บทที่ 9

หลังจากยืนงุ่มง่ามอยู่พักหนึ่ง ฉันตัดสินใจออกไปก่อน ฉันจึงฝืนยิ้มและพูดกับ Situ Jin: "คุณคงจะเหนื่อยจากการเดินทางที่ยาวนาน ให้ฉันได้เลี้ยงอาหารค่ำคุณ"

Situ Jin กล่าวว่า "นั่นสินะ?"

ฉันตกตะลึงโดยไม่รู้ตัวเมื่อคิดถึงการประชุมเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ฉากนั้นอาจลืมไม่ลงชั่วชีวิต แต่ไม่สามารถกลายเป็นนิรันดร์ได้ เพราะมีความเป็นนิรันดร์ซึ่งถูกทำลายโดยเขา

ฉันหันกลับและเดินออกไปข้างนอก Situ Jin ตามฉันออกไป โรงเรียนของเราไม่ใหญ่ เราออกไปข้างนอกไม่ไกลจากประตู และฉันเห็น Hummer ที่แข็งแรงจอดอยู่ที่นั่น

พอเห็นรถก็ทักว่าอยากกินอะไร

"คุณ ฉันอยากกินคุณ!" Situ Jin พูดในขณะที่เขาโน้มตัวมาหาฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาโดยไม่พูดอะไร ในที่สุดฉันก็กลืนประโยคที่คุณคิดว่าฉันคือ Shen Junmeng ในตอนนั้น

เมื่อเห็นว่าฉันสงบและไม่ตอบสนอง Situ Jin ก็ยื่นมือออก แม้ว่าเขาจะสวมเครื่องแบบทหาร แต่เขาก็ไม่สนใจภาพลักษณ์ของเขาแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าเขามีตัวตนจริงหรือไม่?

เพราะท้องของเขา Situ Jin จึงไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป ฉันคิดว่า ถ้าเขาต้องการบังคับฉัน

"ฉันมีบะหมี่อยู่ที่บ้าน ฉันจะปรุงให้ คุณอยากให้คนในรถลงมาไหม" ฉันถาม Situ Jin และ Situ Jin ก็เหลือบมองไปที่รถ: "ไม่ พวกเขากินเองได้ "

“ไปกันเถอะ ไปที่ของฉันกันเถอะ”

สถานที่ที่ฉันอาศัยอยู่อยู่ใกล้ ๆ และใช้เวลาประมาณสิบนาทีในการหันกลับ แต่อากาศหนาวเย็นแม้ว่าท้องฟ้าจะเต็มไปด้วยทรายสีเหลืองใน Mobei หิมะก็จะตกที่นี่ แต่ในเวลานี้สถานที่คือ ไม่แห้งและมีบรรยากาศที่ชื้น

ระหว่างทาง Situ Jin คอยดูฉัน พูดคุยเป็นระยะๆ

แต่ฉันไม่เคยพูดอะไรเลยและบางครั้งก็เห็นด้วย

"อ้วน?"

"อืม"

"งานหนักมั้ย"

"ดี."

"คิดถึงฉัน?"

"..."

"ฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้" Situ Jin พูดต่อ ดังนั้นฉันจึงหยุดพูด

เมื่อไปถึงประตูบ้าน ฉันก็หยิบกุญแจเพื่อเปิดประตูและขอให้เขาเข้ามา

ฉันอาศัยอยู่ในบังกะโล แต่มีคนอาศัยอยู่ทั้งสองฝั่ง มันจึงอบอุ่น หน้าต่างมีขนาดเล็กและเป็นบังกะโลดังนั้นภายในบ้านจึงค่อนข้างมืด

Situ Jin เข้าประตูด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจเล็กน้อย: "คุณไม่ได้นำเงินมาเลยเมื่อคุณออกมา?"

คุณหมายความว่าอย่างไร ออกมาโดยไม่มีเงินเพื่อดื่มลมแห่ง Mobei?

แต่ฉันไม่ได้เถียงเรื่องนี้ ฉันขอให้ Situ Jin นั่งลงก่อน ฉันหยิบผ้ากันเปื้อนแล้วไปที่ครัว ต้มน้ำ และเตรียมทำอาหาร

จากนั้น Situ Jin ตามฉันไปที่ประตู และกอดฉันจากด้านหลัง: "คุณคิดถึงฉันไหม"

ฉันยกมือขึ้นและดึงมือของ Situ Jin ออก: "คุณเคารพฉันเล็กน้อย"

ฉันจับมือ Situ Jin ออกไป หยิบบะหมี่ออกมา และเตรียมต้มน้ำแล้วใส่ลงไป

Situ Jin ยืนอยู่ข้างหลังฉันและไม่กลับมาอีก

"ครั้งที่แล้ว ฉันไม่ได้คุยกับคุณก่อน ฉันทำอะไรผิด ฉันขอโทษคุณ" คำพูดของ Situ Jin นั้นจริงใจมาก พูดตามตรง ฉันไม่เคยคิดเลยว่า Situ Jin จะขอโทษฉันอย่างจริงใจ

แต่ฉันไม่ใช่สำหรับสิ่งนี้

น้ำเดือดอย่างรวดเร็ว ฉันใส่บะหมี่ลงไป คนให้เข้ากัน แล้วพูดว่า: "ถ้าคุณต้องการผ่านพิธีการ บอกฉันได้ตลอดเวลา ฉันจะไปกับคุณ

ฉันคิดว่ามันดีที่นี่ "

Situ Jin ถามข้างหลังฉัน "ทำไมคุณดื้อจัง"

“ไม่ใช่ว่าผมดื้อแต่ผมอยากอยู่ที่นี่ เด็กๆ ที่นี่ต้องการครู หลายคนไม่อยากมาที่นี่ ถึงมาก็จากไป เพราะสภาพแวดล้อมผมอยากอยู่ "