ตอนที่ 397 สาวใช้ตัวแสบ301

ตอนที่ 397 สาวใช้ตัวแสบ301

“ เย่เชินหลิน คุณต้องมีข้อตกลงกับ เซี่ยชีหรั่นไหม? ถ้าเธอไม่ต้องการเป็นผู้หญิงของคุณอีกต่อไป

ต้องมีเงื่อนไขอะไรคุณถึงจะปล่อยเธอไป” โม่เสี่ยวจุนไม่อ้อมค้อม และพูดสิ่งนี้โดยตรง

“ ไม่ว่าเงื่อนไขจะเป็นอย่างไรฉันก็จะไม่ยอมปล่อย!

แม้ว่าเขาจะเป็นน้องชายของเขา เขาจะไม่ยอมปล่อย

เซี่ยชีหรั่นเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวของเขาที่ทำให้หัวใจเต้นแรง และทำให้ปวดใจได้

แม้ว่าเธอจะไม่ได้ให้เขาเป็นที่หนึ่งในใจเธอ เขาก็จะไม่ปล่อยให้เธอจากไป

โม่เสี่ยวจุนไม่กลัวท่าทีและอารมณ์ของเขา เขามองกลับไปที่เย่เชินหลินอย่างเฉยเมย และพูดเบา ๆ

ว่า: "ถ้าคุณมีข้อตกลงกับเธอ ก็เหมือนเธอถูกกักตัวไว้ตลอดชีวิต มันไม่ยุติธรรมต่อเธอ

เธอยอมเป็นผู้หญิงของคุณเพียงเพื่อล้างแค้นให้ฉัน ตอนนี้ที่ฉันยังมีชีวิต

เรื่องของฉันฉันต้องเป็นคนมารับผิดชอบ"

เย่เชินหลินมองไปที่เขาอย่างเฉยเมยอีกครั้ง

จากนั้นก็โทรหาพนักงานรักษาความปลอดภัยนอกสำนักงาน: "ส่งแขก!"

"คุณหมายถึงอะไร เย่เชินหลิน? ถ้าคุณชอบเธอจริงๆ ทำไมคุณไม่สามารถตามเธออย่างมีศักดิ์ศรี

พยายามทำทุกอย่างเพื่อจะทำให้หัวใจเธอ? คุณต้องการใช้วิธีที่ผิดนี้เก็บเธอไว้

คุณคิดว่าผู้ชายที่แท้จริงควรทำแบบนี้เหรอ?"

การมาในครั้งนี้ของโม่เสี่ยวจุนนั้นล้มเหลว ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นไม่หยุด

เย่เชินหลินดมิน เขาก้มเปิดคอมพิวเตอร์มองที่หน้าจอ และไม่มองโม่เสี่ยวจุน อีกเลย

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้านนอกประตูได้ยินคำสั่งของเย่เชินหลิน

ก็เปิดประตูอย่างรวดเร็วแล้วก้มตัวและพูดกับโม่เสี่ยวจุน "สุภาพบุรุษเชิญ!"

"สักวันหนึ่งฉันจะรู้เงื่อนไขของพวกคุณ เย่เชินหลินฉันจะไม่ปล่อยให้เธออยู่กับคุณ เพื่อถูกรังแก

คุณรอเลย!" โม่เสี่ยวจุนพูดเสร็จแล้ว ออกไปโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ

เย่เชินหลินจ้องที่เงาหลังของโม่เสี่ยวจุน แล้วเขาก็กลับมาไตร่ตรองอีกครั้ง

สไตล์ของเขาคล้ายกับเย่เชินหลิน และดูเหมือนว่าจะคล้ายมากกว่าเหยนชิงเหยียน

ผมสองเส้นของโม่เสี่ยวจุน ยังคงอยู่บนโต๊ะ เย่เชินหลินกดปุ่มทางลัดของโทรศัพท์

และสั่งให้หลินต้าฮุยขึ้นมาทันที

หลินต้าฮุยมาที่สำนักงานของเย่เชินหลินอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้เขายังได้พบกับโม่เสี่ยวจุน

ระหว่างทางแล้วพยักหน้า เขายังสงสัยว่าเขามาที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทได้อย่างไร

หลินต้าฮุย เคาะประตูห้องทำงานของเย่เชินหลิน เข้ามาหลังได้รับอนุญาตจากเขา

และเห็นว่าเย่เชินหลินกำลังตรวจดูผมหลายเส้นในมือของเขา

"คุณเย่ คุณต้องการให้ฉันทำอะไร?" หลินต้าฮุย เดินไปที่โต๊ะทำงานของเย่เชินหลิน

และพูดด้วยความเคารพ

เย่เชินหลินดึงผมสองเส้นออกมามอบให้หลินต้าฮุยดูแล้วถามเขาเบา ๆ ว่า "คุณลองดู

ผมสองเส้นนี้ดูคล้ายกันไหม?"

ผมดูคล้ายกันไหม ... แปลกเป็นบ้า ทำไมคุณเย่ถูกเซี่ยชีหรั่นกระตุ้นจนเป็นบ้าไปแล้ว？?

ไม่ใช่สิ มันควรเป็นตระกูลเซี่ยที่ถูกทรมาน และกลายเป็นบ้าถึงจะถูก

เขาไม่เคยเห็นเจ้านายของเขาไม่มีเหตุผลมากขนาดนี้ เมื่อเขาพบเซี่ยชีหรั่น เขาก็จะผิดปกติ

"ให้คุณดูผม คุณคิดอะไร?" เย่เชินหลินขมวดคิ้ว

หลินต้าฮุย เพิ่งพบกับโม่เสี่ยวจุน นี่คือผมของเขาและโม่เสี่ยวจุนใช่ไหม ผลลัพธ์ DNA

ออกมาแล้วไม่ใช่เหรอ? คุณเย่สงสัยความถูกต้องของผลลัพธ์หรือไม่？

เขานั่งลงและหยิบผมสองเส้นอย่างจริงจัง

ในความเป็นจริงบางครั้งผมของผู้ชายไม่สามารถเห็นความแตกต่างมากนัก

“ คุณเย่ ต้องการได้ยินฉันพูดว่าเหมือน หรือไม่เหมือน?” หลินต้าฮุยใช้เวลานาน กว่าจะถามออกมา

ตอนนี้เขาฉลาดแล้ว ต้องทำตามความต้องการของเจ้านาย

คิ้วของเย่เชินหลินขยับ และดุอย่างนุ่มนวล: "ไม่จริงจังเลย สายตาแบบนี้ของคุณจะไปเห็นอะไร"

แม้เขาเองยังมองไม่เห็นอะไรเลย จากสีและเนื้อสัมผัส มันคล้ายกันมาก

น่าเสียดายที่ดวงตาของพวกเขาไม่ใช่ผู้ตรวจสอบความถูกต้องของ DNA

สิ่งเหล่านี้จะต้องส่งมอบให้กับผู้ชันสูตรมืออาชีพ

"เก็บผมสองเส้นนี้ไว้ให้ดี แล้วส่งไปที่ตลาดทะเลเพื่อนโดยเร็วที่สุด

ระวังอย่าพูดถึงเรื่องนี้กับใครเข้าใจไหม?"

การแสดงออกของเย่เชินหลินเริ่มจริงจัง หลินต้าฮุยก็ดึงสีหน้าไร้สาระบนใบหน้าของเขาออกไป

และพูดอย่างมั่นใจว่า: "คุณสามารถวางใจได้ คุณเย่ ฉันจะทำสิ่งนี้อย่างเป็นความลับ

และจะได้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือที่สุด "

......

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าเธอใช้เวลาทั้งบ่ายทำอะไร เธอนอนบนเตียงสักพักแม้ว่าเธอจะเหนื่อย

แต่เธอก็ไม่ง่วงเลย

สิ่งที่เย่เชินหลินปฏิบัติกับเธอ และยังคงอยู่ในความคิดของเธอตลอดเวลา

เขาบังคับให้เธอบอกว่าเธอชอบ เขาไม่สนว่าเธอจะเจ็บหรือไม่

เขาลงโทษร่างกายของเธออย่างไร้ความปรานี

เมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาทำกับเธอมานานเธอรู้สึกเหนื่อยและเศร้าอย่างมาก