บทที่89 คุณจะเล่นจริงๆ ใช่ไหม?

นับตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอเข้าไปในตระกูลกู้ เธอก็ได้ยินคุณลุงกู้กับคุณป้ากู้ทะเลาะกันมาโดยตลอด

คุณป้ากู้เอาแต่ด่าหม่ามี้ไม่หยุด บอกว่าหม่ามี้เป็นหมาจิ้งจอก เป็นผู้หญิงชั้นต่ำที่หน้าไม่อาย สวมเขาให้ปะป๊า แล้วก็นอนกับคุณลุงกู้ต่างๆ …

หลังจากนั้นคุณป้ากู้ก็เริ่มลามมาด่าเธอ บอกว่าเธอเป็นลูกนอกคอก เป็นผู้หญิงชั้นต่ำ ถ้าโตมาก็จะอ่อยผู้ชายขึ้นเตียง เป็นสิ่งของเหมือนกับหม่ามี้ของเธอ…

เธอเคยเห็นคุณลุงกู้ทำร้ายคุณป้ากู้ ตบนั้นรุนแรงจนทำให้คุณป้ากู้ตกจากวิลแชร์ลงไปบนพื้น เธอเห็นคุณป้ากู้ที่หยิ่งผยองมาโดยตลอดทั้งหัวเราะและร้องไห้ เหมือนกับคนบ้า ทั้งน่าเกลียด และน่าสงสาร

เย่หลิงเติบโตขึ้นช้าๆ ก็เริ่มเข้าใจคำพูดของคุณป้ากู้ บอกว่าหม่ามี้กับคุณลุงกู้เป็นชู้กัน และการนอกใจนั้นก็คร่าชีวิตไปถึง 2 คน และทำให้ขาทั้งสองข้างของคุณป้ากู้ต้องพิการ พี่ชายแท้ๆ ของเธอหายตัวไป และเธอก็กลายมาเป็นเด็กกำพร้า ทุกคนต่างก็เจ็บปวด

ไม่น่าแปลกใจ ไม่แปลกใจเลยหลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ญาติและเพื่อนของป๊าทุกคนมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ และไม่ให้ความช่วยเหลือใดๆ เลย

บางที หม่ามี้อาจจะเล่นชู้จริงๆ ก็ได้

แต่ว่าเย่หลิงไม่อยากจะเชื่อแบบนั้น ในความทรงจำของเธอหม่ามี้เป็นคนที่ สวย ฉลาด อ่อนโยน ไม่ว่าป๊าจะกลับบ้านดึกขนาดไหน หม่ามี้ก็จะคอยเปิดไฟไว้ให้เขาตลอด

ป๊าสอนพี่ชายยิงธนูด้วยตัวเอง พี่ชายของเธอเป็นเด็กที่ดีที่สุดและหล่อที่สุดในกลุ่ม ตอนอายุ 10 กว่าขวบเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นปีกขวาของเมืองไห่ หาตัวจับยาก

แล้วทุกวันหม่ามี้ก็จะจับเธอแต่งตัวเป็นเจ้าหญิง แถมยังบอกอีกว่าหลิงหลิงเป็นเด็กหญิงที่สวยและน่ารักที่สุด

เย่หลิงยังจำได้อยู่เลยว่า ชีวิตของครอบครัวเธอนั้นมีความสุขมาก

แต่ว่า ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไป

อะไรกันแน่ที่เป็นเรื่องโกหก？

ตอนนี้เองโทรศัพท์ของเธอฟัง กู้เย่จิ่นยังคงเอาแต่โทรหาเธอไม่หยุด

เย่หลิงรู้สึกว่าโทรศัพท์เครื่องนี้กันน้ำได้ดีมาก สามารถทนต่อฝนที่ตกลงมาแรงขนาดนี้ได้

นิ้วเรียวขาวกดปุ่มรับสาย แล้วเธอก็วางโทรศัพท์แนบหู

ไม่น่า เสียงที่น่าฟังของกู้เย่จิ่นก็ดังขึ้น “หลิงหลิง ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ข้างนอกฝนตกนะ”

เย่หลิงยื่นมือมาลูบหน้าตัวเอง ใบหน้าของเธอเปียกไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฝนหรือว่าน้ำตาของเธอกันแน่

เย่หลิงยิ้ม “ฉันกลับมาที่คอนโดจุ้ยอวี่ฮวนแล้ว”

“ฉันไม่สบายใจ จะไปหาเธอตอนนี้แหละ”

เย่หลิง “ไม่ต้องมา กู้เย่จิ่น อย่ามาเลยขอร้อง”

กู้เย่จิ่นก็เงียบไป

และเย่หลิงก็วางสาย

เมื่อกี้เธอได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับคุณนายกู้ในห้องรับแขกทั้งหมด กู้เย่จิ่นเป็นคนที่โหดร้ายและมืดมนที่สุดที่เธอเคยเจอมา ผู้ชายที่หน้าด้านไร้ยางอาย พยายามยั่วยวนให้เธอตกหลุมรักเขาในตอนที่เธอยังเป็นวัยรุ่นไม่รู้ประสา

เขาเป็นนักล่าที่เก่งที่สุดในโลก และเธอเป็นเหยื่อของเขา

ในวันครบรอบวันเกิด ไม่รู้ว่าเธอไปดื่มอะไรผิดไป ถึงได้รู้สึกร้อนไปทั้งตัว เข้าไปในห้องของเขา แล้วก็ขึ้นไปบนเตียงของเขา

คนหน้าซื่อใจคดแบบนี้ ถ้าเกิดว่าตอนนั้นเขาไม่ยอม เธอจะไปบังคับเขาได้หรือไง？

คืนนั้นตอนที่เขานอนทับเธอ เขาเรียกเธอว่า——เซี่ยเหยียนเหยียน

ประตูห้องถูกเปิดออก ตอนที่ทุกคนเข้ามา เขาก็ตบหน้าเธอ

ความรักและเอาใจใส่ทั้งหมดถูกเปิดโปงออกในเวลานั้น เคยเห็นใบหน้าที่เจ้าเล่ห์และดุร้าย ความเกลียดชังของคนรุ่นก่อนได้ส่งต่อไปยังตัวเธอ และเขาก็ได้ใช้วิธีที่โหดเหี้ยมและไร้เมตตาที่สุดในการทำร้ายเธอ

ทำลายทั้งตัวและหัวใจของเธอ

วันนั้นเธอก็เลยจากตระกูลกู้ และเมืองไห่ออกมา

ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เธอแอบรักษาอาการบาดเจ็บด้วยตัวเอง เธอกลายร่างเป็นเม่นมีหนามและไม่ยอมให้ตัวเองบาดเจ็บอีก