บทที่63อยากจะกอดเขา3

บทที่63อยากจะกอดเขา3

ส้งหลิงหลิงยกยิ้มรีบเดินไปอีกหลายก้าวแล้วยื่นแขนโอบเอวของเย่เชินหลินเอาไว้

นายหญิงส้งหัวเราะด้วยความเอ็นดูหลงรัก“ดูสิผู้หญิงก็ช่วยไม่ได้ตัดใจแยกกันยากขนาดนี้พร่งนี้ก็หมั้นกันแล้วให้เย่เชินหลินกลับไปพักเถอะ”

ส้งหลิงหลิงเอ่ยเสียงต่ำขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน“เชินหลินฉันกับพ่อแม่จะไปรอเธอกับพ่อแม่ที่โรงแรมตี้เหานะ”

“อื้ม!”

เย่เชินหลิงฮึมฮัมด้วยความไม่พอใจพลางเอาแขนของเธอออกไปจากตัวแล้วเดินก้าวออกไปยาวๆ

แม้ว่าเซี่ยชีหรั่นยังอยู่ท่ามกลางความกำลังตกใจทว่าก็ไม่ได้ลืมรักษามารยาทรีบกล่าวลานายท่านส้งนายหญิงส้งลัส้งหลิงหลิงอย่างมีมารยาทแล้วรีบก้าวตามเย่เชินหลิงให้ทัน

รถของเย่เชินหลิงจอดไว้ด้านนอกสวนคนขับรถของเขารออยู่ด้านนอก

ตลอดทั้งทางเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเธอจ้องมองแผ่นหลังแข็งแรงที่ปกติทั้งสูงทั้งใหญ่ของเขาจากด้านหลัง

ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไปเธอมีความคิดชั่ววูบบางอย่างที่อยากจะพุ่งเข้าไปกอดเขาเอาไว้

เธอคิดและบางทีหลังจากรอดพ้นจากความอันตรายทั้งหลายแล้วเธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่รู้สึกเหมือนตัวเองกับกำลังหลบหนีจากความตาย

เมื่อเย่เชินหลินออกมาคนขับก็รีบลงจากรถพลางเปิดประตูที่นั่งด้านหลังให้เขาด้วยความเคารพเขาจึงเอียงตัวเข้าไปนั่ง

“ขึ้นรถ！”เซี่ยชีหรั่นรับคำสั่งแล้วก็ขึ้นรถไปนั่งข้างกายชายหนุ่มจากนั้นคนขับจึงปิดประตูลง

“ในบ้านตระกูลส้งเกิดอะไรขึ้น?”หลังจากที่คนขับออกรถวิ่งออกมาได้สักสองร้อยเมตรเย่เชินหลินจึงเอ่ยถามเธอเสียงหนัก

เซี่ยชีหรั่นคิดว่าเขามาก็เพื่อส้งหลิงหลิงเพียงแค่ถือโอกาสเรียกเธอไปด้วย

แต่ไม่คิดว่าเขาจะสามารถเดาได้ว่าเธอมีเรื่องหรือว่าเขาจะมาเพื่อเธอเป็นพิเศษกัน?

เมื่อกลับไปคิดได้เมื่อกี้เขาถึงได้สั่งสอนให้โอวาทเธอเหมือนกับว่าเขาอยากจะใช้มาเธอดูแลแม่ของเขามาเป็นข้ออ้างจริงๆแล้วมารับเธอ

ชั่วขณะเธอก็รู้สึกซาบซึ้งกับเขามากขึ้นอีกขั้นโดยไม่รู้ตัว

เธออยากจะเอาเรื่องแย่ๆที่เธอประสบพบเจอทั้งหมดพูดออกมาจริงๆทว่าเธอไม่สามารถพูดได้

ส้งหลิงหลิงกับส้งซูหาวปฏิบัติกับเธอแบบนี้แท้จริงแล้วมีทั้งความดุร้ายทว่าเธอเป็นคู่หมั้นของเย่เชินหลินเธอเป็นผู้ถูกกระทำ

ที่เธอยอมรับพวกนี้นั่นมันก็สมควรแล้วล่ะ

“คุณเย่ไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับฉันตอนที่คุณมาฉันกำลังนอนอยู่เลย”

โกหกเขาอีกแล้ว!

“พูดแบบนี้อยู่ที่บ้านตระกูลส้งก็ยังมีความสุขดีใช่ไหม?”