ตอนที่ 482 สาวใช้ตัวแสบ 386

ตอนที่ 482 สาวใช้ตัวแสบ 386

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

หรือว่าตอนนี้เย่เชินหลินมีงานอดิเรกชิ้นใหม่ไปแล้ว ชอบสวมเสื้อผ้าให้เธอเวลาที่กำลังนอนหลับ? จากนั้นก็......ทำอะไรกับเธอ เธอพบว่าตัวเองถูกผู้ชายคนนั้นทำเอา ความคิดยิ่งอยู่ก็ยิ่งไม่แข็งแรงแล้ว

อาจจะเป็นเพราะว่าเธอนอนหลับไปนานมากเกินไป กระเพาะจึงเริ่มส่งเสียงดังโครกครากขึ้นมา เธอเดาว่า ผู้ชายคนนั้นคงจะไปหาอะไรให้เธอกินแน่นอน

เธอเหลือบมองไปรอบๆ พบว่ามีบางที่ที่ผิดปกติ ห้องที่เธอนอนอยู่ คือห้องนี้เหรอ?

เธอไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ แต่ทว่าก็ส่ายหัว คิดในใจ ดูเหมือนว่าเมื่อคืนก็ไม่ได้สังเกตห้องนอนที่เธอนอนหลับเท่าไหร่นัก ตั้งแต่เข้ามาในเรือ จนถึงตอนนอนหลับ ดูเหมือนว่าเธอแทบจะไม่มีโอกาสได้สังเกตสภาพภายในเรือเลย เพราะถูกผู้ชายคนนั้นคิดจะกระทำอยู่ตลอดเวลา

บนพื้นมีรองเท้าส้นสูงที่สวยประณีตวางอยู่คู่หนึ่ง มันเข้ากับชุดเดรสบนร่างกายเธอมาก เธอจึงไม่ได้คิดอะไรมาก และสวมใส่มันทันที

เนื่องจากความเคยชิน เธอยังจัดการหวีผมให้เรียบร้อยอีกด้วย เดิมคิดว่าจากการถูกย่ำยีไปซะขนาดนั้น เส้นผมคงจะผูกกันเป็นปมมากมาย คิดไม่ถึงเลยว่า เส้นผมจะยาวสลวยมาก

เธอสาวไปสองสามที ก็เดินไปที่หน้าประตู และเปิดประตูออก เมื่อมือทั้งสองเมื่อไปจับที่ลูกบิดประตู เธอถึงได้มั่นใจว่า มันไม่ใช่ห้องที่เธอนอนเมื่อคืนนี้จริงๆ

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ด้วยความสงสัย เธอจึงเปิดประตูออก ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าก็ทำให้เธอตกใจจนชะงักไปอย่างสมบูรณ์

แสงไฟส่องสว่างไม่หยุด ผู้คนมากมายกำลังมองเธออยู่ ทุกคนต่างก็เป็นคนที่คุ้นเคย แม่ของเธอ เสนาธิการหลี่ และยังมีทุกคนในตระกูลเย่ ......

ทุกคนต่างก็สวมชุดที่เป็นทางการ ผู้หญิงส่วนใหญ่สวมชุดราตรี ผู้ชายก็สวมชุดสูทและรองเท้าหนัง

“เซี่ยชีหรั่นที่รัก พวกเราหมั้นกันเถอะ! ผมรักคุณนะ!” เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น เธอจึงจะมองเห็นเย่เชินหลินที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเธอ เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น ในมือถือกล่องแหวนผ้ากำมะหยี่สีแดงไว้ ภายในกล่องคือแหวนเพชรที่ส่องประกายแวววาว

เซี่ยชีหรั่นประหลาดใจจนกุมปากตัวเองไว้ น้ำตานองออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ และจมูกก็เริ่มปวด

นี่คืองานหมั้นของเธอ?

พระเจ้า! เธอเพิ่งจะนอนหลับไป ตื่นมาก็อยู่ในงานหมั้นเลยเหรอ?

ทุกคนต่างก็รู้เรื่องกันหมด? มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่ไม่รู้!

ความสุข ความสุขที่ยิ่งใหญ่ ร่วงลงมาจากบนฟ้า

เธอทั้งร้องไห้ ทั้งอมยิ้ม ไม่แม้แต่จะรู้ว่าควรรับมือกับความสุขครั้งยิ่งใหญ่ที่มาพร้อมกับความประหลาดใจนี้ยังไง ทำได้แค่ยืนมองเย่เชินหลินอย่างโง่โง่เท่านั้น

“หมั้นกับผมเถอะนะ ผมรักคุณ!” เย่เชินหลินพูดย้ำอีกครั้ง เขารู้ว่าเธอจะต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน แน่นอนว่าเขารู้

เซี่ยชีหรั่นมองใบหน้าที่หล่อเหลาไม่มีใครเทียบได้ของเย่เชินหลินนั้น และใบหน้าที่จริงใจนั้น เธอคิดว่าเธอก็คือผู้หญิงที่มีความสุข และโชคดีที่สุดในโลกใบนี้แล้ว

เธอทำตัวไม่ถูก ที่เขาอยากจะเตรียมเซอร์ไพรซ์ที่แสนจะโรแมนติกขนาดนี้ไว้ให้เธอ?

ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อวานเขาเอาแต่คุกคามร่างกายของเธอซะขนาดนั้น เขาต้องการจะให้เธอนอนหลับให้สนิทนี่เอง ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ใช้โอกาสนี้ย้ายเธอมาที่นี่

ที่นี่อยู่บนทะเลก็จริง แต่ไม่ใช่เรือยอชท์ที่พวกเขาอยู่เมื่อวานนี้แน่นอน นี่จะต้องเป็นเรือสำราญที่หรูหราขนาดใหญ่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นจะมีห้องโถงใหญ่ขนาดนี้ และสามารถรองรับคนจำนวนมากแบบนี้ได้ยังไง

สายตาของเซี่ยชีหรั่นผละออกจากใบหน้าของเย่เชินหลิน มองไปทางแม่ของเธอ การที่เธอจะหมั้นนั้นควรจะฟังความคิดเห็นจากคุณแม่หรือไม่?

ถึงแม้ว่าเธออยากจะตอบตกลงในทันที ถึงแม้ว่าทุกคนต่างก็ไม่เห็นด้วย เธอก็อยากจะแต่งงานกับผู้ชายคนนี้อย่างไม่ลังเล แต่เธอก็ยังต้องเคารพในความรู้สึกของคุณแม่ด้วย

ในใจของเธอเข้าใจดี ถ้าเกิดว่าคุณแม่ไม่เห็นด้วย ตอนนี้ก็คงจะไม่ยืนมองเธออยู่ที่นี่

คุณแม่ส่งยิ้มมาให้เธออย่างอบอุ่น และพยักหน้าเบาๆ จากนั้นเธอก็มองไปที่เสนาธิการหลี่ เขาก็ยิ้มให้เธออย่างรักใคร่ และพยักหน้าเล็กน้อย สายตาคู่นั้นเห็นได้ชัดว่ากำลังบอกว่า: ลูกรัก ตอบตกลงเถอะ เขาเป็นผู้ชายที่ดี

ความสุข ความสุขที่ไม่มีที่สิ้นสุดทำให้เซี่ยชีหรั่น รู้สึกราวกับว่ากำลังฝันไป

เธอมองออกไปรอบๆ อีกครั้ง ที่นั่นมีเย่เฮ่าหรัน แล้วก็ฝู้เฟิ่งหยี พวกเขามองมาที่เธอด้วยรอยยิ้ม ราวกับกำลังพูดว่า: แต่งเข้ามาอยู่ในบ้านเราเถอะ พวกเราจะปฏิบัติต่อเธอเป็นเหมือนลูกสาวแท้ๆ เลย

เมื่อมองไปรอบๆ อีกด้านเป็นคนของตระกูลไห่ แม้แต่คุณปู่ไห่ คุณยายไห่ก็มาด้วย พวกเขาที่มีผมสีขาว ควงแขนกัน คู่รักผู้สูงอายุคู่นี้ เป็นพรที่ดีที่สุดสำหรับการแต่งงานจริงๆ

ท่าทางของไห่ลี่หมินมีความเสียใจเล็กน้อย แน่นอนว่านอกเหนือจากความเสียใจเล็กน้อยนั้นแล้ว เขาก็อวยพรให้เพื่อนรักของเขา และเซี่ยชีหรั่นอยู่เหมือนกัน เขาคิดว่าเซี่ยชีหรั่นดีขนาดนั้น เธอสมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุดในโลกใบนี้แล้ว

เย่เชินหลินไอเด็กนั่น รัดคอม้าที่ขอบหน้าผาสูง รู้จักทะนุถนอม และเธอก็รักไอเด็กนั่น ก็ทำได้แค่เฝ้ามองพวกเขาครองคู่กันเท่านั้นแล้ว