ท่านมันตาแก่โรคจิต

ทั้งสี่คนเดินกลับมาถึงบ้าน เซียวจ้านเป่ยหันไปถามบุตรสาว

"ผิงผิง ลูกอยากไปเล่นกับพี่ๆที่บ้านลุงเซี่ยไหม วันนี้พ่ออนุญาตเจ้าเดี๋ยวค่ำๆพ่อจะไปรับ กลับ ต้องทำความสะอาดบ้านอีกฝุ่นเยอะเดี๋ยวลูกจะป่วยได้"

เซียวจ้านเป่ยบอกลูกสาวผิงผิงทำสีหน้าครุ่นคิดนิดหนึ่ง

"ท่านพ่อบอกว่าหากอยากมีน้องของตัวเอง ข้าต้องให้ท่านพ่ออยู่กับท่านแม่สองคนบ่อยๆ อืมท่านพ่อคงอยากให้ข้ามีน้อง ได้เอาตามนี้"

เซียวผิงผิงคิดในใจเรียบร้อยก็พยักหน้า

"ท่านแม่เจ้าคะ ลูกปวดใจนักที่ต้องห่างท่านแม่ แต่เมื่อวานท่านแม่บอกว่าบ้านเราฝุ่นเยอะหากไม่ทำความสะอาดจะป่วยได้ ข้าไม่อยากป่วยไม่อยากกินยา ท่านแม่ข้าจะคิดถึงท่านแม่นะเจ้าคะ ท่านพ่อไม่ต้องรีบไปรับก็ได้ท่านต้องช่วยงานท่านแม่ ห้ามอู้งานนะเจ้าคะ"

เซี่ยตงหยางถึงกับเหนื่อยใจกับความหน้าด้านของเซียวจ้านเป่ย คำพูดเหล่านี้ไม่รู้ว่าเจ้าตัวน้อยพูดเองหรือเขาสอนให้พูดกันแน่

เหตุใดเขาจะไม่รู้ว่าบุรุษตรงหน้าอยากจะรักเมียตัวเองขนาดไหน สายตาเจ้ามันฟ้อง ก่อนจะอุ้มเซียวลี่ผิงไปเล่นกับเด็กๆที่บ้านตนเอง

เซี่ยตงหยางไปแล้ว เซียวจ้านเป่ยก็ยิ้มใส่คนในอ้อมกอด เขายังอุ้มนางอยู่ไม่ยอมวาง ส่วนจูเหมยลี่ก็อยากรู้นักว่าเขาจะอึดได้ถึงเมื่อไหร่เจ้าไม่อยากวางก็เรื่องของเจ้า ข้าสบายดี

"ลี่เอ๋อร์จ๋า ไปช่วยโกนหนวดให้หน่อยสิ ข้าซื้อมีดโกนมาแล้วคนดีเวลาจูบเจ้าๆจะได้ไม่เจ็บอีก"

"ตาแก่ลามก วันๆคิดเรื่องอื่นเป็นบ้างไหมหึ วางข้าลงได้แล้ว"

ปากบ่นเขาแต่ก็ยอมทำให้ จากนั้นทั้งคู่ช่วยกันเอาข้าวของที่เซียวจ้านเป่ยซื้อมาลงจากเกวียน

จูเหมยลี่มองดูธัญพืช ข้าวสาร แป้งสาลี แป้งหมี่ และสิ่งที่เขาหาซื้อมาให้ เสื้อผ้าและผ้าเนื้อดีหลายผืน

จูเหมยลี่เก็บผ้าไว้อีกห้อง นางเริ่มปูเตียงให้เขาก่อน นำผ้านวมผืนนุ่มมาปูให้ เสร็จจากห้องเขาก็ไปห้องของนางกับเจ้าตัวน้อยเซียวลี่ผิง

"ลี่เอ๋อร์ วันมะรืนมีคุณชายคนนึงอยากให้ข้านำทางไปล่าสัตว์บนเขา ค่าตอบแทนหนึ่งพันสองร้อยตำลึง ข้าต้องไปชายแดนเลยรับปากเขา นี่เป็นเงินมัดจำข้าเปิดเป็นชื่อของเจ้าที่ร้านฝากเงิน"

เซียวจ้านเป่ยส่งป้ายถอนเงินให้จูเหมยลี่นางรับมาก่อนจะเอ่ย

"เหตุใดท่านไม่ไปจ่ายทางการ ตัวเองก็ไม่ต้องไปเป็นทหารไม่ต้องจากลูกอีกด้วย หรือว่า ท่านมีเหตุผลอื่น"

"อืม ข้าอยากใช้ฝีมือเผื่อจะได้ตำแหน่งขุนพล นายกองให้เจ้าได้เป็นฮูหยินจะได้สุขสบาย"

"เฮ้อ ข้าไม่ใช่คนยึดติด ท่านดูรั้วดีๆแล้วกัน วันนี้หมาขี้เรื้อนยังเข้ามาได้ ไม่รู้อีกหน่อยใครจะย่องมาอีก ช่วยสร้างห้องน้ำ กับห้องเก็บเสบียงให้ข้าหน่อย ซื้ออิฐมาปูพื้นบ้านด้วย ซื้อไหมาให้ข้าเยอะๆด้วย หน้าฝนยอดผักป่า หน่อไม้มีเยอะ ดองเอาไว้กินหน้าหนาว เอาไว้ไปกินกองทัพด้วย"

"ได้ ข้าจะซ่อมประตูกับเสริมรั้วให้แข็งแกร่ง ทางการเลื่อนวันเดินทางออกไปข้าได้เวลาเพิ่มอีกยี่สิบวัน เท่ากับมีเวลาอีกเดือนครึ่ง ข้าจะซื้ออิฐมาเสริมแล้วกัน"