ตอนที่ 455 สาวใช้ตัวแสบ359

ตอนที่ 455 สาวใช้ตัวแสบ359

“หมายความว่าอย่างไร ส่ายหัวให้ฉันหมายความว่าอย่างไร” ผู้อำนวยการหวังยืนขึ้น

“ความหมายของฉันคือ ถ้าคนเขลาเหล่านั้นว่าฉันเซี่ยชีหรั่นกับผู้จัดการเซียวมีอะไรกัน ฉันพอจะเข้าใจ แต่คุณเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการกระทำของคุณที่ไม่ได้ผ่านการตรวจสอบให้แน่ชัดแล้วมากล่าวหาฉัน แน่นอน คุณอาจจะบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์พูดว่าไม่เห็นด้วย ฉันอยากพูดว่า คนเราขอแค่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ก็เพียงพอ โดยเฉพาะการแข่งขันในครั้งนี้ ใครเป็นคนทำเล่นสกปรกย่อมรู้ตัวดี นอกจากนี้ เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆแน่.......”

เซี่ยชีหรั่นพูดจบ ไม่รอให้ผู้อำนวยการหวังพูด แล้วเดินเชิดออกจากห้องทำงานเขาไป

ออกประตูไป เธอหายใจเข้าลึกๆสองรอบ เธอพูดกับตัวเองว่า ความอยุติธรรมดังกล่าวมีอยู่ทั่วไป มันไม่ง่ายเลย เธอจะต้องหาหลักฐานให้ได้ก่อนที่จะพูดคุย

ในห้อง ผู้อำนวยการหวัง ใช้เวลาตั้งนานก็ยังไม่สามารถหายใจได้ทั่วท้อง

ถึงแม้เรื่องนี้เขามีความลำเอียง แต่สิ่งที่เขาทำนั้นไร้รอยต่อ ในบริษัทมีข่าวลือว่าเซียวแย่มีความสัมพันธ์กับด้านบน ดังนั้นสันนิษฐานว่าเขาเป็นคนจัดการให้เซี่ยชีหรั่น เข้ามาโดยไม่ผ่านการอนุมัติของเขาผู้อำนวยการหวัง

ในการจัดการการแข่งขันครั้งนี้ เขานับว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว หนึ่งคือเพื่อไม่ให้หวูเหม่ยสร้างปัญหาได้อีกต่อไป สองคือสามารถระงับความไม่บริสุทธิ์ใจของเซี่ยชีหรั่น เขาต้องการให้ทุกคนรู้ว่าเขาน่ากลัวแค่ไหน อย่าคิดว่าแผนกของเขาจะสามารถเพิกเฉยต่อเขาได้ ยัดคนเข้ามา

เขามั่นใจ โครงการของหวูเหม่ยดีกว่าของเซี่ยชีหรั่นจริงๆ และโครงการนี้คนสุดท้ายที่จะตัดสินใจก็คือท่านประธานคุณเย่ ในบริษัทนี้คุณเย่เป็นผู้ที่เที่ยงตรงและยุติธรรมที่สุด ดังนั้นไม่ว่าเซี่ยชีหรั่นจะมีความสามารถแค่ไหน เขาก็จะไม่สนใจแม้แต่น้อย

เซี่ยชีหรั่นกำลังคิดที่จะไปถามเย่เชินหลินอยู่พอดี เธอแค่อยากแน่ใจว่าโครงการของหวูเหม่ยดีจริงหรือไม่

เธอเพิ่งออกจากห้องทำงาน เย่เชินหลินก็โทรมา “ไปบนดาดฟ้า”

เขาพูดไม่กี่คำ ก็วางสายไป

เซี่ยชีหรั่นคิดว่า เขาเรียกเธอไปคงเป็นเรื่องโครงการนี้แน่ๆเลย

ครั้งนี้เย่เชินหลินมีคำอธิบาย ตอนที่เซี่ยชีหรั่นไปที่ลิฟต์ส่วนตัวท่านประธาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่ได้ห้ามเธอ แต่กลับส่งเธอขึ้นไปทันที

“เข้ามาสิ” เย่เชินหลินได้ยินเสียงเท้าของเซี่ยชีหรั่น พูดอะไรบางอย่างในนั้น

เธอเปิดประตูเข้ามา เห็นเย่เชินหลินกำลังก้มดูเอกสารปกสีน้ำเงินอยู่

“โครงงานนี้ไม่ใช่ของคุณใช่ไหม” เย่เชินหลินเงยหน้ามองเธอ พูดเสียงเบา พูดจบก็ยื่นเอกสารให้เซี่ยชีหรั่น

มุมขวาล่างของเอกสารปกสีน้ำเงินมีแค่โลโก้ของแผนก ไม่มีชื่อของพนักงาน แต่ตอนส่งมาสาขาบริษัทเพชรพลอยบอกว่านี่คือโครงการที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้

เซี่ยชีหรั่นรับเอกสารนั้นมา เปิดดูอย่างรวดเร็วจากหน้าแรกถึงหน้าสุดท้าย มีประมาณสิบหน้า รวมทั้งข้อความและรูปภาพ เนื้อหาของโครงการมีรายละเอียดดีมาก ความคิดริเริ่มนั้นมีความพิเศษมาก

“ไม่ใช่ของฉัน แต่ดีกว่าที่ฉันทำ” เซี่ยชีหรั่นปิดเอกสาร ยอมรับด้วยความเต็มใจ

พนักงานเก่าก็ยังคงเป็นพนักงานเก่า เรื่องนี้เธออาจจะเข้าใจหวูเหม่ยผิดจริงๆก็ได้ และเข้าใจผู้อำนวยการหวังผิดด้วย

โชคดีที่เธอไม่ได้พูดอะไรที่แรงมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่จบง่ายแน่ แต่สิ่งที่เธอพูดออกไปนั้นก็ไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่ บางทีฉันอาจจะต้องหาโอกาสเพื่อขอโทษพวกเขา

“คนที่ชื่อหวูเหม่ยเป็นคนทำ” เย่เชินหลินถาม เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า “ใช่ การแข่งขันครั้งนี้เธอเป็นผู้ชนะ ตอนแรกฉันยังไม่ยอมรับผลการตัดสินนี้ ดูเหมือนว่าทักษะของฉันไม่ดีเท่าคนอื่นจริงๆ ต่อไปฉันจะขยันและพยายามมากกว่านี้”

“ฉันรู้แล้ว” เย่เชินหลินตัดบทแล้วพูด ดูไม่ออกว่าเขาคิดยังไงกับเรื่องนี้ จากนั้นเขาพูดมาอีกหนึ่งประโยคว่า “ตอนเย็นเอาโครงการของคุณกลับบ้านด้วย ฉันจะขอดูหน่อย”

“ไม่ ฉันไม่เอากลับ ฉันทำได้ไม่ดีพอ ไม่ดีก็คือไม่ดี ฉันยอมแพ้ โครงการแย่ๆแบบนั้น อย่าให้ใครดูเลยดีกว่า”

เซี่ยชีหรั่นใช้เวลาตั้งหลายวัน แต่ก็แพ้ เธอก็รู้สึกผิดหวังบ้าง

แต่จะให้เย่เชินหลินช่วยเธอเพราะความสัมพันธ์ของทั้งสอง แล้วใช้ของเธอ เธอจะยิ่งรู้สึกผิดหวังมาก เป็นการดูถูกตัวเอง

“มานี่” เย่เชินหลินสั่ง แต่เซี่ยชีหรั่นยืนอยู่กับที่ ไม่ยอมขยับ

“มานี่ หรือต้องการให้ฉันไปดึงคุณมา”

เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินอ้อมโต๊ะทำงานของเขาไปหาเขา ถูกเขาดึงมา เธอล้มลงบนตักของเขา

“ไม่สบายใจเหรอ” นิ้วหัวแม่มือของเขาถูกกดลงที่ริมฝีปากนุ่มของเธอ ลูบไปมาสองครั้งเซี่ยชีหรั่นส่ายหัว พูดเสียงเบาว่า “ไม่ได้อารมณ์เสีย แค่ผิดหวังเล็กน้อย คุณว่าฉันไม่มีความสามารถจริงๆไหม ฉันคิดว่าโครงการของฉันดีที่สุดแล้ว แต่เมื่อเทียบกับโครงการนี้แล้ว ของฉันดูอ่อนมาก”

พูดถึงตรงนี้ ฉันเกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว ทุกคำที่เย็นชาในช่วงเวลานี้ เธอต้องอดทนมาก ทุกข้อกล่าวหา เธอก็ทำเหมือนไม่รับรู้ เพื่อจะได้เทียบกับผู้ชายของเธอ แต่ขอให้ตัวเองขยันและพยายามมากขึ้น และดีขึ้น