ตอนที่ 1159 สาวใช้ตัวแสบ 1063

ตอนที่ 1159 สาวใช้ตัวแสบ 1063

ยิ่งคิดแบบนี้ ก็ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน ก็ยิ่งทำให้ต้องคิดมาก นึกถึงความลึกซึ้ง เย่เชินหลินก็หายใจเข้าลึกๆ ผู้หญิงคนนี้ เป็นคนที่เย้ายวนเพศตรงข้ามจริงๆ

เขาตัดสินใจไปหาเซี่ยชีหรั่นด้วยตัวเอง

วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าที่มีหิมะตกแจ่มใสแล้ว อากาศก็สดชื่นเป็นพิเศษ เย่เชินหลินสวมสูทสีดำ ใบหน้าไร้ที่ติของเขามีรอยยิ้มชั่วร้าย

รถมาเซราติคันดำแล่นไปบนถนนกว้างของเมืองนี้ ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงแผนกเครื่องประดับ ยืนอยู่ด้านนอกแผนกเครื่องประดับบริษัทหลินซื่อ มองคนเดินไปเดินมา มองหาเซี่ยชีหรั่น เขาหาเซี่ยชีหรั่นไม่เจอ ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา แปดโมงแล้ว เลยเวลาเข้างานแล้ว

ให้ตายเถอะ บางทีเธออาจจะอยู่ที่นี่ตลอดเลยก็ได้

เย่เชินหลินเดาไม่ผิด เมื่อคืนเซี่ยชีหรั่นทำงานล่วงเวลาหนึ่งคืน เธอไม่ได้ไปที่บ้านจิ่วจิ่ว เธอรู้อย่างชัดเจนว่าที่บ้านจิ่วจิ่วมีพื้นที่ไม่พอ สามารถรองรับได้แค่ตัวเองและเนี่ยนโม่สองคน

เธอพูดสิ่งเหล่านี้เพราะแค่ไม่อยากรบกวนหลินเจี๋ยเท่านั้น

ได้ยินเสียงเคาะประตูด้านนอก เซี่ยชีหรั่นก็ขยี้ตาที่สะลึมสะลือ

“ผู้อำนวยการเซี่ย” เลขายิ้มเล็กน้อยเดินมา ประเด็นคือ รอยยิ้มบนใบหน้าเธอสดใสเหมือนดอกไม้ในมือเธอ

ดอกกุหลาบแดงช่อใหญ่

“มีคนส่งดอกไม้มาให้คุณตั้งแต่เช้าตรู่เลย ดีจัง” เซี่ยชีหรั่นมองดอกกุหลาบแดงในมือเลขา ดอกไม้สีแดงอ่อนช้อยสวยงาม ปล่อยกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของดอกกุหลาบ

“ใช่ที่ไหนล่ะคะ ฉันจะโชคดีแบบนี้ได้ยังไง มันคือของคุณค่ะ” เลขาถือดอกไม้สดวางบนโต๊ะทำงานของเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นมองดอกกุหลาบช่อโตอย่างประหลาดใจ ไม่รู้จริงๆ ว่าจะมีใครมอบดอกกุหลาบช่อโตแบบนี้ให้ตนได้ หยิบดอกกุหลาบช่อนี้ขึ้นมา เห็นโน้ตใบหนึ่งในดอกไม้ โน้ตเขียนว่า: มอบดอกไม้สวยให้กับคนสวยอย่างคุณ

คนที่ลงชื่อคือ Jones

ชายหนุ่มลูกครึ่งรูปงามไม่เหมือนมนุษย์คนนั้น

ขณะที่กำลังประหลาดใจ ก็มีร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งยืนตรงหน้าตน แค่รู้สึกในอากาศเศร้าหมอง ชนะความมืดมนของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหิมะ

ตัวสั่น จู่ๆ ก็รู้สึกหนาวมาก เมื่อเงยศีรษะขึ้นมา ดวงตาเซี่ยชีหรั่นก็สบตากับดวงตาเย็นชาของเย่เชินหลิน

เย่เชินหลิน ทำไม?

“คุณมาที่นี่ทำไม? ” เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว หัวใจเธอสั่นไหวทันที ผู้ชายคนนี้ มาที่นี่ทำไม? ปรากฏตัวขึ้นที่แผนกเครื่องประดับบริษัทหลินซื่อทำไม เธอไม่อยากเห็นเขา

“ทำไม? มารบกวนอารมณ์สุนทรีย์ของคุณใช่ไหม? ดีมาก ผิดหวังในเรื่องงานแต่สมหวังในเรื่องความรัก” น้ำเสียงเย่เชินหลินเต็มไปด้วยความประชดประชันเซี่ยชีหรั่น

เย่เชินหลินเห็นดอกกุหลาบบนโต๊ะทำงานเซี่ยชีหรั่นก็ตกอยู่ในความโกรธสุดขีด

“คุณกำลังพูดอะไร” เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินอย่างโกรธเคือง ถึงเขาจะรู้ว่าทำไมเธอมาอยู่ที่นี่ แต่ไม่สนว่าทำไมเขามาที่นี่

“เป็นผู้หญิงต่ำต้อยจริงๆ ” เสียงเย็นชาของเย่เชินหลินดังก้อนในห้องทำงานเซี่ยชีหรั่น เขาเงยศีรษะขึ้น มองสำรวจขึ้นลงการตกแต่งห้องทำงานของเซี่ยชีหรั่น

“ดูเหมือนประธานหลินจะดีกับคุณมากจริงๆ แม้แต่ห้องทำงานก็ตกแต่งหรูหรา” เย่เชินหลินสองมือล้วงกระเป๋า รองเท้าหนังมันวาวย่ำบนกำมะหยี่สีขาวหิมะ ความแตกต่างระหว่างสีดำและสีขาวชัดเจนอย่างรุนแรง

“คุณมาทำอะไร?” เซี่ยชีหรั่นไม่พอใจกับคำพูดของเย่เชินหลิน ผู้ชายคนนี้ ทำอะไรตามอำเภอใจอยู่เสมอ ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของคนอื่นเลย

“ฉันมา? ฉันมาที่นี่ก็ต้องมีเรื่องมาหาคุณอยู่แล้ว แน่นอนว่าเรื่องนี้มันไม่สำคัญสำหรับฉัน แต่สำหรับคุณมันสำคัญเท่าชีวิต” ดวงตาเย่เชินหลินฉายแววเจ้าเล่ห์ และมีร่องรอยความเศร้าโศก แต่ความซึมเศร้านี้หายไปในพริบตาเดียว

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้สังเกตเห็นความซึมเศร้าในดวงตาเย่เชินหลิน สิ่งที่เธอเห็นมีแค่ความหยิ่งผยอง เธอยืนขึ้นมา มองเย่เชินหลินแล้วพูดขึ้น “คุณจะทำอะไร? ”

เธอรู้ว่าผู้ชายตรงหน้าคนนี้ สามารถทำได้ทุกอย่าง เป็นผู้ชายที่เหมือนปีศาจ

“ฮ่าๆ ” เย่เชินหลินหัวเราะอย่างเหยียดหยาม เห็นเซี่ยชีหรั่นทำหน้าแบบนี้ เขาก็รู้ว่าที่แท้เซี่ยชีหรั่นก็กลัวตน

“คุณจะทำอะไรกันแน่? บริษัทเครื่องประดับแฟชั่นถูกคุณซื้อไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” หัวใจเซี่ยชีหรั่นเจ็บปวดกะทันหัน บริษัทเครื่องประดับแฟชั่นคือเลือดเนื้อและจิตใจของเธอ แต่เย่เชินหลินกลับ……

เย่เชินหลินอึ้งไป มองความเศร้าในดวงตาเซี่ยชีหรั่น

ที่แท้ เธอก็เหมือนกับคนอื่น ไม่รู้จักเขาเลย

ที่แท้ ทุกอย่างที่เขาทำ เป็นแค่ผลกำไรในสายตาเธอเท่านั้น