ตอนที่ 393 สาวใช้ตัวแสบ297

ตอนที่ 393 สาวใช้ตัวแสบ297

เธออยู่ข้างเขาเพียงเพื่อรักษาสัญญา? โม่เสี่ยวจุนคือคนที่ยั่วอารมณ์เขา เขาต่อย

โม่เสี่ยวจุนไปหนึ่งหมัด และเธอก็ปวดใจและมาขู่เขา นานมานี้ไม่ว่าเขาจะปฏิบัติต่อเธออย่างไร

และแม้แต่ส้งหลิงหลิง และฟางลี่น่าทำให้เธอลำบากใจ เธอก็ไม่เคยบอกว่าเธอจะจากไปสักครั้ง

ตอนนี้เธอบอกว่าเธออยากจากไป เป็นเพราะโม่เสี่ยวจุนยังมีชีวิตอยู่เหรอ?

หัวใจของเขาทนไม่ได้กับความเจ็บปวด เอื้อมมือไปหาคางของเธอ และบีบคางของเธอ

พูดอย่างเย็นชาว่า "อยากจะไป? เว้นแต่คุณทั้งสองอยากตาย!"

โม่เสี่ยวจุนยังคงต้องการที่จะก้าวไปข้างหน้า ดวงตาที่เศร้าของเซี่ยชีหรั่นมองเขา

ราวกับว่าจะขอร้องเขา ไม่ต้องการให้เขาขยับ

ผลการตรวจของพวกเขาไม่ใช่พี่น้องกัน เซี่ยชีหรั่นกลัวว่าเย่เชินหลินจะทำให้โม่เสี่ยวจุนลำบาก

ดังนั้นเธอรู้ว่าพูดแบบนี้จะทำให้เย่เชินหลินรู้สึกไม่สบายใจ เธอยังต้องบอกว่า

เธอไม่สามารถทนดูพี่น้องบาดเจ็บได้

เย่เชินหลินไม่ได้พูดอะไรอีก ดึงเซี่ยชีหรั่นแล้วเดินไปที่ลิฟต์ หลินต้าฮุยรีบเดินตามพวกเขาไปติดๆ

โม่เสี่ยวจุนที่อยู่ด้านหลัง หมอบคลานอย่างเจ็บปวด และกระแทกลงที่พื้น

เขาสาบานกับท้องฟ้าว่าตราบใดที่เขายังมีลมหายใจ

เขาจะไม่ยอมให้เซี่ยชีหรั่นเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขา

เขาจะหาวิธีที่จะปล่อยให้เธอออกมาอย่างแน่นอน

ระหว่างทางกลับ มีความเงียบในรถที่ถูกอดกลั้น

เย่เชินหลินแค่นึกถึงผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขา ที่พูดว่าต้องการจะจากเขาไปเพราะโม่เสี่ยวจุน

หัวใจของเขาก็เจ็บปวด และหงุดหงิด

เธอเริ่มเก่งขึ้นเรื่อยๆ กล้าข่มขู่เขา เย่เชินหลินโตมาขนาดนี้ไม่เคยถูกคุกคามจากใคร แต่

แล้วเขาพบว่าการคุกคามของเธอประสบความสำเร็จ เขากลัวที่เธอจะจากไปมากขนาดนั้นเลยเหรอ?

เธอมีเสน่ห์มากขนาดไหนกัน ที่สามารถทำให้เขาไม่สนใจถึงเรื่องศักดิ์ศรีได้?

กลับมาถึงที่วิลล่า จิ่วจิ่วเห็นรถกลับมาจากที่ไกล และจึงรีบต้อนรับ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยช่วยเซี่ยชีหรั่นเปิดประตูรถ เมื่อเธอลงมา

จิ่วจิ่วก็ไม่สามารถรอที่จะถามเรื่องผลลัพธ์จากเซี่ยชีหรั่นได้

"ชีหรั่น เป็นอย่างไรบ้าง คุณเย่และเขาเป็นพี่น้องกันหรือไม่?" เธอใจร้อนเกินไป

เธอจึงไม่เห็นแม้แต่สีหน้าเยือกเย็นของเย่เชินหลิน

เซี่ยชีหรั่นส่ายหัวอย่างหมดแรง และพูดเบา ๆ ว่า "ฉันคิดว่ามันเป็นอย่างนั้น แต่ผลของ DNA

ออกมาว่าไม่ใช่"

ในเวลานี้เธอยังยืนยันว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน และเย่เชินหลินขมวดคิ้วอย่างรุนแรง

"ชีหรั่นคุณหมายถึงอะไร ? ถ้าคุณคิดว่าใช่ มันก็ควรจะใช่ ครั้งที่แล้วทำผิดพลาด

เพราะเป็นคนอื่นที่เสียชีวิต แต่คราวนี้เขาตัวเป็นๆไปที่นั่นไปที่นั่น ... "

"ไม่ต้องพูดแล้วจิ่วจิ่ว แม้ว่ามันจะเป็นจริง ตราบใดที่คู่กรณีไม่เชื่อ มันก็เป็นของปลอม

พูดเยอะยังไงก็ไม่มีประโยชน์ พวกเราเข้าไปข้างในเถอะ" เซี่ยชีหรั่นพูดเบา ๆ

และเดินไปที่บ้านหลังใหญ่

จิ่วจิ่วถอนหายใจในใจ และไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินตามเซี่ยชีหรั่น

เมื่อพวกเขากลับมา ก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน

เย่เชินหลินเพิ่งกลับเข้าห้องก็ได้ยินว่าแม่บ้านมาเชิญไปทานอาหารกลางวัน

"รู้แล้ว" เย่เชินหลินตอบอย่างเฉยเมย

เขานั่งที่โต๊ะรับประทานอาหารเป็นเวลานานแล้ว และเซี่ยชีหรั่นก็ยังไม่มา เขามองไปที่แม่บ้านแม่บ้าน

รีบไปข้างหน้าแล้วรายงาน: "คุณเย่บอกว่า เซี่ยชีหรั่นบอกว่าวันนี้เขาไม่หิว และเขาไม่อยากกินข้าว"

เซี่ยชีหรั่น!

เย่เชินหลินยืนขึ้นแล้ว เดินออกจากห้องอาหาร

"คุณกินสักหน่อยเถอะ ชีหรั่น เมื่อวานนี้โม่เสี่ยวจุน ยังบอกอีกว่าคุณผอมกว่าเมื่อก่อน คุณเป็นแบบนี้

เขาจะต้องเป็นทุกข์ถ้าเขารู้" จิ่วจิ่วพูดโน้มน้าวข้างๆเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นไม่ต้องการที่จะกิน แต่เธอไม่ต้องการเห็นเย่เชินหลินมากกว่า

ได้ผล DNAในวันนี้ เธอรู้สึกไม่พอใจ เห็นชัดๆว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน ทำไมผลลัพธ์เป็นเช่นนี้

และเขาไม่ได้ติดตามมัน เขาปล่อยให้เย่จื่อห้านตัวปลอมมีชัยไปตลอดชีวิต

แต่จะปล่อยให้ตัวจริงอยู่ข้างนอกหลงทางตลอดชีวิตจริง ๆเหรอ ?

"ฉันไม่เป็นอะไรจิ่วจิ่ว แต่วันนี้ฉันไม่มีความอยากอาหาร ดึกหน่อย ถ้าฉันหิว ฉันจะบอกคุณอีกครั้ง

โอเคไหม？"

เสียงเซี่ยชีหรั่นลดลง และประตูก็เปิดออกอย่างแรงเมื่อ

เมื่อเย่เชินหลินเข้ามา ก็ดูเหมือนว่าลมแรงก็มาพร้อมกับเขาเช่นกัน

จิ่วจิ่ว มองสีหน้าและแววตาของเย่เชินหลิน

เมื่อเห็นแวบแรกก็รู้เลยว่าจะพาความเดือดร้อนมาให้เซี่ยชีหรั่น

เขาทักทายเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และอธิบายว่า: "คุณเย่ ฉันกำลังพูดกับเซี่ยชีหรั่น

บอกให้เธอไปกินข้าว ไปเถอะ ชีหรั่น "

เซี่ยชีหรั่นแค่ยิ้มที่จิ่วจิ่ว และพูดเบา ๆ : "คุณออกไปก่อนคุณเย่อาจต้องการพูดคุยกับฉันเพียงลำพัง"

"ฉัน ... " จิ่วจิ่วจะสามารถวางใจได้อย่างไร ลักษณะของเย่เชินหลิน ดูเหมือนว่าไม่ได้อยากจะพูดคุย

เหมือนกับว่าต้องการจะกินมนุษย์สะมากกว่า

"ออกไป!" เย่เชินหลินตะโกนต่อจิ่วจิ่วอย่างเย็นชา และที่น่าเกรงขาม

จิ่วจิ่ว ยังคงต้องการเกลี้ยกล่อมเขาอีกครั้ง เซี่ยชีหรั่นพยักหัวไปหาเธอ แสดงว่าเธอไม่เป็นไร

และให้เธอไปได้

ในความเป็นจริงหาก เย่เชินหลินต้องทำให้เธอลำบากใจ ไม่ว่าจิ่วจิ่วจะอยู่หรือไม่ก็ตาม

ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน