บทที่ 18

ทันทีที่ฉันขยับ มือของ Situ Jin ก็กอดฉันกลับทันที และเป่าลมร้อนใส่หูของฉัน: "คุณตื่นทำไม"

ขณะที่เขาพูดนั้น Situ Jin ก็กดฉันเข้ามาใกล้และเริ่มจูบฉัน

"ไม่อีกแล้ว!"

“อืม……”

แม้ว่า Situ Jin เห็นด้วย แต่เขาก็ยังไม่จากไป ฉันยังสงสัย ว่าเขาเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กหรือไม่

หลังจากอ้อยอิ่งอยู่ครู่หนึ่ง Situ Jin ก็กอดฉันและไปอาบน้ำ ฉันมักจะงุนงงอยู่เสมอในขณะที่อาบน้ำ และ Situ Jin ก็ถามฉันบางอย่างเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของฉัน เพื่อที่ฉันจะได้ผ่อนคลาย ไม่เช่นนั้น Alexander ฉันไม่สามารถปล่อยไปได้จริงๆ

สิบโมงหลังอาหารเย็น Situ Jin เปลี่ยนเสื้อผ้าและพาฉันกลับบ้าน

แน่นอนว่าพ่อแม่ของฉันดีใจที่ฉันกับซือตูจินกลับมา และพวกเขาก็เลี้ยงอาหารค่ำพวกเรา แต่ฉันอยากอยู่ต่อ ไม่ใช่ซือตูจิน

หลังอาหารเย็น ฉันคุยกับซือตูจินว่า "กลับไปเถอะ ฉันอยากอยู่บ้านสักสองสามวัน และอีกสองสามวันฉันจะกลับไปคนเดียว"

Situ Jin ยืนอยู่ในห้องของฉัน เขามองมาที่ฉันตอนที่ฉันกำลังพูด

"เหตุผล?"

“……”ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี

ในเวลานี้ แม่ของฉันเคาะประตู และ Situ Jin ก็ลุกขึ้นไปเปิดประตู แม่ของฉันให้ผลไม้ Situ Jin หนึ่งจาน: "ฉันเพิ่งซื้อมา"

"ขอบคุณแม่."

Situ Jin เอาผลไม้วางไว้บนโต๊ะแล้วเริ่มแต่งตัว

แม่ยืนอยู่ที่ประตูแล้วถามว่า "ไปทำไม"

"ฉันมีงาน ฉันต้องไปที่นั่นวันนี้ จุนเหมิงอยู่ที่นี่ วันนี้ฉันจะมารับเธอเมื่อฉันทำเสร็จ"

Situ Jin ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ และหลังจากพูดจบ เขาก็สวมเสื้อผ้า และเดินออกไป แม่ของฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อเห็นมัน เธอมองฉันไปด้านข้าง แล้วเดินตามออกไป

Situ Jin จากไปแบบนั้น ทำให้ฉันดูเหมือนมนุษย์ทั้งภายในและภายนอก

แม่ของฉันกลับมาหลังจากส่งฉันออกไปได้ไม่นาน เธอเข้ามาและถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไร แม่ของฉันจึงโทรหา Situ Jin ทันทีและบอก Situ Jin ว่าฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย และขอให้เขามารับฉัน

“แม่ครับ ผมเป็นลูกสาวแม่เองหรือครับ?แม่ทำกับผมแบบนี้ได้ยังไง” ผมยืนงงอยู่ที่ประตู

นี่แม่ของข้าหรือแม่ของ Situ Jin

“ฮึ่ม เป็นเพราะฉันเป็นแม่ของเธอเองที่ฉันทนเรื่องไร้สาระของเธอไม่ได้ เธอคิดว่าการแต่งงานเป็นเรื่องตลกเหรอ? ปกติซิตูจะเหนื่อยมาก และเธอก็ยังสร้างปัญหาให้เขาด้วย เธอต้องรู้จักตัวตนของเธอ เธอคือ สมาชิกในครอบครัวของทหาร”

แม่ของฉันเก็บข้าวของของฉัน ดึงฉันและโยนมันออกไปนอกประตู เมื่อ Situ Jin มา ฉันยืนอยู่ที่ประตูด้วยท้องที่ใหญ่ เมื่อเห็นฉัน Situ Jin หยิบกระเป๋า เดินไปที่ประตูของฉันแล้วเคาะก๊อก บนประตู.

แม่ของฉันเปิดหน้าต่างบานเล็กจากประตูและมองดู เธอแน่ใจว่า Situ Jin ไม่ได้เปิดประตู แต่พูดว่า "ดูแล Jun Meng ให้ดี"

Situ Jin กล่าวว่า "งั้นเรากลับกันเถอะ เราจะไม่รบกวนคุณอีกต่อไป"

"อืม"

แม่ของฉันปิดหน้าต่างเล็ก ๆ ด้วยการคลิก ฉันยืนอยู่ข้างนอกเป็นเวลาหลายสิบวินาทีโดยไม่ตอบสนองใด ๆ แต่ในที่สุดก็เดินตาม Situ Jin ลงไปข้างล่าง

หนึ่งคือฉันไม่มีเงินติดตัว และอีกอันคือมันสายเกินไปแล้ว ฉันไม่รู้จะไปที่ไหน

ฉันจะทำอย่างไรถ้าไม่มีญาติและไม่มีเหตุผล?

ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนที่ถูกคนทั้งโลกทอดทิ้ง

เมื่อเราลงมาชั้นล่าง Situ Jin ก็พาฉันกลับไปที่รถและพาฉันกลับไปที่คฤหาสน์ของ Situ Jin

กลับมาที่ชั้นบน Situ Jin ถามฉันว่า "คุณแน่ใจหรือว่าต้องการแยกนอน"

ฉันคิดแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น ซิตูจินพูด: "คุณนอนในห้องของฉัน ฉันมีภารกิจอีกสองสามวัน ดังนั้นฉันจะอยู่ข้างนอกก่อน"