หงซิ่วคบชู้

แต่งตัวเสร็จแล้วเซียวจ้านเป่ยก็ไปรับบุตรสาว เฉิงอี้ที่เห็นบุรุษรูปงามหล่อเหลาเดินออกมาจากบ้านของเซียวจ้ายเป่ยก็ยิ้มชั่วร้าย หึแบบนี้ก็ง่ายหน่อย ดูท่าคงเพิ่งอิ่มเอมมาแน่ ๆหน้าตาดูมีความสุขเหลือเกิน

"หึจูเหมยลี่ ที้แท้เจ้าก็ร้อนร่านไม่น้อย สามีนายพรานอัปลักษณ์ไม่อยู่ก็พาบุรุษรูปงามมาเสพสมถึงในบ้าน ดีๆข้าล่ะอยากขึ้นขี่เจ้าไวๆนัก"

ข้าอาจไม่หล่อเหลาเท่าไอ้หนุ่มคนเมื่อกี้ที่เพิ่งออกมา แต่รับรองจะทำให้เจ้าติดใจจนร้องขอให้ข้ามาหาทุกคืนเชียว"

เป็นเพราะเซียวจ้านเป่ยโกนหนวดโกนเคราออกเรียบร้อย หน้าตาจึงหล่อเหลาคมคาย ทำให้เฉิงอี้จำไม่ได้และคิดว่าจูเหมยลี่คบชู้ จากนั้นก็เดินไปยังภูเขาอีกด้านของหมู่บ้าน มีคนรอเขาอยู่

เฉิงอี้มาถึงก็เห็นสตรีงดงามรออยู่แล้ว แม้งามไม่เท่าจูเหมยลี่แต่นางก็งามไม่น้อย

"ท่านมาช้า ข้ารอนานแล้วนะ" หงซิ่วที่แอบเหลียงเถี่ยต้านมาหาชู้รัก พอเห็นเฉิงอี้ทำเสียงกระเง้าระงอด ก่อนจะเปลื้งอาภรณ์ตนเองออก เฉิงอี้หัวเราะหึๆ ก่อนจะเปลื้องผ้าตนเองเช่นกัน

"ไหนดูสิ หืมนั่นเจ้าทำอะไรหรือแม่นางหงซิ่วคนงาม"

หงซิ่วเอนตัวไปข้าหลังเล็กน้อย ชันเข่าขึ้นมา แยกเรียวขาออกก่อนจะใช้สองมือแหวกกลับดอกไม้ด้านล่างเรียกร้องให้เฉิงอี้เข้ามาหา

"ข้าร้อนข้างในนี้ มาเถอะเฉิงอี้ ช่วยรดน้ำของเจ้าคลายร้อนให้ข้าที มาไวๆเดี๋ยวข้าต้องรีบกลับ อ่าห์ อย่างนั้นแหละเด็กดีของข้า เจ้าก็รู้ว่าข้าชอบแรงๆ เฉิงอี้เอาให้ถึงใจข้า อ่าห์ขย่มแรงกว่านี้ เดือนนี้ข้าให้เจ้าเพิ่มอีกหนึ่งร้อยตำลึง ข้าจะอยู่ในเมืองสิบวัน ขย่มแรงอีก อร๊ายยยเสียว ของเจ้าใหญ่ดีข้าชอบ ไม่เหมือนตาแก่พวกนั้น ข้าต้องขึ้นขย่มเองเหนื่อยนัก มีแต่เจ้าที่ทำข้าถึงใจ "

"อยู่สิบวันหรือดีข้าจะควบขี่เจ้าทุกวันเชียว หงซิ่วจ๋าจูเหมยลี่เด็กคนนั้นจำได้ไหม อดีตคู่หมั้นข้า ตอนนี้เป็นเมียใหม่เซียวจ้านเป่ยสามีเก่าเจ้านะ อ่าห์ตอดดีจัง เจ้าอยากมากหรือเยิ้มแฉะนักเชียว"