EP3...แรกพบ..สบตาร้ายๆ

ยังไม่ทันจะก้าวเข้าบ้านด้วยซ้ำ เสียงหัวเราะขบขันเริงร่าปนหยามเหยียดของพวกผู้ชายดังมาจากด้านใน นั่นทำให้ฝีเท้าเธอชะงักทันที

“คุณพ่อแต่งงานใหม่แล้วจริงดิ” เสียงนั้นให้อารมณ์เหมือนไม่เชื่อ ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด ราวกับว่าพ่อเขาเคยประกาศไว้งั้นแหละว่าชาตินี้จะไม่มีทางแต่งงานใหม่อีกเด็ดขาด “เป็นไปได้???”

“ก็เป็นไปแล้วไง” น้ำเสียงเย็นชานั่น บ่งบอกว่าไม่เห็นด้วย แต่ก็ยอมรับ ไม่ขัดขวาง แต่ก็ไม่สนับสนุน “จดทะเบียนสมรสซะด้วย”

“แม่เลี้ยงเราคงสวยจัด” แล้วก็หัวเราะ น้ำเสียงคนนี้ฟังดูวัยรุ่นหน่อย น่าจะเป็นน้องชายคนเล็กของบ้าน “คุณพ่อถึงได้ติดใจขนาดนี้ ว่าแต่...ลูกติดของแม่เลี้ยงล่ะ เด็กอายุเท่าไหร่ อยู่ ป.ไหน รู้มั้ยพี่รอง”

“เฮ๊ย! ไม่ได้เด็กขนาดนั้น ได้ข่าวว่ารุ่นๆ แกเนี่ยแหละไอ้เล็ก”

“โหว แล้วสวยมั้ย?”

พอพวกเขาพูดถึงเธอ หัวใจของเธอก็เต้นตุบๆ ขึ้นมา หากพวกเขาพูดถึงเธอในทางไม่ดี เธอจะทำยังไง จะเข้าไปด่าให้หนำใจ หรือแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน?

“เข้าไปเถอะลูก มัวแต่ยืนอึ้งอยู่นั่นแหละ ไป..ไปทักทายพวกพี่ๆ น่าจะอยู่กันครบนะ”