ตอนที่ 254
ตอนที่ 254 สาวใช้ตัวแสบ 158
October 22, 2026
ตอนที่ 254 สาวใช้ตัวแสบ 158
ฝู้เฟิ่งหยีไม่ได้กังวลเรื่องนี้ ถ้าหากจิ่วจิ่วไปด้วย รวมพวกเขาทั้งหมดก็มีสี่คน พอตกดึก เธอค่อยเรียกจิ่วจิ่วให้ไปนอนเป็นเพื่อนตนก็ไม่มีปัญหาแล้ว
หลังอาหาร จิ่วจิ่วก็ไม่มีเวลาพอที่จะพูดคุยกับเซี่ยชีหรั่น ทำได้แค่เพียงส่งสายตาให้เธอว่าให้วางใจ เธอจะคอยป้องกันคุณชายใหญ่ไม่ให้โดนเกาะแกะเอง
เพื่อการเดินทางของฝู้เฟิงหยี พ่อบ้านนอกจากจะเตรียมรถแล้ว ยังสั่งให้คนไปเตรียมน้ำและอาหารไว้ด้วย แถมยังให้คนไปเตรียมเสื้อผ้าที่ไว้สำหรับเปลี่ยนอีก
ส้งหลิงหลิงใช้โอกาสที่เธอเดินกลับเข้าห้องไปเก็บกระเป๋าส่งข้อความหาหวีซานซาน บอกเธอว่าวันนี้พวกเขาจะเดินทางไปไหว้พระต้องใช้เวลากี่วัน เธอคิดว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะที่สุดจะลงมือ
เย่เชินหลินไม่อยู่ ก็ไม่มีใครปกป้องเซี่ยชีหรั่น ตัวเธอเองก็ไม่อยู่ ก็ไม่สามารถสงสัยได้ว่าตัวเธอเป็นคนทำ ส้งหลิงหลิงที่จริงแล้วกะจะใช้ฟางลี่น่า แต่ว่าพอมาคิดดู ถ้าเกิดล้มเหลว มีโอกาสสูงที่หล่อนจะแฉว่าตัวเธออยู่เบื้องหลัง เพราะงั้นเธอจึงตัดสินใจแบบนี้
“เมื่อวานที่บ้านนี้เพิ่งจ้างคนใช้ไม่กี่คนเข้ามาใหม่ พรุ่งนี้ฉันจะสั่งให้พ่อบ้านใช้ให้คนใช้สองคนออกไป เธอก็หาวิธีเอาเองแล้วกัน จะเอาเงินยัดหรือว่าจะขู่มัน ก็แล้วแต่เธอ แต่จำไว้อย่าง อย่าให้เรื่องฉันโดนเปิดเผยเด็ดขาด ถ้างานรอบนี้ล้มเหลว เราก็ยังมีโอกาสรอบต่อไป”
ไม่นานหวีซานซานก็ส่งข้อความตอบกลับมา：“เข้าใจแล้ว เธอวางใจได้ รอบนี้ฉันจะเอาชีวิตมันมาให้ได้”
ก่อนจะเดินทางออกจากบ้าน เย่เชินหลินไม่มองแม้แต่หน้าของเซี่ยชีหรั่น แต่เมื่อทุกคนเตรียมตัวพร้อม และกำลังจะขึ้นรถนั้น เย่เชินหลินก็เรียกพ่อบ้านมา แล้วพูดกับเขา “ฉันไม่อยู่บ้านไม่กี่วัน ห้ามให้คนในนี้ออกไปข้างนอกแม้แต่คนเดียว คนด้านนอกก็ห้ามให้เข้ามาแม้แต่คนเดียวเหมือนกัน โม่เสี่ยวหนงไม่กี่วันนี้ก็ให้อยู่ที่นี่ไปก่อน ไม่ต้องไปเรียน เวรยามตอนกลางคืน ก็ให้เพิ่มอีกหกคน”
“รับทราบครับ คุณเย่”
ตอนที่พ่อบ้านตอบรับคำเจ้านายของเขา ในใจพลางขบคิด ส้งหลิงหลิงสั่งเขา ให้เรียกคนใช้ที่เมื่อวานเพิ่งรับเข้ามาทำงานออกไปซื้อของ เพื่อที่เธอจะได้ให้คนของเธอเข้ามา
ตอนนี้เจ้านายเขาออกคำสั่งแบบนี้ ก็วุ่นวายกว่าเก่า
ไม่รู้ว่าส้งหลิงหลิงเตรียมแผนสองไว้หรือเปล่า แต่ขอให้มีเถอะ
ตอนที่เขากำลังคิด ทันใดนั้นเย่เชินหลินก็พูดขึ้น “พ่อบ้าน!”
เสียงเรียกพ่อบ้านนี้ทำให้เขาตกใจ เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองเย่เชินหลินด้วยความเคารพ และถามเจ้านายของตน “คุณเย่ มีอะไรให้รับใช้อีกมั้ยครับ?”
“ฉันใช้ให้คนไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดภายในบ้านมาหมดแล้ว กล้องทุกตัวมีสภาพดีหมด เมื่อฉันกลับมา ฉันจะมาเช็คอีกที ถ้ามีกล้องตัวไหนพังหรือเป็นอะไรไป นายก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป”
คำพูดของเขาทำให้ส้งหลิงหลิงเริ่มกังวล ถ้าจะทำอะไร ไม่ให้คนอื่นเห็น จำเป็นจะต้องพังกล้องวงจรปิดทิ้ง หรือว่าเย่เชินหลินคิดไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว?
“รับทราบครับ คุณเย่!” พ่อบ้านเหงื่อเริ่มตกเล็กน้อย