ตอนที่ 1161
ตอนที่ 1161 สาวใช้ตัวแสบ 1065
October 28, 2026
ตอนที่ 1161 สาวใช้ตัวแสบ 1065
ความปรารถนาที่ไม่สามารถยับยั้งได้เลย! ยิ่งอยากยับยั้งมากเท่าไร ก็ยิ่งไม่สามารถยับยั้งได้ แม้แต่การหายใจของเย่เชินหลินก็ถี่ผิดปกติ
“ให้ตายเถอะ!”
ในดวงตาเซี่ยชีหรั่นเต็มไปด้วยความเวทนา เธอรู้สึกการหายใจถี่ของเขา
“ไม่!”
เธอกดแขนเขาและต่อต้านอย่างต่อเนื่อง! แต่เธอเหมือนจะลืมไปว่ายิ่งต่อต้านมากเท่าไรก็ยิ่งกระตุ้นความปรารถนาในการเอาชนะของเขามากขึ้นเท่านั้น!
ให้ตายเถอะ! เขาไม่สามารถทนการยั่วยุที่ไม่ได้ตั้งใจนี้ได้อีกต่อไปแล้ว แลบลิ้นยาวเข้าไปในริมฝีปากเธอ
“อื้อ”
ในห้องทำงานทั้งห้องคือความละมุนละไม
เย่เชินหลินจัดเสื้อเชิ้ตขาวบนร่างกาย มองไปที่เซี่ยชีหรั่นที่กำลังจัดเสื้อบนร่างกายตัวเองอย่างเขินหาย เหลือบมองเธอด้วยสายตาชั่วร้าย “คืนนี้ กลับบ้านไปกับฉัน ปฏิบัติหน้าที่ของผู้หญิงต่อไป!”
“คุณไม่พอหรือไง! บริษัทเครื่องประดับแฟชั่นคุณก็ซื้อไปแล้ว คุณปล่อยฉันไปไม่ได้เหรอ? ฉันอยากใช้ชีวิตของตัวเองอย่างสงบสุข ทำไมมันยากขนาดนั้น!” เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินอย่างเย็นชา!
เย่เชินหลินมองความเย็นชาในดวงตาเซี่ยชีหรั่น ปวดใจทันที เธอรู้ความจริงของการซื้อบริษัทเครื่องประดับแฟชั่นไหม? เธอรู้ไหมว่าทำไมต้องขอสิทธิการเลี้ยงดูเนี่ยนโม่คืน?
“สิ่งที่ฉันต้องการ ฉันจะต้องได้มันมาทั้งหมด คุณก็รู้จักฉันนี่!” เย่เชินหลินปวดใจสุดๆ! มองเซี่ยชีหรั่นอย่างเย็นชา
ปีศาจร้าย!
ภายในห้องทำงานส่องแสงกล้วยไม้!
จู่ๆ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้นในขณะนี้
“ประธานเย่ ตามข่าวแจ้งว่าเนี่ยนโม่ถูกลักพาตัวไปแล้วครับ!”
“ว่าไงนะ?” ดวงตาเย่เชินหลินมีร่องรอยความเย็นยะเยือก!
“ประธานเย่ เนี่ยนโม่ถูกลักพาตัวไปแล้วจริงๆ ครับ ผมเห็นจิ่วจิ่วกำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่ถนน!”
“โอเค ฉันรู้แล้ว นายพาเธอไปที่ห้องทำงานฉันก่อน!” เสียงเย็นยะเยือกของเย่เชินหลินดังขึ้นในโทรศัพท์ทางนี้
“ครับ ประธานเย่!”
เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่นที่นั่งในห้องทำงาน เห็นใบหน้าโกรธของเธอ แค่รู้สึกว่าสงสาร เขาจะไม่ให้เธอรู้เด็ดขาดว่าเนี่ยนโม่ถูกคนอื่นลักพาตัวไปแล้ว
“พรึ่บ” เสียงกุญแจหล่นตรงหน้าเซี่ยชีหรั่น เกิดเสียงคมชัด
เซี่ยชีหรั่นมองกุญแจดอกนี้ มองเย่เชินหลินอย่างสงสัย! เธอไม่รู้ว่าชายมารร้ายคนนี้กำลังจะทำอะไร!
“ไปรอฉันในคฤหาสน์!” ถึงจะเป็นเสียงที่เย็นยะเยือก แต่ในเสียงนี้ก็เต็มไปด้วยความรู้สึกอ่อนโยน เซี่ยชีหรั่นมองสายตาที่ยากจะเข้าใจของเย่เชินหลิน
เซี่ยชีหรั่นเห็นความดุดันในดวงตาเย่เชินหลิน ยื่นนิ้วออกไปแตะกุญแจเย็นเฉียบนั้นเบาๆ แล้วใส่กุญแจในกระเป๋า!
เย่เชินหลินหันตัวออกไป รีบลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว
ภายในตึกระฟ้ามืด เหลือแค่เซี่ยชีหรั่นคนเดียวเท่านั้น
มองแผ่นหลังเย่เชินหลินออกไป จู่ๆ เซี่ยชีหรั่นก็รู้สึกเหงานิดหน่อย หยิบกระเป๋าถือขึ้นมา ค่อยๆ เดินออกไปด้านนอกบริษัทเครื่องประดับหลินซื่อ
ลมท่ามกลางคืนอันมืดมิด มันเย็นนิดหน่อย เข้ามาในผ้าขนสัตว์ตัวกว้างของเซี่ยชีหรั่น ยืนอยู่ด้านนอกบริษัทเครื่องประดับหลินซื่อ รอแท็กซี่อย่างใจจดใจจ่อ
รออยู่นานมาก รถไม่มาเสียที กำลังจะหันหลังกลับ ก็เห็นรถแท็กซี่ขับมาทางนี้จากระยะไกล จากนั้นก็โบกมือเรียกและเข้าไปนั่งในรถ
“คุณผู้หญิง ไปไหนครับ?” เสียงทุ้มต่ำดูโหดร้ายนิดหน่อย
เซี่ยชีหรั่นรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย เงยศีรษะขึ้นมองคนขับรถที่นั่งเบาะคนขับ สวมหมวกแก๊ปทรงโค้ง!
“ไปคฤหาสน์ตระกูลเย่!” เซี่ยชีหรั่นตอบเรียบๆ หันหน้าไปมองแสงนีออนนอกกระจกรถ
มุมปากคนขับรถมีร่องรอยความชั่วร้าย เงียบไม่พูดอะไร ขับตรงไปข้างหน้า
เซี่ยชีหรั่นแค่รู้สึกค่อนข้างง่วง จึงนอนหลับที่เบาะหลัง!
เย่เชินหลินมาถึงบริษัทมองดูนาฬิกา สั่งให้คนไปบริษัทเครื่องประดับหลินซื่อเพื่อรับเซี่ยชีหรั่น
“ประธานหลิน คุณเซี่ยไปแล้วครับ!”
“ให้ตายเถอะ ตอนนี้เธออยู่ไหน?” เย่เชินหลินรู้สึกผิดเล็กน้อย เขาไม่ควรปล่อยให้เธอกลับบ้านไปคนเดียว!
“น่าจะขึ้นรถแท็กซี่คันหนึ่งไป ตอนนี้ผมกำลังตามหลังแท็กซี่อยู่!”
“อืม ต้องระวังด้วย อย่าให้ผิดพลาด!” หางตาเย่เชินหลินเกิดความสงสัย
วางสายไป เขาเดินรอบๆ ห้องทำงานไม่หยุด
“ประธานเย่ จิ่วจิ่วมาแล้ว!” เสียงทุ้มต่ำของจางเฟิงอี้ดังขึ้นในหูของเย่เชินหลิน
มองด้านหลังจางเฟิงอี้เห็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ทรงผมยุ่งเหยิง ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตายืนตรงหน้าตน