลับบ้านไปท่ามกลางสายฝนทีละก้าว หยาดฝนเม็ดใหญ่ตกกระทบลงมาจนเธอลืมตาไม่ขึ้น บนตัวทั้งเจ็บทั้งหนาว จนสุดท้ายเธอกอดตัวเองไว้แน่น และหลานสั่นจนฟันกระทบกัน

ในดวงตาร้อนผ่าว น้ำตาไหลซวบออกมาหมดเลย

ซวงซวงรู้สึกว่าวันนี้จะต้องเป็นวันที่มืดมิดที่สุดวันที่พังยับที่สุดในชีวิตเธอแล้ว ความภาคภูมิใจและเกียรติยศทุกอย่างได้ถูกจ้าวลี่ยิงเหยียบอย่างแรงจนแตกสลายไปหมดแล้ว

ซวงซวงยังคงเป็นห่วงเซี่ยซีหวั่นเป็นอย่างมาก เห็นได้ชัดเลยว่าที่จ้าวลี่ยิงแย่งโทรศัพท์เธอไปเพราะจะมุ่งเป้าไปที่เซี่ยซีหวั่น แล้วตอนท้ายที่เขาบอกว่าพรุ่งนี้จะมีละครดี ๆ ให้ดู มันหมายความว่ายังไง?

……

ที่บ้านตระกูลเซี่ย

พอเซี่ยเหยียนเหยียนได้รับวีแชทจากจ้าวลี่ยิง ได้ส่งรูปถ่ายใบนั้นมา

เซี่ยเหยียนเหยียนดูรูปถ่ายอย่างหนักไปหลายรอบ ดวงตาทั้งคู่มีทั้งอิจฉาและทั้งเกลียด

ในความทรงจำของเธอ ลู่หานถิงทั้งหล่อเหลาและเป็นผู้ใหญ่ ทุก ๆ การกระทำล้วนแผ่ซ่านความสง่างามและความเป็นผู้ดีของสุภาพบุรุษชนชั้นสูงที่ประสบความสำเร็จแล้ว เขามีอำนาจอยู่ในเมืองไห่เป็นอย่างมาก ทั้งลึกลับและเก็บตัว ในฐานะที่เป็นผู้นำของนักธุรกิจรุ่นใหม่ เขามักจะใส่ผ้าคลุมหน้าไว้ชั้นหนึ่งเสมอ ทั้งเย็นชาและเก็บกด

ตั้งแต่ที่เซี่ยเหยียนเหยียนได้เห็นเขาครั้งหนึ่งเมื่อหกปีก่อน ก็ถูกเขาทำให้หลงเสน่ห์ไปอย่างลึกซึ้งแล้ว

ชีวิตส่วนตัวของเขาขาวสะอาดมาก ข้างกายไม่เคยมีผู้หญิงมาก่อน เธอคิดว่าเขาเป็นคนตาสูง ไม่ใช่พวกผู้ชายง่าย ๆ พวกนั้น เขาน่าจะสนใจพวกคุณหนูลูกผู้ดีที่มีชาติตระกูลดีการศึกษาดี และไม่เอาแต่ใจซิ

แต่ว่า ตอนนี้เขาได้ทำให้เธอตาสว่างแล้ว

เขาเอาการ์ดดำทองของตัวเองมอบให้เซี่ยซีหวั่นไปใช้ เขาซื้อพวกเครื่องประดับเพชรของonly-loveให้เซี่ยซีหวั่น เขาตามใจหล่อนทุกอย่างตอนที่อยู่ในบาร์1949 แม้แต่คำพูดที่ว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่ถูกซื้อมาก็ยังพูดออกมาได้ แถมเขายังอุ้มเซี่ยซีหวั่นด้วยท่าทางแบบนั้นในห้องโถงใหญ่ของบริษัทลู่ซื่อ ต่อหน้าผู้คนเยอะแยะขนาดนั้น ให้ขาทั้งคู่ของเธอเกี่ยวเอวที่แข็งแกร่งของเขาไว้……