ตอนที่ 1152 สาวใช้ตัวแสบ 1056

ตอนที่ 1152 สาวใช้ตัวแสบ 1056

“ลุง ทำไมกลับมาแล้ว? แม่ล่ะ? เราไม่ได้ไปรับแม่เหรอครับ? ” เนี่ยนโม่กะพริบตามองสวีเห้าเซิงอย่างสงสัย

“แม่มีธุระไปก่อนแล้ว เธอบอกว่าเสร็จธุระแล้วจะกลับบ้านเอง!” สวีเห้าเซิงลูบศีรษะเนี่ยนโม่ ยิ้มเล็กน้อยและพูดขึ้น

ทันใดนั้น เขาเหมือนคิดอะไรบางอย่างขึ้นกะทันหัน หันหัวรถอีกครั้ง ตามหลังรถธุรกิจไป

“ชีหรั่น เธอห้ามไปขอร้องเย่เชินหลินอย่างโง่ๆ เด็ดขาด!”

สวีเห้าเซิงจ้องรถธุรกิจของเย่เชินหลินคันนั้นไม่วางตา และตามหลังรถคันนี้ไป

เนี่ยนโม่มองสวีเห้าเซิงอย่างสงสัย ตาโตสองข้างกะพริบปริบๆ

หลังจากรถธุรกิจขับไปได้สักพักหนึ่ง ก็ขับเข้าไปภายในคฤหาสน์ตระกูลเย่

เซี่ยชีหรั่นลงรถตามพ่อบ้าน เดินบนเส้นทางที่คุ้นเคย หลังจากเข้าไปในคฤหาสน์ เห็นฝู้เฟิ่งหยีกำลังนั่งดื่มชาบนโซฟา

“นั่งสิ!” ฝู้เฟิ่งหยีเหลือบมองเซี่ยชีหรั่นที่ยืนด้านหน้าตน เอ่ยขึ้นด้วยเสียงเย็นชา

เซี่ยชีหรั่นค่อยๆ นั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามฝู้เฟิ่งหยี พ่อบ้านเห็นดังนั้นจึงออกไป ทั้งห้องเหลือแค่เซี่ยชีหรั่นและฝู้เฟิ่งหยีสองคน

ถึงแม้ภายในห้องจะมีเครื่องทำความร้อน ในแววตาเย็นชาของฝู้เฟิ่งหยีก็มีความเย็นชาแผ่ออกมา ทำให้เซี่ยชีหรั่นอยู่ในสงครามเย็น

เห็นฝู้เฟิ่งหยียังไม่ได้พูด เซี่ยชีหรั่นก็พูดขึ้นอย่างสงสัย “คุณป้า เรียกฉันมาทำไมคะ?”

“ฉันได้ยินมาว่าบริษัทเครื่องประดับแฟชั่นของเธอถูกสงสัยว่ามีการฉ้อโกงทางการค้า? ” ฝู้เฟิ่งหยีวางชาที่เพิ่งจิบลงไป มองเซี่ยชีหรั่นแล้วพูดขึ้น

“ค่ะ……ใช่ค่ะ!” อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด เซี่ยชีหรั่นมองฝู้เฟิ่งหยีหนึ่งที รอประโยคถัดไปจากเธอ

“ถ้าอย่างนั้นบ้านเธอก็ถูกรัฐบาลตรวจสอบและอายัดไปแล้วใช่ไหม? ” ฝู้เฟิ่งหยีพูดต่อ

ทันใดนั้นเซี่ยชีหรั่นก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดี ต่อไป ฝู้เฟิ่งหยีจะพูดถึงปัญหาเรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูเนี่ยนโม่

“อืม” เธอตอบเสียงเบา

“แล้วตอนนี้เนี่ยนโม่ก็ต้องใช้ชีวิตเร่ร่อนไปกับเธองั้นเหรอ?” ฝู้เฟิ่งหยีเสียงดังขึ้น เธอรู้สึกโกรธผิดปกติเมื่อคิดว่าหลานชายตัวเองต้องใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่ข้างนอก

“เป็นแบบนี้ชั่วคราวค่ะ แต่ฉันจะหาบ้านเพื่อลงหลักปักฐานก่อน!” ดวงตาเซี่ยชีหรั่นเต็มไปด้วยความอ้อนวอน เธอมองสายตาฝู้เฟิ่งหยีออกว่าเธออยากทำอะไร

“ลงหลักปักฐาน? หาบ้าน? ล้อเล่นหรือไง? ให้คนอื่นรู้ว่าหลานชายตระกูลเย่ของฉันใช้ชีวิตลำบากอยู่ข้างนอก ตระกูลเย่ของเรากลับไม่เหลียวแล? ตระกูลเย่ของเราไม่ขายขี้หน้าแย่เหรอ? ” ดวงตาฝู้เฟิ่งหยีเต็มไปด้วยความโกรธ เธอไม่ยอมให้หลานชายตัวเองใช้ชีวิตแบบนี้ข้างนอกเด็ดขาด

“คุณป้า ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลย ฉันไม่มีเนี่ยนโม่ไม่ได้นะคะ!” ดวงตาเซี่ยชีหรั่นกลายเป็นทำอะไรไม่ถูกอย่างมาก ในดวงตาเต็มไปด้วยการอ้อนวอน

“ชีหรั่น ไม่ต้องขอร้องเธอ!” เสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นด้านหลัง

“พี่สวี? พี่มาได้ไง?” ดวงตาเซี่ยชีหรั่นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ มองสวีเห้าเซิง

“เฮอะๆ ฉันว่านะ หาบ้าน ลงหลักปักฐาน ที่แท้ก็มีคนหนุนหลัง! คนหนุนหลังก็คือนักวิทยาศาสตร์สวีนี่เอง!” ฝู้เฟิ่งหยีมองสวีเห้าเซิง แสดงสีหน้าเย็นยะเยือก

สวีเห้าเซิงมองฝู้เฟิ่งหยีก่อนพูดขึ้น “เนี่ยนโม่คือเสาหลักเพียงคนเดียวของชีหรั่น ได้โปรดอย่าทำให้เธอลำบากใจ!”

“นี่เป็นเรื่องตระกูลเย่ของเรา หลานชายตระกูลเย่ของฉันใช้ชีวิตลำบากอยู่ข้างนอก จะไม่ถูกคนอื่นหัวเราะเยาะเหรอ? ” ฝู้เฟิ่งหยียืนขึ้นมา มองไปที่สวีเห้าเซิงด้วยความโกรธ

สวีเห้าเซิงเห็นว่าไม่มีช่องว่างให้เจรจากับฝู้เฟิ่งหยีเลย ก็ดึงเซี่ยชีหรั่นเตรียมจะออกไปข้างนอก

“เรื่องนี้ ฉันจะหาทนายมาคุยกับเธอ!” ฝู้เฟิ่งหยีพุ่งไปหาเซี่ยชีหรั่นที่กำลังเดินออกไปข้างนอก!

เซี่ยชีหรั่นถูกสวีเห้าเซิงดึงออกไป

“พี่สวี เนี่ยนโม่ล่ะ?” เซี่ยชีหรั่นเดินไปด้วย มองรอบๆ ไปด้วย ไม่เห็นเงาเนี่ยนโม่เลย อดไม่ได้ที่จะกังวลขึ้นมา

“เขาอยู่ในรถ เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ!” สวีเห้าเซิงดึงเซี่ยชีหรั่นเดินไปที่หน้ารถ เห็นเนี่ยนโม่นอนหลับอยู่บนรถ ถึงได้โล่งอก

“ชีหรั่น ไม่งั้นอยู่ที่บ้านฉันก่อนดีไหม ฉันซื้อห้องชุดใหม่ในอพาร์ทเมนท์ฉัน ฉันย้ายออกไป พวกเธอก็อยู่ที่บ้านฉัน!” สวีเห้าเซิงยิ้มและมองเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นหัวใจสั่นไหว เธอติดหนี้บุญคุณสวีเห้าเซิงมากเกินไป

ตอนนี้ซือซือกำลังดื่มไวน์แดงอยู่ในคฤหาสน์ ไม่มีอะไรน่าดีใจไปมากกว่านี้แล้ว วันนี้ตอนอยู่ที่ร้านเสริมสวยดุนหวาง เธอจงใจวางหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจฉบับหนึ่งไว้ในรถของฝู้เฟิ่งหยี ตอนนี้ฝู้เฟิ่งหยีน่าจะทำในสิ่งที่เธออยากเห็นแล้ว

ในดวงตาเธอมีความเจ้าเล่ห์นิดหน่อย

รถของสวีเห้าเซิงสตาร์ทแล้ว ขับไปทางอพาร์ทเมนท์ เพิ่งออกมา รถมาเซราติสีขาวคันหนึ่งกำลังขับเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลเย่

หน้าต่างรถมาเซราติสีขาวเลื่อนลงมา ดวงตาเย่เชินหลินฉายแววเย็นชา จากกระจกรถคันข้างหน้า เขาเห็นเงาของสวีเห้าเซิงและเซี่ยชีหรั่น