บทที่ 4

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : เรื่องเล่าสาวใช้คนงาม

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนคุณชายคีย์...

เมื่อเดินเข้ามาด้านในห้องคุณชายก็พาสาวใช้มานั่งที่ขอบอ่างอาบน้ำก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่วางอยู่บนชั้นมาชุบน้ำอุ่น “อยู่นิ่ง ๆ นะฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก”

ถึงแม้ว่าเด็กสาวจะได้ยินคำนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้เธอนั้นไว้ใจเขามากขึ้นเลย หนำซ้ำยังใช้มือกำคอเสื้อกับชายกระโปรงไว้แน่น เพราะเขาเป็นคนส่งให้เธอไปเจอกับเรื่องเลวร้ายในห้องนั้น เลยไม่อาจจะไว้ใจเขาได้แม้เห็นว่าเขาแสดงท่าทางสำนึกผิดอยู่…

คนตัวสูงเดินมานั่งลงที่ด้านหน้าของสาวใช้หลังจากที่เอาผ้าชุบน้ำอุ่นจากอ่างล้างมือเสร็จ “ขอโทษนะ...”

“คุณชายจะทำอะไรคะ?” เสียงหวานเรียกหยุดมือของชายหนุ่มที่ทำท่าว่าจะถกชายกระโปรงของเธอขึ้น

“ฉันจะเช็ดคราบเลือดให้อยู่เฉยๆ ถ้าอายก็หลับตาไว้” เมื่อพูดจบเขาก็รอจนกว่าเด็กสาวนั้นจะหลับตาลง จากนั้นก็เริ่มเช็ดทำความสะอาดที่ง่ามขาด้านในให้กับเด็กสาวแต่ก็ยังคงปิดของลับของหวงของเธอไว้อยู่ คราบเลือดสาวที่เขาเห็นนั้นยิ่งทำให้คุณชายรู้สึกใจไม่ดี หากแต่ว่าเขาเห็นใบหน้าสวยงามของเธอก่อน คงไม่ส่งเด็กสาวคนนี้เข้าไปในห้องนอนของพี่ชายของเขาเป็นแน่

“เสร็จหรือยังคะคุณชาย?”

“ใกล้แล้ว...” ผมเพิ่งโยนของที่ตัวเองตามหาทิ้งไปแล้วมารู้สึกเสียดายทีหลัง ‘เด็กสาวบริสุทธิ์’ ที่ผมต้องการ “ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้าเธอเลย?”

“อุ่นเพิ่งเคยเข้ามาในคฤหาสน์นี้ครั้งแรกค่ะ ปกติอุ่นอยู่แต่หลังบ้านคนใช้” เด็กสาวตอบอย่างระมัดระวังคำพูดโดยที่ดวงตาก็ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม

“อีกข้างนะ จะเสร็จแล้ว” ว่าแล้วมือหนาก็เลื่อนสลับไปเช็ดง่ามขาเนียนขาวอีกฝั่งของเด็กสาวที่มีคราบเลือดบริสุทธิ์ติดอยู่ แต่ทว่าจังหวะที่เขาขยับชายผ้านั้นไม่ทันระวังจึงไปเห็นเข้ากับกลีบดอกไม้ตูมสีแดงสด สิ่งหน้าดึงดูดใจนั้นทำคุณชายถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นมัน และยิ่งเสียดายมากยิ่งขึ้นกับสิ่งที่ตัวเองทำพลาดไป

“เสร็จแล้ว”

คนตัวสูงลุกขึ้นยืนและเบือนหน้าหนีมองไปทางอื่น ก่อนจะโยนผ้าเปื้อนเลือดบริสุทธิ์ทิ้งลงตะกร้าและเดินมาล้างมือที่อ่างล้างหน้า

“คือ...” เด็กสาวยืนอั้มอึ้งกำบางอย่างไว้ในมือแน่น

“มีอะไร?”

“อุ่นขอใส่...เอ่อ”

ดวงตาคมวาดมองไปที่มือน้อยของเด็กสาวก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปเพื่อให้เธอนั้นทำธุระส่วนตัวให้เสร็จ...

หลังจากที่น้ำอุ่นใส่กางเกงในตัวน้อยกลับเข้าที่เดิม เธอก็จัดการกับเสื้อผ้าและคราบน้ำตาบนใบหน้าของเธอออกด้วย เพราะไม่อยากที่จะต้องกลับไปหายายจ๋าของเธอในสภาพแบบนั้น

ภายในห้องนอนคีย์...

“คุณชายคะ...”

“เสร็จแล้วใช่ไหมกลับไปพักเถอะ”

“คืออุ่นต้องใส่แมสกลับด้วยน่ะค่ะ คุณชายพอจะมีแมสให้อุ่นไหมคะพอดีอุ่นลืมแมสไว้ที่ห้องคุณชายยูแล้วอุ่นก็ไม่กล้ากลับไปเอา แต่ว่าถ้าอุ่นกลับไปทั้งที่ไม่มีแมสแบบนี้ยายจ๋าจะต้อง...” เด็กสาวพูดยังไม่ทันจบประโยคคุณชายก็ดันตัวลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัวและเดินกลับออกมาพร้อมกับแมสที่เธอต้องการ

“จะเอาแมสก็บอกว่าจะเอาแมสสิ จะพูดให้ยืดยาวทำไม”

“อุ่นเกรงว่าจะขอมากไปน่ะค่ะ” เด็กสาวพนมมือขึ้นไหว้ขอบคุณพร้อมก้มหัวลงอย่างมารยาทงามดั่งเกิดและโตในวัง เธอยื่นมือไปหยิบแมสอย่างระวังแต่ทว่าอีกคนกลับไม่ยอมปล่อยแมสออกจากมือของเขา เพราะยังติดอยู่กับความรู้สึกเสียดาย

“'เงยหน้าขึ้นฉันจะใส่ให้...” ทันทีที่คนตัวสูงเขยิบตัวเข้าไปใกล้ใบหน้าสวยนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองเขา ดวงตาโตสวยเป็นประกายของเด็กสาวทำให้เขาแทบบ้าคลั่งแต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ภายใน

สายแมสเกี่ยวไปที่ใบหูข้างขวาของเด็กสาวและข้างซ้าย แต่ทว่าตาคมกลับไม่ละสายตาไปจากริมฝีปากชมพูอิ่มนั้นเลย คุณชายห้ามใจตัวเองไว้ไม่อยู่และใช้อารมณ์ชั่ววูบขโมยจูบของสาวน้อย ก่อนจะดึงแมสขึ้นมาปิดใบหน้าของเธอเอาไว้

จุ๊บ

“..!”

“เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง” ว่าแล้วคุณชายก็เดินนำหน้าเด็กสาวไปเพื่อจะพาเธอเดินออกจากห้อง

“ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวอุ่นเดินกลับเอง ขอบคุณคุณชายมากนะคะ”

“แล้วถ้าระหว่างทางเธอโดนพี่ฉันคนใดคนหนึ่งข่มขืนเข้าอีกล่ะ จะทำยังไง ช่วยตัวเองได้ไหม?” เมื่อได้ยินประโยคนั้นก็ไม่มีคำพูดใด ๆ ออกจากปากของสาวใช้เธอเพียงเดินเข้ามายืนอยู่ด้านหลังของคุณชายคีย์แต่ก็ยังเว้นระยะห่างที่เหมาะสม

“ฮึย” คนตัวสูงเห็นความน่ารักของเด็กสาวแล้วก็เกิดหมั่นเขี้ยวอยากจะขย้ำเธอขึ้นมา แต่ก็ทำได้เพียงแค่ส่งเสียงครางและเก็บกั้นอารมณ์ใคร่ของตัวเองไว้เท่านั้น

คนตัวเล็กกระพริบตารัว ๆ เมื่อได้ยินเสียงครางขู่และท่าทางหมั่นเขี้ยวที่ชายหนุ่มแสดงออก เธอยืนรอจนเขาสงบสติอารมณ์ตัวเองลงได้ ก่อนเดินตามหลังคีย์ออกจากห้องไป

*****

ห้องโถงใหญ่กลางบ้าน ในขณะที่เหล่าคุณชายรูปงามกำลังนั่งพูดคุยถึงเรื่องปาร์ตี้เมื่อคืนที่ผ่านมา...

“เมื่อคืนเฮียไม่ยุ่งกับเด็กที่ผมจัดมาให้เลยนะ อุตส่าห์จัดมาแบบเด็ด ๆ ทั้งนั้น” โอบบ่นอุบถึงเรื่องปาร์ตี้เมื่อคืนที่ยูนั้นแทบจะไม่สนใจเด็ก ๆ ที่เขาจัดหามาให้เลย

“กูแดกอิ่มก่อนที่งานมึงจะเริ่มแล้วไอโอบ” ยูพูดบอกโอบน้องชายของเขาด้วยท่าทางติดตลก

“เฮียไปกินมาตอนไหน เห็นว่าตื่นสายกว่าใครเขาเลยหนิ” โอบถามกลับด้วยความสงสัย

“นู่นไง น้องชายสุดที่รักกูส่งสาวใช้ขึ้นไปตามกูบนห้อง กูเลยจัดการซะเลย” ยูพูดพลางยกคิ้วมองไปที่คีย์ ด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา