บทที่ 7

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : หมาป่าดุร้าย NC-3P

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนคุณชายยิม...

“อุ่น...ลงไปเอาชาร้อนให้ฉันหน่อยสิ” ยิมบอกเด็กสาวที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องดื่มทุกคืนก่อนเข้านอน

“ชาร้อนเหรอคะ..”

“ใช่..อุ่นต้องเตรียมมันให้ฉันทุกคืนก่อนนอนเข้าใจไหม” คุณชายพูดในขณะที่สวมแว่นตาอ่านหนังสืออยู่บนที่นอน

“ค่ะ เดี๋ยวอุ่นรีบไปเอามาให้นะคะ”

สาวน้อยรับคำสั่งและรีบเดินลงไปในครัวชั้นล่างของบ้านทันที แต่ที่นี่ยังคงแปลกใหม่สำหรับเธอประตูห้องต่างๆ ดูหน้าตาคล้ายคลึงกันไปหมด

ชั้นล่างของคฤหาสน์...

“ห้องครัวต้องเปิดเข้าไปห้องไหนก่อนนะ..” เด็กสาวเดินหาห้องที่เป็นห้องเชื่อมระหว่างห้องครัวแต่เธอนั้นก็ไม่แน่ใจเพราะเพิ่งเคยเข้ามาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น “ห้องนี้หรือเปล่านะ”

เธอเดินตามแสงไฟที่เปิดอยู่ในห้องเข้าไปเพราะคิดว่าคงจะมีคนเปิดไฟในครัวทิ้งไว้ แต่พอเปิดเข้าไปกลับเห็นว่าห้องนั้นเป็นห้องนั่งเล่นซึ่งมีคุณชายอาร์คนดุร้ายกับคุณชายคอร์นที่นั่งดื่มอยู่ด้วยกัน “ขอโทษค่ะ” เธอรีบปิดประตูห้องทันทีเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนหันมามองเธอก่อนจะรีบวิ่งหาทางไปห้องครัว

“ทางนี้หรือเปล่านะ?” เด็กสาวเดินมาจนถึงห้องครัวก่อนจะเปิดหาชาที่ว่า “ชาคืออันไหนนะ..อ่านหนังสือไม่ออกด้วยสิ”

เด็กสาวฉีกซองเพื่อดมกลิ่นของแต่ละซองว่าซองไหนเป็นชาอย่างที่คุณชายยิมต้องการ

“อันนี้” เสียงทุ้มเข้มพูดขึ้นห้วนๆ จากทางด้านหลังของเธอซึ่งมันทำให้เธอตกใจมากจนรีบหันไปมองและเห็นว่าเจ้าของเสียงนั้นคือคุณชายคอร์นแต่ทว่ายังมีคุณชายอาร์คนโหดเหี้ยมยืนอยู่ใกล้ๆ กันด้วย

“ขะขอบคุณค่ะคุณชาย” เด็กสาวก้มหัวขอบคุณอย่างมีมารยาทกับคอร์น ภายในใจหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อยเมื่อเจอทั้งสองคนที่ห้องครัวนี้ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขานั่งดื่มอยู่ด้วยกันในห้อง และเธอก็ไม่รู้ว่าเขามีจุดประสงค์อะไรถึงได้มาห้องครัวในเวลานี้ “คุณชายจะรับอะไรหรือเปล่าคะ?”

“รับสิ...” อาร์เดินอ้อมเคาน์เตอร์เข้ามาหาเด็กสาวด้านในก่อนจะพูดประโยคชวนให้เด็กสาวขนหัวลุก “ฉันอยากกินอะไรอุ่นๆ น่ะ” ดวงตาคมดุวาดมองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะสิ่งที่เขาอยากกินนั้นอยู่ตรงหน้า

“ระรับชาร้อนๆ ไหมคะ” เด็กสาวเริ่มพูดตะกุกตะกักขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าปลดกระดุมคอเสื้อด้านบนออกแล้วเดินตรงเข้ามาหาเธอ “เอ่อ..แต่เดี๋ยวอุ่นเอาชาไปให้คุณชายยิมก่อนนะคะพอดีคุณชายรออุ่นอยู่น่ะค่ะ”

สาวน้อยรีบหันกลับมาชงชาอย่างลนลานเมื่อเธอนั้นเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยเพราะดวงตาทั้งสองคู่ที่จ้องมองเธออยู่

“โคตรใสเลยว่ะเฮีย” เจ้าของใบหน้าหล่อคมที่มีจิวเจาะคิ้วอยู่บนใบหน้า พูดขึ้นเมื่อมองความใสซื่อและท่าทางของเด็กสาวที่ดูหวาดกลัวต่อพวกเขา

“ซี๊ด~ แข็งเลยว่ะ” อาร์ซูดปากก่อนจะพูดขึ้นพรางใช้มือขยำเป้ากางเกงของตัวเองที่ตอนนี้แกนกลางลำตัวของเขาเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นเข้ากับสาวน้อยไร้เดียงสา

คำพูดหยาบโลนและโทนเสียงน่ากลัวนั้นทำให้สาวน้อยที่ได้ยินถึงกับน้ำตาเอ่อขึ้นดวงตาใสพรางรีบยกถาดชาร้อนหนี แต่ทว่าทางที่เธอต้องเดินผ่านนั้นกลับมีคุณชายทั้งสองคนยืนดักไว้อยู่

“อุ่นขอทางหน่อยได้ไหมคะ” เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างนอบน้อม

“ยังไม่ทันทำอะไรเลยร้องไห้ซะแล้ว” คอร์นพูดขึ้นพรางกระตุกยิ้มร้ายชอบใจก่อนจะใช้ลิ้นตวัดเลียริมฝีปากของตัวเอง คนตัวสูงดึงถาดชาในมือของเด็กสาวมาวางไว้ที่เคาน์เตอร์กลางครัวก่อนจะปรี่เข้าหาร่างบางของสาวน้อยขี้กลัว

“อืออือ~” เสียงอู้อี้ของเด็กสาวดังขึ้นในลำคอเพราะโดนมือหนาของคุณชายคอร์นปิดปากเอาไว้ น้ำอุ่นถูกพาเข้าห้องที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้นซึ่งเป็นห้องมืดที่มีโซฟาใหญ่กลางห้องที่ดูจะคล้ายกันกับเตียงนอนขนาดใหญ่รอบๆ ถูกตกแต่งด้วยโมเดลหุ่นยนต์ราคาแพงและมีหน้าจอทีวีขนาดใหญ่ ดูเหมือนว่าห้องนี้จะเป็นห้องเล่นเกมส์สำหรับเหล่าคุณชาย

คอร์นลากคนตัวเล็กขึ้นบนโซฟาขนาดใหญ่ก่อนจะล็อกกอดเธอไม่ให้ดิ้นหลุดจากทางด้านหลัง ส่วนภาพเบื้องหน้าของเด็กสาวตอนนี้คือคุณชายใจร้ายอีกคนนั้นกำลังถอดกางเกงที่เขาใส่อยู่ออกและค่อยๆ คลานขึ้นมาหาเธออย่างใจเย็น

“เปิดปากมันออก” อาร์ออกคำสั่งกับน้องชายของเขาก่อนที่จะได้ยินประโยคหนึ่งจากปากของคนตัวเล็กที่ทำเอาเขานั้นไม่เข้าใจ

“อุ่นขอโทษค่ะ ฮือๆ”

“ขอโทษทำไม เรื่องอะไร?” อาร์ถามเด็กสาวห้วนๆ เสียงเข้ม

“เรื่องวันนั้นค่ะ อุ่นไม่ได้ตั้งใจแอบฟังจริงๆ อย่าทำอะไรอุ่นเลยนะคะอุ่นกลัวแล้ว ฮือๆ” คนตัวเล็กคิดไปว่าเขานั้นอาจจะโกรธเธออยู่กับเรื่องวันนั้นเลยคิดจะทำโทษเธอในตอนนี้

อาร์รำคาญกับเสียงร้องของเด็กสาวเลยพูดขู่เธอไปให้เธอกลัว.. “เอาสิร้องให้ดังอีกจะได้มีตัวหารเข้ามาเพิ่ม”

“...” เด็กสาวนิ่งเงียบไปเพราะกลัวสิ่งที่คุณชายพูดขู่

“รีบเอาชาไปให้เฮียยิมใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ อุ่นต้องรีบเอาชาไปให้คุณชายยิมเดี๋ยวมันจะหายร้อนซะก่อน” เด็กสาวพูดอย่างฉะฉานเพราะคิดว่าเขานั้นกำลังจะปล่อยเธอไป

“งั้นเดี๋ยวฉันรีบเอารีบเสร็จแล้วกัน เดี๋ยวเฮียยิมจะรอนาน” รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าของคนโหดเหี้ยมทำให้เด็กสาวน้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวังและคำพูดของอีกคนก็ยิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่มีทางต่อลองหรือขัดขืนปีศาจสองตนนี้ได้เลย

“ไม่ต้องดิ้นนะ...เพราะเธอสู้แรงฉันไม่ไหวหรอก” เสียงคอร์นพูดขึ้นพร้อมกับล็อกตัวของสาวน้อยไว้ให้กับพี่ชายของเขาเพื่อรอจัดการเธอเป็นคิวต่อไป

ชุดนอนสุดหรูราคาแพงที่คุณชายยิมสั่งให้ช่างฝีมือตัดขึ้นให้โดยเฉพาะถูกถกขึ้นไปกองอยู่บนเนินอกสาว ก่อนที่คนใจร้ายจะเริ่มพรากความสวยสดบนร่างกายของเธอไป “อย่าทำอะไรอุ่นเลยนะคะอุ่นกลัวแล้ว ฮือๆ”

เสียงร้องของเด็กสาวนั้นไม่ได้ทำให้หมาป่าดุร้ายหยุดการกระทำของเขาลงได้เลยหนำซ้ำมันยิ่งทำให้เขามีอารมณ์อยากทำเรื่องสนุกมากขึ้นอีกด้วย เพราะไม่เคยมีใครไม่ยินยอมพร้อมใจจะนอนกับเขาเลยสักคน มีแต่จะอ้าขารอรับแรงกระแทก ซึ่งเธอก็เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นสำหรับเขาและน้องชาย

แผล็บๆๆ~

“อือ สะอาด”

เนื้อตัวเด็กนี่หอมไปหมดทุกส่วนรสชาติหวานชวนให้ลิ้มลองนี้ก็ด้วย สวบ! แกนกลางลำตัวขนาดยาวใหญ่ถูกดันเข้ามาลวดเดียวอย่างไม่ถนอม