บทที่77 จูบในค่ำคืน

บทที่77 จูบในค่ำคืน

ลู่หานถิงดึงเซี่ยซีหวั่นเข้ามากอดในอ้อมอย่างแรง กอดแบบแน่นๆ ทุกปีหลังจากนี้ เขาจะไม่ลืมค่ำคืนในคืนนี้ หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดนั้นตัวเล็กมาก นุ่มมาก แม้แต่แรงต่อต้านก็ไม่มี แต่เธอบอกกับเขาว่า เธอจะปกป้องเขา!

ดวงตาคมคู่นั้นของลู่หานถิงลดลง พูดขึ้นว่า “โอเค”

เซี่ยซีหวั่นรู้สึกได้ว่าเขากอดเธอแรงมาก แขนที่แข็งแกร่งทั้งสองข้างกระชับแน่น แรงนั้นแทบจะรัดเธอเข้ากับเลือดเนื้อของเขา เธอเขย่งเท้าขึ้น แอบจุ๊บลงบนแก้มบนใบหน้าหล่อเหลานั้นไปทีหนึ่ง

จูบของลู่หานถิงก็ร่วงลงบนเส้นผมของเธอ สักพักถึงจะปล่อยเธอออก “หิวไหม?”

พอถูกเขาทักแบบนี้ ท้องของเซี่ยซีหวั่นก็ร้องขึ้นมาอย่างหิว บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ยืมมายังอยู่ในห้องยาอยู่เลย

ขณะนี้ลู่หานถิงดึงประตูรถคนนั่งออก เอาถุงๆหนึ่งออกมา “ให้พ่อครัวทำสปาเก็ตตี้ไวท์ซอสครีมเห็ดมาให้ และสเต็กเนื้ออีกหนึ่งชิ้น รีบกินเถอะ”

ว้าว เซี่ยซีหวั่นได้กลิ่นของความหอมแล้ว ที่แท้คุณลู่ขับรถมาถึงสถาบันเพื่อที่จะมาส่งอาหารค่ำให้เธอนี่เอง

“อันนี้ให้คุณ” ลู่หานถิงยื่นของอีกชิ้นมาให้

เซี่ยซีหวั่นเงยหน้าขึ้นมอง คือชานม

ผู้หญิงมักชอบกินของหวานจำพวกเค้กอะไรแบบนั้น เซี่ยซีหวั่นก็ไม่ต่างกัน เธอรับชานมมาอย่างดีใจพร้อมกับชมเขาไปทีหนึ่ง “คุณลู่ ฉันรู้สึกว่านายยิ่งอยู่ยิ่งซื้อของให้ผู้หญิงเป็นละนะ”

ลู่หานถิงยักคิ้ว

เซี่ยซีหวั่นเปิดฝาชานม ดื่มชานมบนฝาไปคำหนึ่ง อร่อยจริงๆ

“คุณลู่ นายจะดื่มไหม อร่อยมากเลยนะ”

ลู่หานถิงเห็นเธอถอดผ้าคลุมหน้าออกมุมหนึ่ง เผยปากออกมา ตอนนี้มุมปากของเธอเปื้อนชานมเล็กน้อย

ครั้งก่อนที่เธอกินเค้กก็เหมือนกัน กินจนปากตัวเองเลอะไปหมด

“เช็ดตรงนี้หน่อย” ลู่หานถิงชี้

ตรงไหน?

เซี่ยซีหวั่นแลบลิ้นออกมาเลียไปทีหนึ่ง เลียคราบชานมตรงนั้นออก แล้วถามเขาด้วยตาใสว่า “สะอาดหรือยัง?”

จู่ๆแววตาของลู่หานถิงมองลึกเข้าไป ยื่นมือไปด้านหลังศรีษะของเธอ แล้วหลับตาจูบลงริมฝีปากของเธอ

เซี่ยซีหวั่นถูกจูบจนมึนขณะที่ถือชานมไปด้วย ขณะนี้ก็ได้เขาพูดข้างหูเธอว่า “ครั้งที่แล้วก็อยากจูบคุณแล้ว ชานมในปากของเธอหวานจริงๆ”

……

สองวันต่อมาจ้าวลี่ยิงยังคงเรียกเซี่ยซีหวั่นไปทำความสะอาด เซี่ยซีหวั่นทำความสะอาดตอนเช้า แน่นอนว่าซวงซวงคอยอยู่ด้วยตลอด พอตกดึกก็มาทำความรู้จักกับยา สองวันนี้เธอผ่านไปอย่างยุ่งมาก ไม่นานก็สามวันก็ผ่านไป

วันนี้เป็นวันที่โจวผิงทดสอบเธอ วันนี้ไม่เพียงแต่เป็นวันสำคัญของชาวเน็ตกับคนดังในเมืองไห่ แม้แต่สมาชิกในสถาบันวิจัยซูมี่ยังต่างมามุงดูเพื่อความสนุก

โจวผิงทำงานได้เข้มงวดมาก มาที่ห้องยาด้วยลักษณะท่าทางดุดันดุร้ายตั้งแต่เช้า ยังมีผู้คนจำนวนมากมารอดู

โจวผิงหาไปรอบหนึ่ง ไม่เห็นเซี่ยซีหวั่นเลยสักนิด ท่าทีของเธอดูเข้มขรึมขึ้นมาทันที “ซวงซวง เซี่ยซีหวั่นล่ะ เธอรู้ไหมว่าวันนี้เป็นวันอะไร ฉันมาละยังไม่เห็นวี่แววของเธอเลยสักนิด ให้ความสำคัญกับงานที่ตัวเองทำหรือป่าว?”

ซวงซวงตกใจจนเหงื่อแตก พูดอย่างลังเล “ผู้……ผู้อำนวยการโจว ซีหวั่นมาแล้ว แต่ว่าซีหวั่น......ซีหวั่นไปเข้าห้องน้ำค่ะ”

ซวงซวงกังวลแทนเซี่ยซีหวั่นมาก เธอโกหก ตอนเช้าที่เธอเข้ามาไม่เห็นเซี่ยซีหวั่นเลย

ตอนนี้ผู้อำนวยการโจวกับคนอื่นก็มาแล้ว แต่เธอที่เป็นตัวเอกดันหายไป......