บทที่ 1800 ฆ่าตัวตาย

ไหล่ของติงยียีตกลง เสียงร้องไห้ของสวีเห้าเซิงกับอ้าวเสว่ทำให้เธอวุ่นวายใจ เธอมองไปที่นอกหน้าต่าง เหมือนว่าก็ได้เห็นวิญญาณของชิวไป๋ เธอได้สวมชุดกระโปรงสีขาว ใบหน้าก็ได้ยิ้มออกมาอ่อนๆ เหมือนกำลังพูดว่า “ฉันสนับสนุนทุกการตัดสินใจของเธอ”

“ขอโทษค่ะ” เธอก้มหน้า ได้ก้าวฝีเท้าที่หนักอึ้งเดินออกไปข้างนอก พึ่งออกจากประตูก็เห็นเย่เนี่ยนโม่กับBakerอยู่ที่ทางเดิน

“ขอบคุณเธอที่ช่วยเหลือตำรวจนะครับ” Bakerเอากุญแจมือออกมาแล้วเข้าไปในห้อง ไม่นานเสียงร้องไห้ของอ้าวเสว่ก็ได้ดังขึ้น

“ยียี! ทำไมเราใจดำแบบนี้!” เสียงที่เจ็บปวดของสวีเห้าเซิงก็ดังมาที่หูของติงยียี เธอก้มหน้าต่อไม่อยากที่จะแก้ตัว

หัวนั้นก็ได้ค่อยๆ พิงไปที่ไหล่ของเย่เนี่ยนโม่ เธอได้ร้องไห้อย่างเจ็บปวด “บอกฉันทีค่ะ ว่าฉันไม่ได้ทำผิด”

“เธอไม่ได้ทำผิด” เย่เนี่ยนโม่กอดเธอแน่น ให้ความอ้อมอุ่นที่แข็งแกร่งกับเธอ

คดีชนแล้วหนีของชิวไป๋ก็ได้ถูกเอากลับมาตรวจสอบอีกครั้ง เย่เนี่ยนโม่เป็นห่วงติงยียี ก็เลยให้เธอนั้นพักผ่อนที่บ้านตระกูลเย่

เธอนั้นได้กินนอนในห้องนอนสามวัน เย็นวันที่สาม เธอตื่นมานอนนอกหน้าต่าง อาทิตย์ตกสวยมาก เหมือนกับไข่แดงของห่านส้ม เมฆสีขาวก็ได้ลอยอยู่รอบๆ บนฟ้าได้มีเครื่องบินบินผ่าน ได้มีรอยสีขาวๆ อยู่บนท้องฟ้าเป็นสาย

เธอลุกขึ้น สวมชุดนอนเดินไปที่ระเบียง ใต้ระเบียงมีเสียงอ่านหนังสือ เธอก้มหน้าลงมองเย่ชูฉิงที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของไห่โจ๋ซวน มือข้างหนึ่งของไห่โจ๋ซวนได้กอดเธอ มืออีกข้างได้ถือหนังสือ ตัวอักษรภาษาอังกฤษล้วนไหลออกจากปากของเขา

อาทิตย์ตกสวยมาก คนสองคนใต้อาทิตย์ตกก็สวยมาก ใจที่อึดอัดก็ได้ก้าวเข้าไปในความรู้สึกที่อบอุ่น

พ่อบ้านเห็นเธอเดินลงมาก็ได้รีบเดินเข้าไป “คุณยียีหิวหรือยังครับ มื้อเย็นยังต้องรออีกหน่อย ผมให้คนใช้เตรียมของทานเล่นให้คุณก่อน”

“ขอบคุณพ่อบ้านนะคะ เนี่ยนโม่ยังไม่เลิกงานเหรอคะ?” ติงยียีถาม

พ่อบ้านพยักหน้า “วันนี้บอกว่าจะกลับมาเร็วหน่อยครับ”

ติงยียีพยักหน้า หันตัวก็ได้เดินขึ้นตึก ในโทรศัพท์ก็ได้มีข้อความของโจวเหมย “ยียีเธอไม่มาเรียนสามวันแล้วนะคะ แบบนี้ไม่ได้นะ”

ก็ได้ส่งข้อความขอโทษไป ติงยียีก็ได้เก็บของแล้วก็อาศัยจังหวะที่เย่เนี่ยนโม่ยังไม่กลับมาไปเรียนเทควันโดที่โรงฝึก

คนขับก็ได้พาเธอไปที่โรงฝึกเทควันโด พึ่งเข้าในเมืองผ่านศูนย์การค้าสากล ก็ได้มีเหงาคนคนหนึ่งโผล่มา

“เมิ่นเจ๋?”

เห็นซ่งเมิ่นเจ๋เดินเข้าศูนย์การค้าสากล เธอก็ได้พูดกับคนขับว่า “ส่งฉันไปที่ศูนย์การค้าสากลค่ะ”