ตอนที่ 17 ปล่อยให้เธออยู่

ตอนที่ 17 ปล่อยให้เธออยู่

การสอบสวนของเขาสามารถตัดสินความเป็นความตายของเธอ เซี่ยชีหรั่นมองที่เขาอย่างประหม่า

สายตาของเขาทำให้รู้สึกกลัว การหายใจของเธอก็เร็วขึ้นอย่างผิดปกติ หน้าอกของเธอก็เพิ่มขึ้นและลดลงตามจังหวะการหายใจ

การเคลื่อนไหวของเย่เชินหลินและการแสดงออกของเขา คนอื่นไม่สามารถรับรู้ได้ถึงความคิดของเขาเลย

ในวินาทีถัดไป เขาอาจพูด “ให้เธอไป” หรืออาจพูด “ให้เธออยู่”

ในตอนนี้เขาดูจริงจัง ราวกับเป็นลมหายใจของกษัตริย์ก็ไม่ปาน

แม้ว่าพวกเขาจะคาดหวังให้เขาขับไล่เซี่ยชีหรั่นออกไป แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ทุกคนทำได้เพียงมองดูอย่างเงียบๆ

เหงื่อของพ่อบ้านยังคงไหลอยู่ และเขาคิดว่าตนอาจมีวาสนาอยู่บ้างและคิดว่า “ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้หญิงที่ใจง่ายหรอก”

แม้ว่าคุณเย่จะสนใจเธอ เช่นนี้ก็ควรจะโกรธแค้นเธอ

ในช่วงเวลาที่ไม่มีที่สิ้นสุด จังหวะการเต้นของหัวใจของเซี่ยชีหรั่นยังคงเต้นอย่างรวดเร็ว เธอสูดลมหายใจเข้าและพูดเสียงเบา “คุณเย่ ฉันไม่...” คำพูดเธอยังไม่ทันจะออกจากปาก ริมฝีปากที่อ่อนโยนของเธอถูกปิดผนึกไว้แน่นด้วยริมฝีปากที่เย็นและมีกลิ่นมิ้นต์

มือของเขาขยับไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว จับศีรษะเธอไว้และกอดเธอ

เธอผลักเขาอย่างแรงด้วยมือทั้งสอง แต่ไม่มีประโยชน์

ทุกคนตกตะลึงกับฉากนี้ ไม่มีใครอยากจะเชื่อว่าคุณชายจะจูบสาวใช้ในที่สาธารณะเช่นนี้

สิ่งที่เหลือเชื่อที่สุดคือ เซี่ยชีหรั่นที่อ้อยคุณชายกำลังผลักเขาออกอย่างสุดแรง

ทันใดนั้นหัวใจของเซี่ยชีหรั่นก็หยุดนิ่งและเต้นเร็วขึ้นกว่าเดิมราวกับว่าจะหยุดเต้นไปเลยก็ไม่ปาน อากาศทั้งหมดในสมองของเธอดูเหมือนจะถูกดูดออกไปด้วยการจูบที่รุกล้ำ เธอรู้สึกราวกับว่าเธอหายใจไม่ออกและไม่สามารถคิดอะไรได้อีกต่อไป

เธอพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะนึกถึงโม่เสี่ยวจุน พยายามทนจูบกับชายอื่น ต้องการจะจูบตอบกลับ แต่กลับทำไม่สำเร็จ

เธอรู้แค่ว่าจูบที่ขี้เล่นนี้ทำให้เธออึดอัดและเธอต้องการให้เขาหยุด