ตอนที่ 41 ขอบเขต

ตอนที่ 41 ขอบเขต

“ดี เรื่องการแต่งงานโม่เอ๋อ(ชื่อเล่นของเย่เชินหลิน)ได้คิดถึงความรู้สึกของแม่ที่เป็นแม่คนหนึ่ง แม่ก็ดีใจมาก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็เลือกส้งหลิงหลิง ครั้งก่อนได้เจอกับพ่อแม่ของเธอ พวกเขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร พรุ่งนี้พ่อของลูกมา พวกเราถามความเห็นของส้งหลิงหลิงไปตรงๆ ว่าถ้าเธอไม่มีปัญหาอะไร ก็เลือกวันหมั้นได้เลย”

เป็นอีกครั้งที่เอ่ยถึงผู้เป็นบิดาของเขาขึ้นมา เนื่องจากอยู่ต่อหน้ากลุ่มคน เย่เชินหลินก็ไม่อาจให้ผู้เป็นมารดาเสียหน้าได้ ก็เลยไม่แย้งอะไรขึ้นมา

พ่อของเขา นั่นเป็นประธานหอการค้า ในใจของเหล่าสาวใช้อยากรอคอยที่จะพบเจอกับนายท่านท่านนี้กันอย่างมาก

ในใจของเซี่ยชีหรั่นนั้นรู้สึกช็อคกว่าใคร ที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเธออยากจะเจอท่านประธานเย่มาตลอดไม่ใช่หรอ? ในที่สุดก็ความหวังก็ใกล้จะเป็นจริงแล้ว!

เสี่ยวจุน คุณได้ยินแล้วหรือยัง? ท่านประธานเย่ใกล้กลับมาแล้ว ในที่สุดเขาก็กลับมาสักที เธอจะต้องหาโอกาสคุยกับเขาแบบส่วนตัวให้ได้ ฉันจะต้องแก้แค้นให้กับคุณได้แน่!

รอจนคุณได้ตายตาหลับ และตอนที่ฉันได้จากที่นี่ไปแล้วเช่นกัน

เขาอาจเชื่อฟังแบบนี้ได้ แต่ฝู้เฟิ่งหยีก็ยังฉุกคิดเรื่องบางอย่างออกมาว่าเด็กดื้อผู้นี้จะต้องเอ่ยออกมาว่าอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับคนแซ่เซี่ยคนนั้นแน่ แต่พอมองดูแล้วเขาก็ยังคำนึงถึงความถูกต้อง แต่เธอเองก็ยังไม่วางใจขนาดนั้น

ธุระต่างๆก็ได้ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว จ้าวเทียนอั้ยที่กำลังรอให้บางคนผิดหวังพร้อมกับก็คิดไปด้วยว่า รอให้ส้งหลิงหลิงเข้ามาอยู่ที่นี่ พวกเธอจะต้องสร้างสัมพันธ์อันดีกับเธอ

ได้ยินมาว่าผู้หญิงที่มาจากชาติตระกูลที่ร่ำรวย ส่วนใหญ่จะทนยอมให้สามีได้มีผู้หญิงหลายคนได้ง่าย

สองแม่ลูกไม่เอ่ยถึงเรื่องส้งหลิงหลิงขึ้นมาอีก เมื่อมื้ออาหารเย็นเสร็จสิ้นไปอย่างรวดเร็ว เย่เชินหลินออกคำสั่งกับท่านพ่อบ้าน “ท่านพ่อบ้านช่วยโทรไปหาคนในห้องครัวพวกนั้น บอกพวกเขาว่าพรุ่งนี้เช้าให้มาทำงานตรงเวลา”

เซี่ยชีหรั่นได้ยินกับหูตัวเองว่าเขาให้คนเหล่านั้นหยุดงานสามวัน ในตอนนั้นเองเธอก็รับรู้ว่าแม่ของเขามา เขาดูมีความสุขเป็นพิเศษ แต่ก็ยังมีบางช่วงที่ยังคิดว่าภายในใจเขาจะต้องรู้สึกโดดเดี่ยวแน่ๆ

ทำไมเพียงแค่ชั่วพริบตาเขาก็สั่งให้พวกคนครัวมาทำงานอีกล่ะ? หรือว่าเขาไม่อยากให้พ่อของเขาทำอาหารเอง?

คิดมาจนถึงตรงนี้เธอถึงตระหนักออกมาได้ว่าตนกำลังคาดเดาความคิดของเขาอยู่ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่ควรเลย