บทที่ 20

ถ้าคุณต้องการมีงานเลี้ยง คุณจะทานอาหารเย็นในงานเลี้ยง ตราบเท่าที่มีเหตุการณ์ในกองทัพ คุณสามารถสมัครเป็นแกะย่างทั้งตัว ขึ้นอยู่กับจำนวนคน สามสิบคนมีเนื้อแกะย่างทั้งตัว เนื้อแกะ ส่วนพิเศษจะปรุงตามมื้ออาหารของวัน

เมื่อ Situ Jin และฉันมาถึง กองไฟบาร์บีคิวก็พร้อม ไฟที่ใช้สำหรับบาร์บีคิวในกองทัพไม่เหมือนกับไฟถ่านที่เห็นในแผงขายบาร์บีคิวทั่วไป มันเป็นบาร์บีคิวที่ป่าเถื่อนโดยสิ้นเชิง ฟืนคือกิ่งไม้ที่รวบรวมได้ในบริเวณใกล้เคียง , หลังจากจุดไฟแล้วแกะที่ฆ่าจะถูกวางไว้บนนั้นและคนสองคนจะรับผิดชอบในการย่างและผู้ที่ชอบกินอย่างอื่นจะย่างด้วยกัน

ในพื้นที่เปิดโล่งของสนามฝึก ทหารไม่กลัวความหนาวเย็น ลมและทราย ทุกคนนั่งรอบกองไฟ กองไฟอาจมีมากกว่าหนึ่งโหล นี่ยังคงเป็นส่วนน้อย เพราะฉันได้ยินมาว่าผู้ที่มี ภารกิจวันนี้ไม่สามารถเข้าร่วมได้ ว่ากันว่า ผู้ที่มีการเตรียมการอื่นไม่สามารถเข้าร่วมได้ แต่ถึงอย่างนั้น หากคุณมองไปรอบ ๆ คุณก็ยังเห็นได้ว่าพื้นที่ฝึกซ้อมทั้งหมดเต็มไปด้วยผู้คน

ไม่มีการแนะนำตัวหรือพิธีพิเศษใดๆ Situ Jin นำฉันตรงไปที่กองไฟและนั่งลงตรงกลาง

ก่อนมาที่นี่ Situ Jin หยิบผ้านวมหนาๆ ผืนหนึ่ง และฉันก็นั่งลงบนนั้นโดยตรง และฉันก็สวมเสื้อคลุมแบบทหาร เพื่อที่ฉันจะได้ไม่กลัวความหนาวจัด

ในความเป็นจริง นักสู้คนอื่นๆ ล้วนนั่งอยู่บนพื้น มีเพียงฉันเท่านั้นที่มีสถานการณ์พิเศษนี้ และคนอื่นๆ ก็สังเกตเห็น แต่พวกเขาก็ยิ้มกับฉันอย่างจริงใจ

จู่ๆ ฉันก็มีความรู้สึกชอบใจขึ้นมาซึ่งขยายพันธุ์และขยายพันธุ์ที่นี่

ทหารมีความขมขื่นมาก แต่จิตวิญญาณของพวกเขาไม่ขมขื่น

มองดูพวกเขายิ้มให้ฉันด้วยฟันที่ขาวราวกับหิมะ ฉันเห็นสิ่งที่เรียกว่าความไร้เดียงสาและความเมตตาปรากฏอยู่ตรงหน้าฉัน ซึ่งฉันไม่สามารถหาได้จากที่ไหน

“หัวหน้าครับ” ระหว่างที่ผมรอกินเนื้อแกะ ก็มีทหารวิ่งเข้ามาทำความเคารพก่อน

Situ Jin เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย: "มีอะไรเหรอ?"

"เรามีการแสดงสองสามรายการพร้อมแล้ว"

"เริ่มกันเลย."

ฉันไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ของ Situ Jin อายุเท่าไหร่ แต่คำพูดของเขา เขาสามารถอายุเท่ากันกับทั้งกองทัพ อย่างน้อยก็ทั้งกองทัพที่อยู่ต่อหน้าฉัน

ผู้รายงานหันหลังกลับและจากไปทันทีและเริ่มแสดง

สถานที่ที่มีผู้คนจำนวนมากในการแสดงจะขยายออกไปและสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับทหารคือ ความเร็ว ฉันคิดว่าพวกเขามักจะแข่งกับการฝึกฝนดังนั้นพวกเขาจึงเร็วมากเมื่อพวกเขาต้องการทำบางสิ่ง

ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้น ทุกคนได้รับคำสั่งให้เปลี่ยนวงกลมเล็ก ๆ หนึ่งโหลให้เป็นวงกลมขนาดใหญ่

บนชั้นสามของวงเวียนใหญ่ ทุกคนลุกขึ้นและนั่งลง

ฉันยืนอยู่ตรงที่เดิม สวมเสื้อคลุมแบบทหาร ถือผ้าห่มไว้ในอ้อมแขน เหมือนลิงที่วิ่งออกจากสวนสัตว์ ตัวไม่สูงและงุนงงเล็กน้อย

Situ Jin ดึงผ้าห่มออกจากแขนของฉันและพาฉันไปด้านหนึ่ง เมื่อฉันไปถึงฝั่งตรงข้าม มีที่นั่งสองที่นั่งที่ถูกจองไว้ก่อนหน้า Situ Jin วางผ้าห่มให้ฉันและขอให้ฉันนั่งลง

ฉันนั่งลง และซือตูจินก็นั่งลงด้วยกัน

มีคนมากกว่า 20 คนที่เหลือเพื่อย่างเนื้อแกะทั้งตัวและอีกสองสามคนเริ่มเตรียม ในสังคมสมัยใหม่ไม่ว่าคุณจะทำอะไรคุณต้องพึ่งพาอุปกรณ์และอุปกรณ์ของกองทัพก็ไม่เลวร้ายไปกว่าที่อื่นแน่นอน .

ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเสียงหรือเครื่องดนตรีมีครบทุกอย่าง

มีคนดึงเครื่องเสียงไปตรงกลางเตรียมจะต่อกันเลย มีคนร้อง modern pop ก่อนนึกว่าเป็นเพลงของทหารแต่ไม่ใช่

แต่ก็ไม่ผิดหวังทหารร้องเพลงด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แข็งแรง มีพลังไม่แพ้นักร้องในทีวีเลย

หลังจากเพลงแรกร้องก็เป็นเพลงที่สองและเพลงที่สองเป็นเพลงทหารและจากนั้นก็มีภาพร่างฉันชอบเพลงนี้มากกว่าและฉันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะในขณะที่ดูมัน

หลังจากย่างเนื้อแกะแล้ว ก็มีคนเอามาให้ฉันและ Situ Jin เราดูมันขณะกินและฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มโห่และขอให้ฉันร้องเพลงด้วย

“พี่สะใภ้ ร้องเพลงให้เราหน่อยสิ”

ฉันมีเส้นสีดำบนใบหน้า มีอีกาบินอยู่เหนือหัวของฉัน และ Situ Jin ที่อยู่ด้านข้างพูดว่า "เพลงต่อไป"

"ใช่."

ฉันตีคนที่สนใจและวิ่งหนีเพราะกลัวว่าฉันจะปฏิเสธ

เมื่อคนๆ นั้นจากไป ฉันพูดกับ Situ Jin ว่า "ฉันร้องเพลงไม่ได้"