ตอนที่ 391 สาวใช้ตัวแสบ295

ตอนที่ 391 สาวใช้ตัวแสบ295

เย่เชินหลินจับมือของเธอแล้วดึงไปรอบ ๆ เซี่ยชีหรั่นกรีดร้อง และล้มลงในแขนของเขา

เขามองลงไปที่เธอ และขมวดคิ้วแล้วถามเธอว่า "ถ้าคุณถูกข่มขืนโดยเก่อต้าลี่ในเวลานั้น

คุณจะให้อภัยเธอได้อย่างง่ายดายเหรอ?"

"แต่ฉันก็ไม่ได้ถูกข่มขืนนี่ แล้วมันเป็นเพียงการขู่ แน่นอนฉันขอบคุณคุณที่ช่วยฉันด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณตกลงมาจากท้องฟ้าเหมือนเทพเจ้า ฉันคงไม่รอดแล้ว

แต่ฉันก็ยังอยากขอให้คุณปล่อยเธอไป เธออายุมากแล้ว เธอคงไม่มีโอกาสทำร้ายฉันได้อีก

คุณจะปกป้องฉันไม่ใช่เหรอ? ถ้าอย่างงั้นก็ปล่อยเธอไปเถอะ โอเคไหม? "

เซี่ยชีหรั่นเหมือนกับว่ากำลังออดอ้อน

และเธอไม่รู้ว่าการทำตัวออดอ้อนต่อหน้าเขาจะมีประโยชน์ไหม

แต่จากการสังเกตของเธอดูเหมือนว่าตระกูลเย่จะชอบแบบนี้

การแสดงออกของเขาอ่อนลงเล็กน้อยแม้ว่าเขาจะยังคงแสร้งทำเป็นจริงจัง

เขาชอบที่จะเห็นเธอออดอ้อนเขา ไม่ต้องพูดถึงการขอให้เขาปล่อยไป๋จงเจี๋ยเรื่องเล็กน้อย

การกระทำแบบนี้ของเธอจะทำให้เขายอมทำสิ่งต่าง ๆ มากมาย โดยที่เขาจะไม่ขมวดคิ้ว

มือที่ใหญ่ของเขาที่วางเอวของเธออย่างแน่น และมีความชั่วร้ายเย้ยหยันอยู่ในปากของเขา:

"คุณจะขอร้องใครบางคน โดยการแค่เปิดปากของคุณ?

"ฉัน……"

แล้วคุณยังต้องการอะไร?

เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างนั้นในใจของเขา แต่เขาเข้าใจในสิ่งที่เขาหมายถึง

เขาตั้งตารอคอยที่จะเข้าใกล้เธอ

"หืม?" เขาถาม และใบหน้าของเซี่ยชีหรั่นก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

ในขณะเดียวกันเมื่อเห็นว่าการขมวดคิ้วของเขานั้นค่อยๆจางหายไป เธอก็ตระหนักรู้ว่า

เธอปรารถนาที่จะเห็นเขามีความสุขมากแค่ไหน

หากว่าการริเริ่มของเธอ สามารถทำให้เขายิ้มได้

แล้วทำไมเธอจะไม่สามารถลองเป็นคนเริ่มดูสักหน่อย? ยังไงแล้วเขาก็อุตส่าห์รีบกลับมาจากที่ไกลๆ

และยังมีเรื่องเก่อต้าลี่ และตอนนี้พวกเขาก็ดีกันแล้ว เธอเคยคิด

ถึงแม้ว่าถ้าเขาจะไม่ดีกับเธอในอนาคต เธอก็ควรจำไว้เสมอเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอ

เซี่ยชีหรั่นมองตาของเขา และเริ่มที่จะเหยียดแขนไปรอบคอของเขา และจูบเขาเบา ๆ

บนแก้มของเขา หน้าก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก

ความอ่อนโยนของเธอทำให้หัวใจของ เย่เชินหลินตึงตัวอีกครั้ง เขายกคิ้วขึ้นแล้วถามเธอว่า

"แค่แบบนี้เหรอ"

"ฉัน ... " เซี่ยชีหรั่นพูดว่าฉัน และเขาก็จูบริมฝีปากของเธอ ...

แม้ว่าเธอจะขอเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เขาก็ไม่เคยคิดว่าจะปล่อยไป๋จงเจี๋ยไป

ดังนั้นมันจึงเทียบเท่ากับการทำให้หลักการของเขาสั่นคลอน แล้วการจูบจะไม่พอสำหรับเขา

......

อีกสองวันต่อมาส้งหลิงหลิงได้รับโทรศัพท์จากมณฑลตงเจียงศูนย์จำแนกพันธุกรรมผู้อำนวยการสง

ผู้อำนวยการสงเป็นผู้นำอันดับต้น ๆ ของศูนย์ เขาได้ประโยชน์ของการใช้ตำแหน่งนี้ไม่รู้เท่าไหร่

มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้

การสมรู้ร่วมคิดระหว่างส้งหลิงหลิงและผู้อำนวยการสง ไม่ใช่เป็นเรื่องวันสองวัน

ตั้งแต่ส้งหลิงหลิงรู้ถึงความคิดของเย่เชินหลิน เธอได้ยินเย่เชินหลินคุยโทรศัพท์กับหลินต้าฮุย

ให้เขาไปที่ศูนย์ประเมินเพื่อไปเอาผลลัพธ์

เธอจึงเกิดความอยากรู้อยากเห็น และเมื่อผู้อำนวยการสง มาเยี่ยมพ่อที่บ้านของเธอ

เธอก็ถามเขาอย่างลับๆ ว่าทำไมเย่เชินหลินต้องไปชันสูตร

ผู้อำนวยการสงเก่งในเรื่องสืบ

แม้ว่าภารกิจการหมั้นของตระกูลส้งและตระกูลเย่จะล้มเหลวในครั้งที่แล้ว

แต่เขาก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้นทุกครั้งที่เย่เชินหลินไปชันสูตร

เขาจะรายงานต่อส้งลิงหลิง

ส้งหลิงหลิงสัญญาว่า ตราบใดที่เขาทำเช่นนั้น เธอจะให้ประโยชน์แก่เขาตามที่เขาต้องการ

รวมถึงขอให้พ่อของเธอหาวิธีจัดลูกชายให้เข้าออฟฟิศ

โดยปกติแล้วเธอจัดการ และจะปล่อยให้พ่อของเธอเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย คนนอกดูไม่ออก

ในเวลานั้นเธอไม่ได้ใช้หมากรุกนี้ แต่พ่อของเธอสอนเธอมาตั้งแต่เด็ก ๆ

ยิ่งหมากในมือมีมากเท่าไรก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่หมากรุกจะลง

ความเป็นจริงแล้วพ่อของเธอนั้นพูดถูก ครั้งที่เย่เชินหลินพาเหยนชิงเหยียน ไปชันสูตร

เธอมอบของขวัญที่ผู้อำนวยการสงต้องการมากที่สุดให้หัวหน้าสง

จึงทำให้เขาทั้งสองเป็นสนิทกันเหมือนพี่น้อง

ส้งหลิงหลิงคิดว่าเย่เชินหลินไม่ได้คิดถึงเรื่องที่จะตามหาน้องชายแล้ว

หลังจากได้รับการติดต่อจากหัวหน้าสง เธอจึงรู้สึกแปลกใจจริงๆ"คุณเย่ มาที่นี่เพื่อชันสูตรอีกครั้ง"

"คุณยังติดตาม เหยนชิงเหยียนอยู่หรือเปล่า?" ส้งหลิงหลิงถาม

"ไม่ใช่ แปลกมาก คราวนี้คือโม่เสี่ยวจุน"

"โม่เสี่ยวจุนเหรอ? ครั้งที่แล้วชันสูตรศพไปแล้วไม่ใช่เหรอ พวกเขาไม่ใช่พี่น้องกันเหรอ

ทำไมต้องทำอีก?"

"คุณส้ง คราวนี้ไม่ใช่ศพ มันคือโม่เสี่ยวจุนตัวเป็นๆ"

"อะไรนะ ?" ส้งหลิงหลิงขมวดคิ้ว และเปล่งเสียงของเธอด้วยความตื่นเต้นเสียงสูงขึ้นหลายเท่า

ถามเขาด้วยความไม่เชื่อสักเท่าไหร่: "เขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

"ฉันไม่รู้ คราวนี้เขามากับผู้ชายที่ชื่อโม่เสี่ยวจุนจริง ๆ

คนด้านล่างพูดว่าคนสองคนนี้มาเจาะเลือดด้วยตัวเอง ไม่ผิดพลาดแน่นอน"