บทที่ 16

ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับ Qin Huiya และ Qin Huiya ก็มาที่โรงพยาบาลเพื่อรับการตรวจด้วย แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงมา

บางทีเธออาจจะท้องด้วย เพราะตอนนั้นเธอแก่กว่าฉันในตอนนั้น

...

ฉันลงจากรถและ Qin Huiya ก็ลงจากรถด้วย ฉันมองไปที่ Qin Huiya ด้วยความประหลาดใจ นี่คือโรงพยาบาล Medical Medical General ทำไมเธอถึงมาที่นี่

เห็นได้ชัดว่า Situ Jin รู้จัก Qin Huiya ดังนั้นเขาจึงกอดฉันและพูดว่า "ไปกันเถอะ"

ฉันเงยหน้าขึ้นมอง Situ Jin ด้วยสีหน้าแปลก ๆ "ทำไมเธอถึงมาที่นี่"

Qin Huiya และฉันรู้จักกันมานาน ดังนั้นฉันจึงรู้บางอย่างเกี่ยวกับเธอ เราเป็นมืออาชีพ แต่เมื่อฉันเรียนจบ ฉันเลือกที่จะทำธุรกิจและเริ่มต้นธุรกิจร่วมกับ Su Maosheng ในขณะที่เธอเลือก Academy ของศิลปากรเพราะเรา เกรดเธอไล่เลี่ยกันทั้งก่อนและหลัง แต่ถ้าฉันไม่ไป เธอก็จะมีโอกาสอีกครั้งหนึ่ง

ในที่สุดเธอก็เป็นอาจารย์อาวุโสใน Academy of Fine Arts ในขณะที่ฉันไม่เป็นอะไร

นั่นคือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับความรัก และฉันไม่รู้จะพูดอะไรสำหรับตัวเองจริงๆ

แต่ Qin Huiya จะมาที่โรงพยาบาลทหารได้อย่างไร? ฉันมาที่นี่ด้วยความช่วยเหลือของ Situ Jin และเธอไม่มีทหารในครอบครัวของเธอ แล้วทำไมเธอถึงไม่ต้องการให้ Su Maosheng หาทหารคนอื่น เลยมาที่นี่?

"เข้าไปคุยเลย"

ตามที่ Situ Jin พูด เขาพาฉันเข้าไปข้างในแล้ว และในขณะนี้ Qin Huiya เพิ่งเห็นฉันและเรียกฉันว่า: "Jun Meng"

ฉันเพิ่งหยุด แต่ก่อนที่ฉันหันกลับมา ฉินฮุ่ยหยาเดินนำหน้าฉันไปแล้ว เห็นฉันแล้วพูดว่า "คุณจริงๆ จุนเหมิง"

ฉันถามอย่างบูดบึ้ง "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า"

“จุนเหมิง ฉันรู้ว่าคราวที่แล้วฉันทำอะไรผิด แต่คุณก็รู้ว่าฉันไม่มีทางเลือกอื่น ฉันขอโทษ”

ใบหน้าของ Qin Huiya นั้นจริงใจมากจนฉันสงสัยว่าเธอรู้อะไรไหมและมาที่นี่โดยเจตนาเพื่อสร้างปัญหาให้ฉัน

ติดตาม Qin Huiya และพูดว่า "Jun Meng โปรดยกโทษให้ฉันด้วย"

ฉันมองไปที่ Qin Huiya ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของฉัน: "คุณหยิบรองเท้าที่ขาดเหลือของฉัน ฉันจะยกโทษให้คุณได้อย่างไร คุณคิดออกดีกว่า สิ่งที่คนอื่นไม่ต้องการถูกโยนลงถังขยะ คุณ หยิบมันขึ้นมา เป็นของเธอ ไม่มีอะไรต้องขอโทษนอกจากมันแค่รองเท้าขาด ขอโทษทำไม ถึงเธอจะขโมยไป ฉันก็ไม่สน มันเหม็น ฉันก็ไม่สนเธอ สามารถเก็บไว้สวมใส่ได้"

ใบหน้าของ Qin Huiya มีความเขินอายอยู่ครู่หนึ่ง และเธอพูดว่า: "Jun Meng ฉันรู้ว่าคุณโกรธที่ฉันพา Su Maosheng ไป แต่เราจริงใจ ทำไมคุณต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย"

ฉินฮุ่ยหยาดูเศร้าใจ และฉันก็หัวเราะ: "คุณหมายความว่าอย่างไร การขโมยของเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล"

"จุนเหมิง..."

Qin Huiya กำลังพูด เมื่อเธอบังเอิญเห็น Situ Jin อยู่ข้างๆ ฉัน เธอรู้สึกประหลาดใจอยู่พักหนึ่ง ใบหน้าขนาดเท่าฝ่ามือของเธอแสดงสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าทันทีและพูดว่า "ฉันขอโทษ Jun Meng และฉัน เป็นเพื่อนที่ดี เพราะแฟน จุนเหมิงจึงโกรธฉัน ดังนั้น..."

Qin Huiya ประพฤติตนอย่างน่าสมเพช ทำไมความเกลียดชังในใจของฉัน?

"คุณฉินเล่นตลกเก่งมาก" ใบหน้าของ Situ Jin เป็นปกติ และเขาพูดอย่างใจเย็น และเขามองไม่เห็นอารมณ์ของตัวเองเลย

ฉินฮุ่ยหยายิ้มอย่างเขินอาย มองมาที่ฉัน และสังเกตเห็นว่าท้องบวมขึ้น ฉันใช้เวลานานในการตอบสนอง จากนั้นถามฉันด้วยความประหลาดใจว่า "จุนเหมิง คุณท้องหรือเปล่า?

"หุบปาก!" ฉันพูดทันที มองมาที่ฉันอย่างเย็นชา ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่า Qin Huiya ไม่เห็นท้องใหญ่ของฉันในตอนแรก ทำไมเธอถึงพูดตอนนี้

“ Junmeng คุณมีลูกของ Maosheng จริงๆเหรอ” Qin Huiya พูดต่อและฉันก็จับมือแน่นด้วยความโกรธ

แต่ในขณะนี้ Situ Jin ดึงมือของฉันไป ขยับนิ้วออกทีละนิ้ว ก้มหน้าลง แววตาของเขาอ่อนโยน เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาและเช็ดด้านในฝ่ามือของฉันครั้งแล้วครั้งเล่า