ตอนที่ 275 สาวใช้ของคุณเย่ 179

ตอนที่ 275 สาวใช้ของคุณเย่ 179

"ตอนนี้รู้ว่าเธอคือคุณยายไห่แล้ว เมื่อกี้เรียกเธออย่างสนิทสนมมากกว่ายายแท้ๆของตัวเองอีก？"

ใบหน้าของเย่เชินหลินยังคงเป็นสีดำ และคำพูดดูแข็งทื่อมากๆ

“ อืม ฉันผิดไปแล้ว คุณเย่ไม่ต้องโกรธ”ขมวดคิ้วไม่อยากอธิบายอีกต่อไป

ถึงอธิบายอย่างไรก็ตามคำอธิบายนั้นก็ผิดอยู่ดี และเธอจึงยอมรับผิดสะเลย

สภาพที่ดูหน่าอายแบบนี้ ปล่อยคุณเย่เห็นแล้ว ทั้งรักและเกลียดชังจริงๆ อดไม่ได้ที่จะมองเธอ

เสียงแตก ราวกับว่าพวกเขาทั้งสองเกิดเปลวไฟเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน

หัวใจของเซี่ยชีหรั่นนั้นไม่สามารถต้านทานได้

เขาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่น่าสงสารของเธอ จึงกัดฟันพูดออกมา

"ถ้าคุณรู้ผิด คุณต้องยอมรับการลงโทษ !"

พูดจบ จากนั้นไม่พูดอะไรสักคำ และจับเอวเธอยกเธอขึ้นที่ไหล่

และเดินตรงไปที่รถที่เขาจอดอยู่ไม่ไกล

พระเจ้าเขาไม่ต้องการลงโทษเธอในรถตอนนี้เป็นเวลาเช้าแล้ว

“ คุณเย่ คุณวางฉันลงก่อนได้ไหม?” เซี่ยชีหรั่นกระซิบร้องขอ

มีคนออกกำลังกายตอนเช้าที่เดินผ่านเป็นครั้งคราวเธอไม่ต้องการถูกมอง

ราวกับว่าเธอเป็นหมีแพนด้า

เขาไม่สนใจเธอ เขายังคงเดินไปที่ รถบูกัตติ เวย์รอนสีน้ำเงินเข้มที่อยู่ไม่ไกล

ไห่ลี่หมิน ยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องของเขา มองดูฉากที่เขาพาเธอไปอย่างจริงจัง

ราวกับว่ามีบางสิ่งที่ดึงหัวใจของเขา กำปั้นของเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

วันนี้เขาสามารถพาเธอออกไปได้ และวันหนึ่งเขาจะพาเธอกลับมา และซ่อนไว้อยู่เคียงข้างเขา

ไม่ปล่อยให้ใครข่มขู่เธอ แน่นอนเขาจะทำมัน แม้ว่ามันจะใช้เวลาทั้งชีวิตของเขา เขาก็จะทำมัน!

เย่เชินหลินเปิดประตูรถ และวางเเซี่ยชีหรั่นเข้าไปข้างในแล้วเขาก็ขึ้นรถ และปิดประตู

เขามองตรงไปที่ใบหน้าของเธอและปากเล็ก ๆ ของเธอราวกับว่า เขาไม่ได้เห็นมันมาเป็นเวลานาน

ชีหรั่นรู้สึกประหม่ายิ่งขึ้น เมื่อเขาดูกลัวว่าเขาจะกลายเป็นสัตว์ร้ายในวินาทีต่อมา เขาโผเข้าหาเธอ

"เย่ ... " ชีหรั่นมองกลับมาที่เขา และพูดเพียงเย่คำเดียว จากนั้นก็กลืนอย่างประหม่า

เธอต้องจูบเขาตามที่เขาต้องการ แต่ในสถานที่ดังกล่าวมักจะมีคนสัญจรผ่านไปมา

และยังคงอยู่ข้างล่างบ้านไห่ เธอรู้สึกรับไม่ได้จริงๆ

เธอหายใจเข้าลึก ๆ สะสมความกล้าหาญ และกำลังจะเอ่ยปากขอเขาอีกครั้ง

เธอดูวิตกกังวล และมองไปที่เย่เชินหลินที่ดูเย้ายวน เขาจูบเธอแน่นอีกครั้ง

และเมื่อเธอหันหน้าไปเขาก็กดปากเล็ก ๆ ที่เธอเพิ่งพูด ไปสองสามครั้ง

เซี่ยชีหรั่นรีบผลักเขา และหันหน้าหลบเขา และขอร้องเขาด้วยเสียงเบา ๆ : "อย่า

อย่าทำที่นี่ได้ไหม？