ตอนที่ 1154 สาวใช้ตัวแสบ 1058

ตอนที่ 1154 สาวใช้ตัวแสบ 1058

ตอนเช้า หิมะหยุดตกแล้ว ตอนเช้าตรู่ขณะที่สวีเห้าเซิงเตรียมออกไป ก็เห็นหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจประจำวันส่งมาแล้ว หยิบหนังสือพิมพ์ในตอนเช้าขึ้นมา เนื้อหาพาดหัวข่าวยังเป็นเรื่องบริษัทเครื่องประดับแฟชั่นถูกบริษัทเย่ซื่อซื้อไป จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ ถ้าให้เซี่ยชีหรั่นเห็น ไม่รู้ว่าจะเสียใจแค่ไหน จึงรีบวิ่งไปที่ห้องที่เซี่ยชีหรั่นอาศัยอยู่

วิ่งไปถึงหน้าห้องเซี่ยชีหรั่น ก็เห็นหนังสือพิมพ์ที่ส่งมานั้นยังวางอยู่อย่างสงบ จึงถอนหายใจอย่างสงบ

ในขณะนี้ มีเสียงฝีเท้าเดินมาทางนี้ สวีเห้าเซิงได้ยินเสียงฝีเท้าก็หันตัวไป เห็นเซี่ยชีหรั่นพอดี สวีเห้าเซิงซ่อนหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจในมือทันที และยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน

“……จดหมายน่ะ!”

“พี่สวี พี่มาอยู่ที่นี่ได้ไง?” เซี่ยชีหรั่นเห็นการแสดงออกที่แปลกประหลาดของสวีเห้าเซิง ก็ถามขึ้นอย่างสงสัย

“ฉัน…ฉันจะมาดูพวกเธอสักหน่อย! ยังไม่ทันได้ขึ้นไป เธอก็ลงมาพอดี!”

เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว มองสวีเห้าเซิง สงสัยกับสิ่งที่สวีเห้าเซิงพูด

สวีเห้าเซิงมองเซี่ยชีหรั่น เห็นสีหน้าของเซี่ยชีหรั่นก็อธิบาย “อ่อ เพราะเมื่อคืนฉัน……เมื่อคืนสเต๊กนั้นเหมือนจะ…ไม่สุกดี ฉัน……ฉันเลยมาดูว่าพวกเธอท้องเสียกันไหม”

เซี่ยชีหรั่นถึงได้เชื่อคำพูดของสวีเห้าเซิง ยิ้มและพูดขึ้น “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกับเนี่ยนโม่ไม่ได้ท้องเสีย”

“งั้นก็ดี!” สวีเห้าเซิงยิ้มและถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เธอออกมาทำอะไรเช้าจัง?” สวีเห้าเซิงมองเซี่ยชีหรั่นและพูดขึ้นอย่างสงสัย

“ฉันออกไปซื้อของนิดหน่อยค่ะ” เซี่ยชีหรั่นยิ้มพลางมองสวีเห้าเซิง

“ของในตู้เย็น……” สวีเห้าเซิงมองเซี่ยชีหรั่นและถามอย่างสงสัย

“ของในตู้เย็นเยอะเกินไป ฉันออกไปซื้อเสื้อผ้าให้เนี่ยนโม่นิดหน่อย รีบไปหน่อย ก็เลย……” เซี่ยชีหรั่นค่อนข้างกระอักกระอ่วน

“โอเค” ตอนนี้สวีเห้าเซิงไม่สามารถยุ่งได้ขนาดนั้น เขาแค่อยากแน่ใจว่าเซี่ยชีหรั่นไม่เห็นรายงานข่าวเศรษฐกิจ

“งั้นก็โอเค ฉันไปทำงานก่อนนะ!” สวีเห้าเซิงโบกมือให้กับเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นมองแผ่นหลังสวีเห้าเซิงที่เดินออกไป บังเอิญเห็นปลายเท้าตำแหน่งที่สวีเห้าเซิงยืนอยู่ มีกระดาษยับๆ หนึ่งแผ่นนอนอยู่อย่างสงบ

เดินไปข้างหน้าเบาๆ เปิดกลุ่มกระดาษนั้น ด้านบนเขียนอย่างน่าประทับใจว่า “บริษัทเครื่องประดับแฟชั่นที่ถูกสงสัยว่ามีการฉ้อโกงทางการค้าถูกบริษัทเย่ซื่อกรุ๊ปซื้อ!”

เธอน้ำตาคลอ ในที่สุดเธอก็รู้ว่าทำไมสวีเห้าเซิงมายืนที่นี่แต่งเช้าตรู่ เธอโยนหนังสือพิมพ์ยับๆ ลงถังขยะ และเดินไปยังถนนคนเดินของเมืองนี้

ในถนนคนเดิม มีสินค้าละลานตา ทั้งหมดของชั้นหนึ่งคือร้านขายเสื้อผ้าเด็ก

หลังจากเซี่ยชีหรั่นโดนหน่วยรัฐบาลที่เกี่ยวข้องรื้อค้นบ้าน และไม่มีรายได้ใดๆ ตอนนี้เงินออมทั้งหมดก็ได้รับการช่วยเหลือจากจิ่วจิ่วเพื่อนสนิท

ซื้อของเสร็จแล้วกลับบ้าน เดินมาถึงหน้าประตูทางเข้าอพาร์ทเมนท์สวีเห้าเซิง ก็เห็นร่างคุ้นเคยหนึ่ง มีความกังวลบนใบหน้าหล่อนั้น

“หลินเจี๋ย? ทำไมเขามาอยู่ที่นี่? ”

เซี่ยชีหรั่นมองแวบเดียวก็จำหลินเจี๋ยได้ ใบหน้าหล่อเขาเด่นชัดมากท่ามกลางสีขาว ต้นขาเรียวยาวเอนพิงหน้ารถ ก้มศีรษะขมวดคิ้วคลำหาโทรศัพท์

“ฮัลโหล เห้าเซิง บ้านนายอยู่ตึกไหน?”

เสียงน่าดึงดูดของหลินเจี๋ยดังขึ้นในโทรศัพท์

เซี่ยชีหรั่นยิ้มเดินไปหาหลินเจี๋ย “เฮ้ หลินเจี๋ย ไม่เจอกันนานเลยนะคะ!” ยังคงเป็นรอยยิ้มที่สดใส

หลินเจี๋ยได้ยินเสียงนี้ก็เงยศีรษะขึ้นทันที เห็นเซี่ยชีหรั่นกำลังยืนอยู่หน้าตน บนใบหน้าเกิดความประหลาดใจ

“ชีหรั่น ทำไมเป็นคุณ?” หลินเจี๋ยประหลาดใจ และวางสายโทรศัพท์ในมือ

“ฉัน……ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่ คุณมาหาพี่สวีสินะ ฉันจะพาคุณไป ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของพี่สวี!” เซี่ยชีหรั่นยิ้มพลางมองหลินเจี๋ย

หลินเจี๋ยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “คุณ……อยู่……อยู่บ้านของสวีเห้าเซิง?” หลินเจี๋ยมองสำรวจเซี่ยชีหรั่นขึ้นลง เขาไม่มีทางเชื่อว่าเซี่ยชีหรั่นจะอยู่ห้องเดียวกับสวีเห้าเซิง หัวใจเขาเจ็บปวดเป็นพิเศษ

“คุณ……เข้าใจผิดแล้ว ฉันอยู่ที่บ้านเก่าที่พี่สวีเคยอยู่ เขาซื้อบ้านใหม่อีกหลัง! ” เซี่ยชีหรั่นอธิบายกับหลินเจี๋ย

ดวงตาหลินเจี๋ยฉายแววประกาย เขาโล่งใจทันที ผู้ชายคนนี้ดีกับเซี่ยชีหรั่นขนาดนี้ ซื้อบ้านใหม่เพื่อเซี่ยชีหรั่น