บทที่68ร่วมงานหมั้นของเขา4

บทที่68ร่วมงานหมั้นของเขา4

“ขอบใจ！”เย่เฮ่าหรันดึงสติกลับมา เอ่ยเสียงหนักแน่นจบ จึงรีบจูงฝู่ฟิ่งหยีเดินไปยังประตู

คนขับรถรวมทั้งผู้จัดการของเย่เฮ่าหรัน ทั้งยังมีเหล่าผู้ช่วยส่วนตัวของฝู้เฟิ่งหยีต่างก็ตามไปดูแลพวกเขา เซี่ยซีหรั่นก็เดินตามหลังพวกเขาไป

เธอจะต้องไปเห็นเย่เชินหลินในช่วงเวลาแรกๆ เธอต้องการไปเห็นกับตาตัวเองว่าเขาปลอดภัยไม่ได้รับอันตราย

เธอต้องการสารภาพบาปกับเขา เธอต้องบอกเขา ว่าจริงๆแล้วเธอไม่อยากเห็นเขาไปหมั้นกับผู้หญิงคนอื่น ความจริงแล้วเธอ......เธอชอบเขาไปแล้วเรียบร้อย

เพียงแค่เขายังดีอยู่ จะให้เธอพูดอะไรทำอะไรก็ได้หมด

ครั้นถึงลานจอดรถของโรงแรม สถานการณ์ตึงเครียด พวกเขาไม่ได้ขับรถของใครของมันมา หลายคนที่เบียดกันนั่งไปพร้อมกับรถของเย่เฮ่าหรัน

รถแน่นเกินไป เดิมทีก็ไม่มีที่นั่งสำหรับเซี่ยซีหรั่นอยู่แล้ว

หลังจากที่เย่เฮาหรัน ฝู้เฟิ่งหยีรวมไปถึงคนที่ปกติคอยติดตามพวกเขาขึ้นรถกันไปหมดแล้ว รถก็ออกตัวขับออกไปรวดเร็วดั่งลูกศร

เซี่ยซีหรั่นวิ่งไปสองก้าวอยากจะตามไป ก็ทำได้เพียงแค่กะพริบตาปริบๆมองตามรถที่ไกลออกไป

ไม่มีที่ของเธอก็ไม่เป็นไร เธอคิด เธอก็ใช้เท้าเดินไปและจะเดินไปตรงหน้าของเขา

เธอถกกระโปรงขึ้น สองขาก้าวแล้วออกตัววิ่ง ยังวิ่งไปได้เพียงไม่กี่ก้าว จู่แขนก็ถูกชายหนุ่มใช้แรงจับลากรั้งไว้จากด้านหลัง

ในขณะที่กำลังตื่นตกใจนั้น เธอหันหน้ากลับมา คนที่จับเธอเอาไว้แท้จริงแล้วคือใบหน้าลำพองใจของส้งซูหาว

ตอนที่สองสามีภรรยารองประธานส้งกำลังอธิบายชี้แจงให้กับเหล่าแขกนั้น ส้งหลิงหลิงก็แอบส่งซิกกำชับส้งซูหาว “พวกเขาคงจะไม่ได้สนใจเซี่ยซีหรั่นแน่ นายไปกับเธอ รีบไปทำเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จเมื่อคืนนี้ให้เรียบร้อยซะ”

เธอชอบเย่เชินหลินไม่ผิดแน่ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็กังวล สิ่งที่น่ากังวลมากกว่านั้นคือฐานะของเธอในอนาคตตอนอยู่กับตระกูลเย่

เพียงแค่มีนามสกุลเซี่ย เธอก็อย่าคิดว่าจะได้ใช่ชีวิตอย่างสุขสงบเลย

นี่เป็นโอกาสที่ดี ตอนที่คนของตระกูลเย่ต่างกำลังสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เย่เชินหลินก็ยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล ใครจะมาสนใจถึงสาวใช้เล็กๆอย่างหล่อนกัน

ส้งซูหาวกำลังตามมาหาที่โรงจอดรถ ก็เห็นเซี่ยซีหรั่นอยู่คนเดียวอย่างที่คิดไว้จริงๆ

เขาแอบชมพี่สาวอยู่ในใจที่รู้เรื่องราวกับพระเจ้า จึงรีบวิ่งเข้าไปจับเซี่ยซีหรั่นเอาไว้

“คุณทำอะไรน่ะ? ปล่อยฉัน！คุณไม่ได้ยินหรอว่าสามีของพี่สาวคุณกำลังเกิดเรื่อง? ฉันจะไปดูเขา！”

เซี่ยซีหรั่นคิดจะอธิบายกับเขา และเบี่ยงเบนจุดสนใจของเขา

เธอรู้ว่าพูดอะไรกับเขาไปก็ไม่มีประโยชน์ เขาจะต้องคิดจะให้เธอทำอะไรอีกเป็นแน่

“งั้นเธอมาดูฉันก่อนเถอะ มีบางที่ที่เมื่อวานโดนเธอกาหมายไว้มันบวมไปหมดแล้ว ตอนนี้คงจะต้องดูแลรักษาอย่างดีแล้วล่ะ！”

ส้งซูหาวยิ้มลามก มืออีกข้างก็จับเธอเอาไว้

ในขณะเดียวกันเซี่ยซีหรั่นก็ขัดขืนต่อต้านอย่างสุดชีวิต ใช้แรงเรียกขอความช่วยเหลือ

ที่ลานจอดรถไม่มีรถที่เปิดไฟสว่าง ข้างในมืดมิด เธอที่กำลังขัดขืนอยู่ก็ไม่มีใครเห็น เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอก็ไม่มีใครได้ยิน

ส้งซูหาวเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ได้รับมาเมื่อวาน ไม่เสียเวลาอีกต่อไป

มือข้างหนึ่งของเขายื่นมาปิดปากเธอ มืออีกข้างก็กอดรั้งเอวของเธอเอาไว้ ลากเธอไปข้างๆรถอย่างแรง

ในตอนที่เซี่ยซีหรั่นกำลังต่อต้านไม่หยุดนั้น ส้งซูหาวก็ยังเปิดประตูรถของเขา เอาเธอยัดเข้าไปที่เบาะลัง จากนั้นเขาก็ใช้ทั้งร่างทิ้งตัวมากดทับเธอเอาไว้