ตอนที่ 1157 สาวใช้ตัวแสบ 1061

ตอนที่ 1157 สาวใช้ตัวแสบ 1061

เซี่ยชีหรั่นอึ้งไป เธอเห็นความอ่อนโยนในดวงตาหลินเจี๋ย หัวใจเต้นระรัวทันที ใบหน้าเย็นชาเหมือนกับเย่เชินหลิน จริง……ถ้าเป็นเย่เชินหลิน……เธอคงตกตะลึงไปแล้ว

“ทำไมเหรอ?” เห็นเซี่ยชีหรั่นอึ้งไปถึงไหนแล้วไม่รู้ ใบหน้าหลินเจี๋ยเต็มไปด้วยความสงสัย

เซี่ยชีหรั่นได้สติกลับมาจากภวังค์ความคิด นั่งในรถ จ้องมองหิมะตกหนักด้านนอกอย่างเหม่อลอย ทำไมจู่ๆ นึกถึงเย่เชินหลิน?

เธอส่ายศีรษะ ความรู้สึกหัวใจแตกสลายแล่นเข้ามา

ผู้ชายโหดเหี้ยมเย็นชาคนนั้น

บูกัตติขับออกไปไกล หลินเจี๋ยมองใบหน้าด้านข้างของเซี่ยชีหรั่น ใบหน้าด้านข้างเธอไม่มีที่ติ

หลินเจี๋ยจ้องใบหน้าด้านข้างของเซี่ยชีหรั่น ทันใดนั้นเขาก็อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป รถกลายเป็นขับช้าลงมาก

ถนนเส้นนี้ค่อนข้างห่างไกล แต่อากาศที่นี่สดชื่นมากเป็นพิเศษ หลินเจี๋ยเหมือนได้กลิ่นอากาศบริสุทธิ์ด้านนอก บนถนนมืดๆ เส้นนี้ บูกัตติคันดำมีรถจากัวร์คันดำตามติดมา เหมือนกับเสือดำเดินในป่าอย่างกะทันหัน ดวงตาคนในรถฉายแววเย็นชา

อย่างเงียบๆ เห็นบูกัตติหายไปจากสายตาตัวเอง รถจากัวร์คันดำก็ค่อยๆ สว่างขึ้นมา เย่เชินหลินเลี้ยงรถอย่างกะทันหัน วิ่งไปที่ไกลๆ

จู่ๆ ในหัวใจเขาเจ็บมาก ความเศร้าที่อธิบายไม่ได้เกิดขึ้นในหัวใจ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้ตัวเองรู้สึกแบบนี้มาก่อน

หิมะปกคลุมไปทั้งเมือง

ประมาณสิบนาทีผ่านไป คฤหาสน์ส่วนตัวของหลินเจี๋ยก็อยู่ตรงหน้า

คฤหาสน์หลังนี้ เต็มไปด้วยความหรูหราในแบบตะวันตก เหมือนปราสาทภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด ลงมาจากรถ หิมะสีขาวปกคลุมใบหน้าเซี่ยชีหรั่น เกิดความรู้สึกหนาวเย็น

เดินเข้าไปในคฤหาสน์ ในสระว่ายน้ำหน้าคฤหาสน์ เกล็ดหิมะสีขาวละลายในน้ำใสในสระ สระว่ายน้ำสีฟ้าและหิมะสีขาวเสริมซึ่งกันและกัน เป็นภาพที่งดงามมาก

ภายในคฤหาสน์ เป็นการตกแต่งที่เรียบง่าย เข้ากับนิสัยเฉพาะของหลินเจี๋ยอย่างสมน้ำสมเนื้อ โซฟาหนังสะดุดตา ก็เป็นสีขาวงาช้าง เป็นรูปทรงหัวใจ

“คืนนี้คุณอยู่ที่นี่ไปก่อนนะ พรุ่งนี้เช้าฉันจะมารับคุณ” ตาเรียวยาวของหลินเจี๋ยเต็มไปด้วยความเป็นห่วงเซี่ยชีหรั่น

“อืม ขอบคุณค่ะ” เซี่ยชีหรั่นยิ้มเล็กน้อยให้กับหลินเจี๋ย ใบหน้าเผยความกระอักกระอ่วนออกมานิดหน่อย

“ไม่ต้องเกรงใจ งั้นฉันไปก่อนนะ” หลินเจี๋ยมองเซี่ยชีหรั่น หันตัวโบกมือให้กับเธอ ขาเรียวสองข้างนั่งลงในรถบูกัตติคันดำ แล้วขับออกไปไกล

มองสภาพแวดล้อมที่แปลกตานี้ ดวงตาเซี่ยชีหรั่นก็เต็มไปด้วยความเศร้า เธอเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ในใจ เธอในตอนนี้คิดถึงเนี่ยนโม่นิดหน่อยแล้ว

ในขณะนี้ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เสียงไพเราะของจิ่วจิ่วดังขึ้นในโทรศัพท์

“ชีหรั่น ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”

“เนี่ยนโม่ล่ะ? ฉันกำลังจะโทรหาพวกเธอพอดี” เซี่ยชีหรั่นนั่งบนโซฟาสีขาวงาช้าง

“เขาอยู่ข้างๆ ฉัน โวยวายอยากหาแม่” จิ่วจิ่วถอนหายใจ

“แม่ฮะ……” เสียงคุ้นเคยของเนี่ยนโม่ดังขึ้นมาในโทรศัพท์

“เป็นเด็กดีนะลูก ลูกต้องเชื่อฟังน้าจิ่วจิ่วนะ พรุ่งนี้แม่จะไปหาลูก” เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างอ่อนโยนกับเนี่ยนโม่ที่อยู่ปลายสาย

“อืม พรุ่งนี้แม่ต้องมาหาผมนะ ผมคิดถึงแม่มาก” เสียงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของเนี่ยนโม่ดังเข้าหูเซี่ยชีหรั่น

“อืม แม่จะต้องกลับไปหาลูกแน่ๆ”

“ชีหรั่น วันนี้คุณอยู่ที่ไหน? ฉันได้ยินว่าบ้านคุณถูกตรวจสอบอายัดไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” จิ่วจิ่วถามเซี่ยชีหรั่นอย่างประหลาดใจ

“ฉัน……ฉันใช้ห้องทำงานไปก่อน พรุ่งนี้รบกวนคุณด้วยนะ บ้านคุณมีที่ไหม?” เซี่ยชีหรั่นมองคฤหาสน์ของหลินเจี๋ย ถึงที่นี่จะดีมาก แต่ตัวเองไม่อยากทำให้หลินเจี๋ยลำบาก

“ชีหรั่น คนหน้าตาแบบคุณ มีหลายคนที่อยาก……ทำไมคุณดื้อแบบนี้นะ”

“จิ่วจิ่ว คุณพูดอะไรน่ะ? ”

“เอาล่ะๆ รู้ว่าคุณมันใช้ไม่ได้ ถ้าฉันหน้าแบบคุณนะ ไม่รู้ฉันจะได้เงินมามากเท่าไรแล้ว จะแต่งงานกับเหยนชิงเหยียนได้ยังไง! ” จิ่วจิ่วดูเหมือนจะโกรธนิดหน่อย

คุยกันไม่กี่ประโยคก็รู้ จิ่วจิ่ววางสายไปแล้ว และขอให้เซี่ยชีหรั่นดูแลสุขภาพร่างกายให้ดี

คนอย่างจิ่วจิ่ว เซี่ยชีหรั่นก็รู้จักเธอดี เธอมีภูมิหลังไม่ดี หลังจากแต่งงานกับเหยนชิงเหยียน ชีวิตก็ถือว่าโอเค ถึงจิ่วจิ่วจะรักเงินมาก แต่จิ่วจิ่วก็ไม่ได้มองแต่เงินอย่างเดียว หลายปีที่ผ่านมานี้ เธอไม่เคยทอดทิ้งตนเลย

ค่ำคืนนี้ เซี่ยชีหรั่นค่อนข้างนอนไม่หลับ ในวันปกติ เธอยังสามารถมองเนี่ยนโม่ได้โดยไม่เหงาแบบนี้ แต่ไม่มีเนี่ยนโม่อยู่ด้วย ตอนนี้รู้สึกเหงาเป็นพิเศษ

เย่เชินหลินขับรถจากัวร์คันดำนี้ไปบนถนนกว้างๆ เหมือนเสือดำเดินผ่านป่า สายตามีความเย็นยะเยือก มองไปด้านหน้าอย่างตั้งใจ

ทันใดนั้น ความเย็นยะเยือกในดวงตาเขาก็มืดลง

ผู้หญิงบ้าคนนี้ อย่างที่คิดไว้……ไปที่คฤหาสน์หลินเจี๋ยจริงๆ