ตอนที่ 122 สาวใช้ตัวแสบ 26

ตอนที่ 122 สาวใช้ตัวแสบ 26

ถ้าไม่มีโอกาสอย่างนี้ก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้เธอก็อยู่ในวิลล่าของเย่เชินหลิน เธอควรคิดหาวิธีใช่หรือไม่

เขาสามารถพัวพันกับผู้หญิงคนอื่นได้ ดูแล้วในส่วนนั้นมีความต้องการที่แข็งแรงมาก โม่เสี่ยวหนงเธอเป็นคนสวย รูปร่างดีเยี่ยม เพียงต้องให้ท่าดึงดูดซะหน่อย เขาอาจจะชอบก็ได้

เสียงภายในห้องของเย่เชินหลินยิ่งดังยิ่งมากขึ้น ผู้หญิงคนนั้นแสดงอารมณ์เหมือนแมวป่า ร้องเรียกคนในคฤหาสน์ทุกคนล้วนได้ยินกันอย่างชัดเจน

เซี่ยชีหรั่นไม่สามารถปิดบ้องหูของตัวเองได้ไหว เสียงนั้นที่ดังต่อเนื่องปกปิดเอาไว้ไม่อยู่

ในเวลานั้นภายในห้องนอนของเย่เชินหลิน ฟางลี่น่ากำลังยืนชิดประตูอยู่ เพื่อทำให้เย่เชินหลินพึงพอใจ ส่งเสียงร้องแน่นคล้ายเสียงเห่า

เย่เชินหลินนั่งอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ จัดการงานที่ทำไม่เสร็จในตอนกลางวันให้เสร็จ ทำเป็นหูหนวกไม่ได้ยินเสียงร้องตะโกนร้องของเธอ

ฟางลี่น่าร้องสักพัก แล้วแอบมองเย่เชินหลิน เธอไม่เชื่อ ผู้ชายมาดแมนแข็งแรงคนนี้ไม่สนใจการแสดงแทบเหมือนจริงของเธอเลยสักนิดเดียว

คิดถึงเรื่องที่เพิ่งเข้ามาในห้องของเขา เธอไม่เต็มใจอย่างมาก

“คุณชายค่ะ ทำไมไม่มาจริงๆ”เธอถามด้วยความกล้า

“ไม่สนใจ”เย่เชินหลินพูดอย่างเย็นชา

“เธอยินดีที่จะร้อง พรุ่งนี้ฉันจะให้พ่อบ้านเพิ่มเงินให้เธอ สองพันเหรียญต่อเดือน ไม่ยินยอม ออกไปซะตอนนี้”

ฟางลี่น่าผิดหวังบ้างเล็กน้อย เดิมคิดว่าจะอุทิศร่างกายให้ได้ ใครจะคิดว่าต้องการให้มาแสดง

แต่เธอก็ไม่อยากยอมแพ้ ใจอยากให้มีโชคอยู่บ้าง คาดหวังส่งเสียงร้องแล้วจะทำให้คุณชายเกิดอารมณ์ จับเธอกดลงนอน เย่เชินหลินทำงานเสร็จแล้ว ฟางลี่น่ากำลังส่งเสียงร้องอยู่พอดี“เสียงสูง”

เขาปิดคอมพิวเตอร์ เดินเข้าไปหาเธอ ฟางลี่น่าดีใจเต็มไปด้วยความสุขทันที โอกาสมาถึงแล้ว

“เธอดึงคอตัวเองหน่อย ทำให้คอของเธอมีรอยแดงปรากฏขึ้นมา”เขาออกคำสั่ง

“เอะ”ฟางลี่น่ามึนงงๆเล็กน้อย คิดในใจ หรือว่าคุณชายมีงานอดิเรกที่พิเศษ ชอบฟังคนอื่นส่งเสียงร้องคราง หรือชอบดูคนอื่นทรมานตัวเองใช่ไหม เย่เชินหลินขมวดคิ้วอย่างใจร้อน ถ้าไม่เพื่อทำให้เธอคนนั้นทุกข์ทรมาน เขาขี้เกียจสนทนากับผู้หญิงโง่แบบนี้

“เคยเห็นรอยจูบไหม”เขาถามเธออย่างอดทน

“อืม อืม อืม เคยเห็น”

“เธอดึงตัวเองสองที ทำให้คนอื่นเห็นว่าเป็นรอยจูบ”

“อ่อ”เธอเข้าใจในที่สุด

ฟางลี่น่าดึงที่คอตัวเองจนปรากฏเป็นรอยสีแดงชัดเจน แล้วถามเย่เชินหลินอย่างสั่นๆ “คุณชาย คุณคิดว่าอย่างนี้ได้ไหมค่ะ”