บทที่86 คืนนี้อยู่กับฉัน

ไพ่ในมือของเย่หลิงคือเลข9

คนที่ได้เลข3 8 9 ก็คือฮั่วเสวียน เซี่ยเหยียนเหยียนและเย่หลิง

กู้เย่จิ่นต้องเลือกจูบ 1 ใน 3 คนนี้

“ให้ตายสิ ใครกันเนี่ย เลือกคนได้ดีจริงๆ คุณชายกู้ คุณอยากจูบใครเหรอครับ？” ทุกคนต่างพากันโห่ร้องขึ้นมา

ฮั่วเสวียนไม่สามารถระงับความตื่นเต้นของตัวเองได้ เธอได้ไพ่เบอร์ที่3

เย่หลิงเป็นน้องสาวของกู้เย่จิ่น ควรที่จะตัดออกไปก่อน ส่วนตอนนี้เซี่ยเหยียนเหยียนก็ชอบลู่หานถิง กู้เย่จิ่นไม่มีทางแย่งผู้หญิงของเพื่อนรักตัวเองหรอก ก็ต้องตัดออกไปเหมือนกัน ดังนั้นเธอจึงเป็นคนที่มีความหวังมากที่สุด

กู้เย่จิ่นจะจูบเธอ…ใช่ไหม？

ดวงตาทั้งสองข้างของฮั่วเสวียนเป็นประกายขึ้นมาทันที เธอมองไปที่กู้เย่จิ่นอย่าเขินอาย

ตอนนี้เย่หลิงก็โยนไพ่เลข9ในมือลง แล้วก็ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ “พี่ ฉันเป็นแค่ตัวเสริมเท่านั้นแหละ ฉันเป็นน้องของพี่ มองข้ามฉันไปก็พอ ตอนนี้พี่แค่ต้องเลือกว่าพี่ชอบเซี่ยเหยียนเหยียนหรือฮั่วเสวียนแล้วก็เข้าไปจูบเธอก็พอแล้ว”

กู้เย่จิ่นมองเย่หลิง เย่หลิงก็กำลังยิ้มให้กับเขา แล้วก็รอดูเรื่องสนุกๆ เหมือนกับคนอื่น

“คุณชายกู้ คิดได้หรือยัง？”

กู้เย่จิ่นลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไป

ฮั่วเสวียนเห็นว่ากู้เย่จิ่นเดินเข้ามาหาเธอ แล้วหัวใจของเธอก็เต้นไม่เป็นจังหวะทันที “พี่เย่จิ่น ฉัน…”

แล้วกู้เย่จิ่นก็เดินผ่านเธอไปเลย เดินเข้าไปหาเซี่ยเหยียนเหยียน

ใบหน้าที่สวยงามของฮั่วเสวียนซีดลงทันที แล้วก็หันไปมองเซี่ยเหยียนเหยียนด้วยความอิจฉาริษยา

แน่นอนว่าเซี่ยเหยียนเหยียนสัมผัสได้ถึงสายตาของฮั่วเสวียน แต่ว่าเธอก็ไม่มีเวลามาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะว่าสายตาของเธอได้แต่มองร่างสูงของกู้เย่จิ่นที่กำลังเดินเข้ามา

ถึงแม้ว่าเป้าหมายของเธอในตอนนี้จะเป็นลู่หานถิง แต่ว่ากู้เย่จิ่นที่มาจากครอบครัวขุนนางก็ทำให้เธอใจสั่นได้เหมือนกัน

แล้วอีกอย่างเมื่อกี้ลู่หานถิงก็ยอมตบหน้าเธอเพื่อเซี่ยซีหวั่น ทำให้เธอต้องกลายไปเป็นเรื่องตลกในบรรดาคุณหนูแห่งเมืองไห่ ตอนนี้กู้เย่จิ่นเลือกเธอจากบรรดาทั้งสามคน 3 คน สิ่งนี้มันทำให้ผู้หญิงรู้สึกเป็นเกียรติ

ถึงแม้ว่าไม่มีลู่หานถิง แต่ว่าเธอก็ยังมีกู้เย่จิ่น

ใบหน้าเล็กๆ ที่บอบบางของเซี่ยเหยียนเหยียนเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว “เย่จิ่น…”

และได้ตอนนี้เองเย่หลิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ผิวปาก “ดูท่าทางพี่ชายของฉันจะยังชอบสตรีหมายเลขหนึ่งอย่างเซี่ยเหยียนเหยียน ฮั่วเสวียน เธอน่าสงสารจังเลยนะ”

ทันใดนั้นสีหน้าของฮั่วเสวียนที่ถูกเยาะเย้ยก็ดูดีขึ้นมาทันที และหันไปมองเย่หลิงด้วยสายตาที่โหดร้าย

แต่ว่าไม่นาน กู้เย่จิ่นก็เดินผ่านเซี่ยเหยียนเหยียนไป เขาแค่เดินผ่านไปเท่านั้นไม่ได้มีท่าทีว่าจะหยุด

ใบหน้าที่แดงก่ำของเซี่ยเหยียนเหยียนซีดลงทันที ที่แท้กู้เย่จิ่นก็ไม่ได้จะจูบเธอ

กู้เย่จิ่นเดินตรงเข้าไปหาเย่หลิง！

เซี่ยเหยียนเหยียนจิกเล็บเข้าไปที่ฝ่ามือของตัวเองทันที วันนี้เธอถูกทิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า รู้สึกเกลียดจนแทบจะกระอักเลือดอยู่แล้ว

เย่หลิงเห็นกู้เย่จิ่นเดินเข้ามา เธอกำลังจะขยับ แต่กู้เย่จิ่นก็เดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว เอามือข้างหนึ่งจับไปที่ขอบโต๊ะ และอีกครั้งหนึ่งก็จับไปที่ท้ายทอยของเธอ และริมฝีปากเย็นๆ ของเขาก็ประทับลงบนหน้าผากของเธอ

เขาจูบเบาๆ ที่หน้าผากของเธอ

กู้เย่จิ่นเลือกเย่หลิง！

พอเซี่ยเหยียนเหยียนกับฮั่วเสวียนเห็นภาพนั้น ชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อคลุมสีดำกักขังหญิงสาวที่สดใสและมีเสน่ห์ไว้ในอ้อมแขนของเขาด้วยท่าทางที่เป็นธรรมชาติและน่าเกรงขาม และจุมพิตที่หน้าผากของหญิงสาวอย่างเงียบเชียบแต่เต็มไปด้วยความรัก

ภาพเหตุการณ์นี้มันช่างหน้าคุ้นเคย

เหมือนกับว่าหลายปีที่ผ่านมา กู้เย่จิ่นกับเย่หลิงไม่ได้เปลี่ยนไปเลย