ตอนที่ 186 สาวใช้ตัวแสบ 90

ตอนที่ 186 สาวใช้ตัวแสบ90

“อืม” โม่เสี่ยวหนงตอบอย่างอึดอัด

เธอรู้สึกว่าเธอควรจะคิดหาทางอื่น ถ้าวันไหนเพิ่งพี่สาวไม่ได้ เธอต้องออกจากทาวเฮาส์นี้ เมื่อถึงเวลานั้นหวีซานซานอาจจะไม่ยอมปล่อยเธอไปก็ได้

สามารถฝากความหวังไว้ที่ใครได้อีกในบ้านหลังนี้ นอกจากทำดีกับเย่เชินหลินแล้ว นั่นก็คือส้งหลิงหลิง

แต่ส้งหลิงหลิงเป็นคู่แข่งของพี่สาว ถ้าไม่จำเป็นจริงๆก็ไม่อยากเพิ่งเธอ

คิดถึงเรื่องนี้ รู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่ง คิดๆแล้ว ในเมื่อตอนนี้ก็ยังอาศัยอยู่ที่นี่ ก็สังเกตการณ์ชั่วคราวไปก่อนละกัน

ตอนอาหารเย็น โต๊ะอาหารในบ้านคึกคักมาก เพราะฝู้เฟิ่งหยีมา ฝู้เฟิ่งหยีนั่งในตำแหน่งหลัก ข้างๆเป็นเย่เชินหลินกับส้งหลิงหลิง

โม่เสี่ยวหนงอยากนั่งใกล้เย่เชินหลินหน่อย เห็นเก้าอี้ข้างเขาว่างอยู่ ก็จะนั่งลง เธอรู้สึกว่าอย่างน้อยก็ทำความคุ้นเคยกับเย่เชินหลินบ้าง ไม่ว่าในอนาคตสถานการณ์จะเป็นอย่างไรก็น่าจะมีประโยชน์บ้าง

เซี่ยชีหรั่นขยิบตาให้โม่เสี่ยวหนง ส่งสัญญาณให้เธออย่านั่งข้างเย่เชินหลิน

วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน ถ้าเธอนั่งตรงนั้นแล้วเกิดทำอะไรผิดขึ้นมาแล้วผ่านเข้าสายตาของฝู้เฟิ่งหยี เวลานั้นฝู้เฟิ่งหยีอาจจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงของเย่เชินหลิน แล้วไล่เธอออกไป

เธอไม่อยากให้เธอโดนไล่ออกไป กลัวว่าออกไปตอนนี้จะเป็นอันตราย ดังนั้นก่อนที่พ่อลูกหวีหงทาวจะถูกจับ เธอต้องระมัดระวังมั่นใจว่าโม่เสี่ยวหนงอยู่ในที่ที่ปลอดภัย

ส้งหลิงหลิงกำลังคุยกับฝู้เฟิ่งหยี สายตาก็จ้องมองที่พวกเขา

เห็นเซี่ยชีหรั่นขยิบตา โม่เสี่ยวหนงมีความไม่พอใจเล็กน้อย เธอเรียกได้ทันเวลา “น้องเสี่ยวหนง มานั่งข้างฉันมา ที่ตรงนั้นเป็นที่นั่งที่พี่เชินหลินไว้ให้พี่สาวเธอนั่ง เธอมานั่งข้างฉัน ฉันจะได้ดูแลเธอ”

ประโยคที่ดีและเหมาะสมทำให้โม่เสี่ยวหนงมองเซี่ยชีหรั่นด้วยความไม่พอใจ จากนั้นยิ้มและพูดกับส้งหลิงหลิง “ขอบคุณพี่หลิน พี่หลินดีจริงๆ ยังอุตส่าห์คิดถึงฉัน”

เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ สำหรับวิธีการที่หลากหลายของส้งหลิงหลิงนั้นรับมือไม่ไหวจริงๆ เธอไม่ใช่ไม่อยากให้โม่เสี่ยวหนงนั่งตรงนั้น แต่ถูกส้งหลิงหลิงพูดเหมือนห้ามเธอนั่ง แล้วจะนั่งเอง เธอไม่ได้วางแผนที่จะเข้าใกล้เย่เชินหลินมากเกินไปคืนนี้ อยากหลบยิ่งไกลยิ่งดี

แต่เธอต้องการให้ทุกคนคิดว่าเธอไม่มีตัวตน ส้งหลิงหลิงก็ตั้งใจทำให้ทุกคนใส่ใจความมีตัวตนของเธอ โดยเฉพาะฝู้เฟิ่งหยี

เธอจะตีสนิทกับฟางลี่น่า และเหอเหวินนั้นไม่สำคัญ แต่เธอยังจะตีสนิทกับโม่เสี่ยวหนงอีก

“นั่งข้างฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน มืออันใหญ่ยังลูบเบา ๆ ที่ด้านหลังมือของเธอ