EP11...ยัยซุ่มซ่ามเอ๊ย

“โอ๊ะ!” หมอเหมันต์รีบดึงเท้ากลับ ทำหน้านิ่งเหมือนหุ่น ทั้งที่ใจเต้นรัวระส่ำ “ไม่ต้องแกล้งเป็นลมหรอกนะ ลุกขึ้น!”

เธอเม้มปากอยากจะร้องไห้ ไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี มันอายจนไม่อยากมองหน้าใครแล้ว ก็เลยรีบลุกขึ้นจะเดินไป แต่ดันเซ เพราะเจ็บข้อเท้า

“โอ๊ย!”

หมอเหมันต์ก้มมองเท้าซ้ายเธอแล้วส่ายหน้าระอาใจ “ซุ่มซ่ามดีนัก เท้าบวมน่ะ”

คิมหันต์เดินมาถึง รีบถามทันที “เป็นอะไรรึเปล่านาบี มา เดี๋ยวพี่ช่วย”

“ไม่ต้องค่ะ! ไม่เป็นไร!” เธอตอบเสียงแข็งเพราะยังโกรธอยู่ และไม่มีทางไว้ใจคนที่แกล้งเธอแรงขนาดนั้น เธอพยายามเดินให้ได้ แม้จะเจ็บ ก็กัดฟันเอา

“เจ็บเท้าเหรอ เท้าบวมนี่นา มาเหอะน่า พี่ช่วยเอง” คิมหันต์เดินตามตื๊อ แต่นาบีผลักมือออกตลอด

หมอเหมันต์มองทั้งคู่ด้วยความสงสัย เพิ่งจะอึ๊บกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมหญิงสาวทำเหมือนโกรธเกลียดรังเกียจขนาดนั้น

จะว่าไป..เป้ากางเกงในเธอก็ไม่ได้เปียกนะ หรือว่าเธอยังไม่เสร็จ ก็เลยไม่พอใจ

ส่วนไอ้คิมหันต์ นอกจากเอ็นยังแข็งโด่อยู่ สองแก้มแม่งแดงเหมือนโดนตบ

หรือว่ามันบังคับยัยนั่นวะ?!?

แต่ยัยนั่นขึ้นเองนะโว๊ย!