ตอนที่ 260 สาวใช้ตัวแสบ 164

จิ่วจิ่วรู้ว่าในใจเขาคิดถึงแต่เซี่ยชีหรั่น ดังนั้นเขาจึงไม่พูดอะไร เธอจึงถือวิสาสะยืนอยู่ตรงนั้นพูดถึงเรื่องของเซี่ยชีหรั่น

“คุณรู้มั้ย วันแรกที่พวกฉันมาสัมภาษณ์งาน พ่อบ้านให้พวกฉันไปทำกับข้าว ไม่มีใครอยากไปทำ จากนั้นฟางลี่น่าก็ใช้ให้หลิวเสี่ยวเจียวไปทำ แถมยังบอกว่าหลิวเสี่ยวเจียวดูกระจอก ตอนนั้นเซี่ยชีหรั่นของเราไม่ยอมจึงออกมาพูด แนะนำให้เธอไปทำเอง เธอต้องเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญขนาดไหนถึงจะกล้าพูดแบบนี้ แล้วก็คืนนั้น ที่คุณบอกว่าเซี่ยชีหรั่นล่อลวงคุณใช่มั้ย? ที่พวกคุณเจอกันครั้งแรก ตอนที่ชีหรั่นออกมากระโปรงเธอเปียกไปหมด คืนนั้นฉันก็เกลี้ยกล่อมเธอ บอกว่าฉันก็เคารพรักคุณเย่มากๆ แต่ระดับอย่างพวกเราอย่าได้คิดเลย อย่างคุณคงไม่ให้คนอย่างพวกเราในสายตาหรอก พวกเรามองดูอยู่ไกลๆก็พอแล้ว”

เย่เชินหลินนั่งหลังพิงหัวเตียง เขาหลับตา ดูเหมือนว่าเขาจะหลับไปแล้ว จิ่วจิ่วก็ไม่แน่ใจว่าเขาฟังอยู่มั้ย

แต่ว่าพอพูดถึงตรงนี้ จู่ๆก็ได้ยินเสียงเย่เชินหลินถามขึ้น: “เธอว่ายังไงบ้าง?”

จิ่วจิ่วในใจเต็มไปด้วยความสุข แบบนี้แสดงว่าเขาแคร์เธอหน่ะสิ?

“เธอบอกว่าเธอรู้ตัวเองดี”

เขาก็พอจะเดาได้ เพราะในแพลนของผู้หญิงคนนั้น ไม่เคยมีเขาอยู่ในนั้น ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงได้โง่อย่างนี้ ไม่คิดหาทางลัดทางอื่น มาล่อลวงเขาตรงๆ ขึ้นเตียงเขา แบบนี้ก็ได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วไม่ใช่เหรอ?

ต้องวิ่งไปวิ่งมา ฟังแผนที่ไห่ลี่หมินบอก

แต่ว่าจากที่ดูมาในระยะนี้ ความคิดของเย่เชินหลินที่มีต่อเซี่ยชีหรั่นเริ่มเปลี่ยนไป แต่ก่อนเขาคิดว่าเธอถูกบงการโดยผู้ว่าหวี แต่ตอนนี้ดูแล้วเหมือนว่าจะไม่ใช่

ไห่ลี่หมินเป็นคนให้เธอเข้ามา อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ว่าคนอย่างเซี่ยชีหรั่นไม่ใช่คนที่จะทำร้ายใครเพื่อที่จะแก้แค้นให้โม่เสี่ยวจุน

ในตอนแรก เป็นเขาที่เข้าใจผิดเธอ

แต่ว่าเข้าใจผิดก็คือเข้าใจผิด เขาก็ไม่คิดจะขอโทษอะไรเธอ เขาไม่ไร้ประโยชน์เหมือนหลินต้าฮุย ไม่มีทางที่จะยอมไปขอโทษผู้หญิงหรอก

ยิ่งเป็นผู้หญิงคนนั้นที่ในหัวใจไม่ได้มีพื้นที่ให้เขามากหนัก แถมยังไม่ได้รักเขา มันยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแสดงด้านที่อ่อนแอต่อหน้าเธอ

“เธอกลับไปเถอะ แล้วก็ให้ส้งหลิงหลิงเข้ามาแล้วก็ไม่ต้องมารบกวนเราอีก!” จู่ๆเย่เชินหลินก็ออกคำสั่งกับจิ่วจิ่ว เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองทำอะไรผิด

พอคิดๆดูแล้ว น่าจะเป็นเพราะประโยคสุดท้ายนั้น เธออดไม่ได้ที่จะกัดลิ้นของตน

ความคิดเห็น